Ο ΧΡΟΝΟΣ ΜΕΤΡΑΕΙ ΑΠΟ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΡΩΙ!

17 Οκτωβρίου 09

Είναι εντυπωσιακή η ορμή, με την οποία η νέα κυβέρνηση ξεκίνησε τη θητεία της. Ο πρωθυπουργός είχε προετοιμάσει πολύ προσεκτικά τα πρώτα της βήματα. Στόχος πρώτος είναι η αποκατάσταση της αξιοπιστίας της πολιτικής.

Ο Γιώργος Παπανδρέου φάνηκε να γνωρίζει καλά πως ακόμη και αν ο λαός τον επιδοκίμασε με την ισχυρή αυτοδυναμία που του έδωσε, παραμένει δύσπιστος, επιφυλακτικός και καχύποπτος. Αυτός είναι και ο λόγος που το μπαράζ των θεσμικών πρωτοβουλιών με το καλημέρα, αιφνιδίασε ευχάριστα τους πολίτες.

Από την εξαγγελία του νέου εκλογικού νόμου, μέχρι την αναβάθμιση του κοινοβουλίου, από τη θέσπιση κανόνων διαφάνειας, μέχρι την επιβολή της αξιοκρατίας. Δεν ξέρω πόσο χρόνια πρέπει να γυρίσει κανείς πίσω, για να βρει αποδοχή (και υποδοχή), αντίστοιχη με αυτή που η κοινή γνώμη επιφύλαξε στον Γιώργο Παπανδρέου.

Είναι εντυπωσιακό για παράδειγμα, πως σχεδόν 8 στους 10 πολίτες είδαν με θετικό μάτι τη σύνθεση της νέας κυβέρνησης. Η αλήθεια είναι πως η κακή εικόνα, η ακινησία και η έλλειψη πρωτοβουλιών από την κυβέρνηση της ΝΔ, ιδιαίτερα τους τελευταίους μήνες, μεγέθυνε σήμερα τις θετικές εντυπώσεις για την κυβέρνηση του κ. Παπανδρέου.

Ωστόσο ας μην παραβλέψουμε δύο δεδομένα. Πως ακόμη η κυβέρνηση διάγει το μήνα του μέλιτος, (που οσονούπω τελειώνει) και πως όλες οι θεσμικές πρωτοβουλίες που εξαγγέλθηκαν ήταν εύηχες, είχαν σχεδιαστεί με την άνεση του χρόνου και το σημαντικότερο δεν διαφωνεί κανείς!

Δυστυχώς στην πολιτική αυτά συμβαίνουν σπάνια και, διαρκούν ελάχιστα. Αρκεί μόλις μια στιγμή του χρόνου, για να θαμπώσει και να τσαλακωθεί και η πιο λαμπερή εικόνα. Ειδικά όταν τα σωρευμένα προβλήματα είναι πολλά και πιεστικά, όπως στη δική μας περίπτωση.

Αυτά που θα κληθεί αύριο το πρωί να αντιμετωπίσει ο Γιώργος Παπανδρέου, του δίνουν τόσες πιθανότητες να βγει αλώβητος, όσες θα είχε αν βάδιζε σε ένα ναρκοπέδιο. Σε κάθε βήμα της κυβέρνησης του από εδώ και πέρα, θα κρύβεται μια νάρκη. Η δραματική κατάσταση της οικονομίας, οι αφόρητες πιέσεις από την Ε.Ε. για λιγότερες δαπάνες και περισσότερα έσοδα, οι μαύρες τρύπες στα ταμεία, τα νοσοκομεία, την παιδεία, στην απασχόληση, είναι εκρηκτικό μείγμα.

Κάποιοι είπαν πως η ιστορία της COSCO, είναι ένα δυνατό crash test για την κυβέρνηση. Αστεία πράγματα! Είναι σταγόνα στον ωκεανό, μπροστά σε όσα έρχονται. Ο Γιώργος Παπανδρέου γνωρίζει πως δεν έχει πίστωση χρόνου. Οι προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησής του, θα αποκαλύψουν και τις προθέσεις του και τον δρόμο που σκοπεύει να βαδίσει.

Με την ολοκλήρωση τα μεσάνυκτα της Κυριακής της ονομαστικής ψηφοφορίας, τελειώνει ουσιαστικά η περίοδος χάρητος. Ο χρόνος επομένως, μετράει επισήμως από τη Δευτέρα το πρωί!

ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΑΠΟΨΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ;

Ίσως εδώ που φτάσαμε, να είναι επιτακτικότερη η ανάγκη να αλλάξουν οι πολίτες άποψή για την πολιτική και τη Δημοκρατία μας, παρά να ανακάμψει η οικονομία!

10 Οκτωβρίου 09

Η στήλη έχει επιμείνει πολλές φορές, πως πλέον δεν αρκεί η εναλλαγή στην εξουσία για να βγούμε από το θλιβερό μας τέλμα. Η λύση δεν είναι να φύγει μια κακή και κουρασμένη κυβέρνηση, για να έλθει μια άλλη ξεκούραστη και ορεξάτη.

Αν και ο κ. Παπανδρέου επιχειρήσει να διαχειριστεί την εξουσία με τον τρόπο που το έκαναν όλες οι κυβερνήσεις, από την μεταπολίτευση μέχρι σήμερα, ακόμη και αν έχει τις καλύτερες προθέσεις, θα αποτύχει. Και αν αποτύχει θα είναι αυτός που θα κλείσει πίσω του την πόρτα με πάταγο! Ο τελευταίος ενός κύκλου της πολιτικής ζωής, νικημένος από την ανυποληψία και τη φαυλότητα.

Αντίθετα αν τα καταφέρει, θα έχει πεδίο δόξας λαμπρό! Θα είναι ο πρώτος πολιτικός που το όνομά του θα ταυτιστεί με μια καινούργια εποχή, που θα βάλει σε νέα τροχιά τη χώρα.

Γράφαμε, πως εκεί που φτάσαμε δεν αρκούν αόριστες ή ανεδαφικές υποσχέσεις και οικονομίστικη λογική. Η γιγάντωση των προβλημάτων απαιτεί μια μικρή επανάσταση, που θα αλλάξει τα πάντα. Που θα ανατρέψει παγιωμένες αντιλήψεις και νοοτροπίες και, θα δώσει νέα πνοή στην πολιτική.

Τα πρώτα δείγματα γραφής του νέου πρωθυπουργού είναι ενθαρρυντικά. Το γεγονός πως η κυβέρνησή επιτέλους απαρτίζεται στην πλειονότητά της από νέους ανθρώπους, με πλούσιο βιογραφικό και αρκετή εμπειρία στον τομέα τους, χωρίς απαραιτήτως να διαθέτουν κομματικά ένσημα, είναι ενθαρρυντικό.

Το γεγονός και μόνο, πως επί μισή ώρα στο υπουργικό συμβούλιο, ο Συνήγορος του Πολίτη, αποδομούσε με επιχειρήματα – ενώπιον της κοινής γνώμης- τις πρακτικές διοίκησης των υπουργών διαχρονικά, ήταν ενθαρρυντικό! Το γεγονός πως τις απερχόμενες ορδές του γαλάζιου στρατού που είχε κατακλύσει τη δημόσια διοίκηση, δεν θα αντικαταστήσουν ορδές «πρασινοφρουρών» είναι ενθαρρυντικό.

Επειδή εύκολα ενθουσιαζόμαστε και γρήγορα ξεχνάμε, λίγους μόλις μήνες πριν, ο αφορισμός της πολιτικής είχε πάρει ανησυχητικές διαστάσεις. Η μια δημοσκόπηση κατέγραφε πως εννιά στους δέκα πολίτες αρνούνταν να εμπιστευτούν τα πολιτικά κόμματα, ενώ επτά στους δέκα θεωρούσαν διεφθαρμένο όλο το πολιτικό μας σύστημα! (ΚΑΠΑ research - ΒΗΜΑ).

Μια άλλη κατέτασσε τα κόμματα στην τελευταία(!) θέση της εμπιστοσύνης των πολιτών, μεταξύ όλων των θεσμών της κοινωνίας, ενώ ο «κανένας» υπερείχε συντριπτικά ως ο καταλληλότερος για να λύσει τα προβλήματα! (Public Issue – Καθημερινή)

Ίσως λοιπόν εδώ που φτάσαμε, να είναι επιτακτικότερη η ανάγκη να αλλάξουν οι πολίτες την άποψή τους για την πολιτική και τη Δημοκρατία μας, παρά να ανακάμψει η οικονομία. Και μάλλον ο κ. Παπανδρέου το γνωρίζει καλά αυτό, όπως δείχνουν οι πρώτες κινήσεις του!

Οι μόνοι που δεν κάνουν οικονομία σήμερα, είναι τα κόμματα!

Μπορεί να λείπουν χρήματα για τις συντάξεις, όχι όμως για τις ανάγκες των κομμάτων! Μια ακόμη σπάταλη προεκλογική περίοδος, ευτυχώς τελείωσε.


3 Οκτωβρίου 09

Αν υπάρχει ένας χαρακτηρισμός που ταιριάζει σε αυτές τις εκλογές, είναι η υποτονικότητα. Ήταν προφανές πως ο κόσμος αυτή τη φορά, δεν είχε όρεξη για πανηγύρια. Και αυτό παρά τη φιλότιμη (και πανάκριβη) προσπάθεια των κομμάτων να κινητοποιήσουν το ένστικτο του ψηφοφόρου- οπαδού.

Αλήθεια τι άλλο εξυπηρετεί η γραφική και ξεπερασμένη συνήθεια των κομμάτων, να περιφέρουν τον αρχηγό ως Μεσσία από χωρίου εις χωρίον; Και αυτός να επαναλαμβάνει με στόμφο τις ίδιες κοινοτοπίες, τα ίδια ρητορικά σχήματα και κυρίως τις ίδιες κολακείες προς τους συγκεντρωμένους (μεταφερόμενους) οπαδούς;

Ίσως να μην είναι ευρύτερα γνωστό, αλλά κάθε μια από τις πολλές δεκάδες συγκεντρώσεις, στοιχίζει δεκάδες χιλιάδες ευρώ! Κυρίως λόγω της ενοικίασης πανάκριβων μονάδων εξωτερικών μεταδόσεων και πυλώνων φωτισμού, προκειμένου να προβάλουν στην τηλεόραση ένα τρίλεπτο από την ομιλία, συνήθως στα δελτία ειδήσεων! Εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ από τον ελλειμματικό κρατικό προϋπολογισμό, για ένα καλό τηλεοπτικό πλάνο, την ώρα που ψάχνουμε χρήματα για τις συντάξεις του ΙΚΑ!

«Δεν συναινούμε στην παράνομη αφισοκόλληση, δεν συναινούμε στην αφισορύπανση» δήλωνε στο ξεκίνημα της προεκλογικής περιόδου ο κ. Ζαγορίτης. Αλλά πριν αλέκτωρ φωνήσαι τρις, γέμισε η επικράτεια με χιλιάδες (πανάκριβες) γιγαντοαφίσες του κ. Καραμανλή.

Και μάλιστα σε διαφημιστικές πινακίδες που η ίδια η ΝΔ, αλλά και το Κοινοβούλιο, το ΣτΕ, ο Άρειος Πάγος, το Υπ. Εσωτερικών, ο Συνήγορος του Πολίτη και η Ελληνική Αστυνομία, χαρακτηρίζουν παράνομες και, έχουν άπαντες ζητήσει την απομάκρυνσή τους!
Η ανάγκη φαίνεται πως προέκυψε και από την υστέρηση των ποσοστών της ΝΔ, τότε που ακόμη γνωρίζαμε τις δημοσκοπήσεις!

Σήμερα παρ’ ότι ο νόμος απαγορεύει οποιαδήποτε αναφορά, ο πρωθυπουργός δήλωνε στην Ρόδο ότι «έκαναν λάθος όσοι έσπευσαν να προκαταλάβουν την απόφαση των Ελλήνων. Τα δεδομένα άλλαξαν και αλλάζουν διαρκώς», υπονοώντας σαφώς νέα ευρήματα.

Ομοίως ο γραμματέας της ΝΔ, δηλώνει δεξιά και αριστερά πως «μετά τα debate, το κλίμα έχει αλλάξει, ... έχουμε μία έντονη αλλαγή. Έχουμε μία συσπείρωση, η οποία πλέον είναι ορατή».

Ενέσεις ηθικού; Προσπάθειες των κομμάτων, να γυρίσουν τον χρόνο πίσω; Ίσως κάποτε αυτά, να επηρέαζαν το εκλογικό αποτέλεσμα. Σήμερα μοιάζουν γραφικά και παρωχημένα. Υποτιμούν τον ψηφοφόρο, τον οποίο υποτίθεται προσπαθούν να προσελκύσουν.

Αλήθεια, πιστεύει κανείς πως οι πλαστικές σημαίες και οι καραμούζες θα προσθέσουν ψηφοφόρους στα κόμματα; Ή ότι οι χιλιάδες αφίσες των κυρίων Καραμανλή και Καρατζαφέρη, θα επηρεάσουν θετικά το εκλογικό σώμα;

Όλα αυτά, μοιάζουν με λογική επίδειξης πλούτου. Έχω λεφτά και σκορπάω! Αναλογιστείτε πως οι μόνοι που δεν κάνουν οικονομία σήμερα, είναι τα κόμματα! Κανείς άλλος.

Πολιτικοί – δημοσιογράφοι 2-0! Πως χάσαμε μέσα στο γήπεδό μας...

26 Σεπτεμβρίου 09

Στην τηλεμαχία των δύο υποψηφίων πρωθυπουργών, οι πολιτικοί μας πήραν και τις φανέλες! Επελέγη από τους ίδιους μια διαδικασία που απέκλειε τους δημοσιογράφους! Τους απέβαλε εκτός γηπέδου, χωρίς μάλιστα κανείς να διαμαρτυρηθεί!

Είναι λογικό όταν οι πολιτικοί παίζουν στο γήπεδό τους, να ορίζουν αυτοί τους κανόνες του παιγνιδιού. Όταν όμως παίζουν σε ξένο γήπεδο δικαιούνται να βάζουν αποκλειστικά οι ίδιοι τους κανόνες; Ασφαλώς όχι, είναι η προφανής απάντηση.

Για παράδειγμα η διαδικασία που ακολουθήθηκε στην τηλεμαχία των έξη κομμάτων, ήταν αυτή που αποφάσισαν τα ίδια τα κόμματα, στη μεταξύ τους διαβούλευση. Αυτό τους άρεσε, αυτό τους βόλευε, αυτό αποφάσισαν! Καθόρισαν όχι μόνο το πλαίσιο της διαδικασίας, αλλά αν είναι ποτέ δυνατόν και τη θεματολογία της! Ερήμην των εκπροσώπων του Τύπου, που λογικά έπρεπε να είναι ισότιμοι συνομιλητές, αφού άλλωστε είναι και συμμέτοχοι.

Οι λεονταρισμοί και οι διαφωνίες που ακούστηκαν από τους δημοσιογράφους- εκπροσώπους των καναλιών, ήταν άνευ ουσίας. Άρκεσαν 10’’ επιπλέον χρόνου στις ερωτήσεις τους, για να αποδεχτούν να συναποτελέσουν το σκηνικό μιας διαδικασίας, που την προηγούμενη φορά είχαν οι ίδιοι χαρακτηρίσει, περίπου ως ανόητη!

Έτσι αφού βρέθηκε και η πατέντα για να χωρέσουν και πάλι στο κάδρο- με τη συναίνεση των κομμάτων βεβαίως - και οι επτά(!) δημοσιογράφοι- εκπρόσωποι καναλιών, ξεχάστηκαν όσα είχαν ειπωθεί στο παρελθόν περί αναβαθμισμένης εκπροσώπησης της δημοσιογραφίας, με έμπειρους και εξειδικευμένος συναδέλφους, κυρίως από τις εφημερίδες.

Και οι πολίτες όλοι, έζησαν την επανάληψη μιας ανούσιας και βαρετής διαδικασίας. Μάλιστα όλοι συμφώνησαν πως ενδιαφέρον είχαν μόνο οι ερωτήσεις που έθεταν οι ίδιοι οι πολιτικοί! Αυτή ήταν η πρώτη μας ήττα!

Εκεί όμως που οι πολιτικοί μας πήραν και τις φανέλες, ήταν την επομένη, στην τηλεμαχία των δύο υποψηφίων πρωθυπουργών. Εκεί επελέγη από τα δύο κόμματα μια διαδικασία, που απέκλειε παντελώς τους δημοσιογράφους. Τους έβγαζε εκτός αγωνιστικού χώρου για πρώτη φορά, χωρίς κανείς να τολμήσει να διαμαρτυρηθεί!

Οι κύριοι Καραμανλής και Παπανδρέου, αναμετρήθηκαν σε μια διαδικασία, που έμοιαζε με ρεπλίκα αγώνων αντιλογίας, αγώνων ρητορικής τέχνης! Αγώνες που είναι δημοφιλείς μεταξύ μαθητών και φοιτητών, όχι όμως μεταξύ υποψηφίων πρωθυπουργών! Μονολογούσαν και οι δύο, με τα συνήθη επιχειρήματα, σε μια διαδικασία χωρίς ειρμό, χωρίς κατεύθυνση, χωρίς συνοχή.

Απαντούσαν σε ερωτήσεις που έκαναν οι ίδιοι στον εαυτό τους, αφού δεν προβλέπονταν ερωτήσεις! Η παρουσία της εξαιρετικής Μαρίας Χούκλη, περιοριζόταν στον άχαρο ρόλο, να τους υπενθυμίζει αυτά που οι ίδιοι είχαν αποφασίσει.

Είναι η πρώτη φορά από το 1996, από την πρώτη τηλεμαχία μεταξύ Σημίτη – Έβερτ, που οι πολιτικοί κάνουν μια τόσο άνετη νίκη, μάλιστα μέσα στο γήπεδό μας. Ευτυχώς που το σκορ ήταν μόνο 2-0!

Όλα ή τίποτε! Τόσο οριακά είναι τα πράγματα σήμερα

Ο Γιώργος Παπανδρέου καλλιέργησε προσδοκίες. Αν τα καταφέρει, θα είναι ο πρώτος μιας καινούργιας εποχής για τη χώρα. Αν αποτύχει όμως, θα είναι αυτός που θα κλείσει την πόρτα!

19 Σεπτεμβρίου 09

Άραγε ποιος θα τολμούσε στοίχημα δεκαπέντε ημέρες πριν, ότι τα πράγματα θα έπαιρναν αυτή την τροπή. Ότι δηλαδή με το ξεκίνημα της προεκλογικής περιόδου θα υπήρχε τόσο εντυπωσιακό και άνετο προβάδισμα του ΠΑΣΟΚ και τέτοιος χαλασμός στη ΝΔ.

Στην πολιτική δεν υπάρχουν τετελεσμένα λένε οι παλιοί και έμπειροι κοινοβουλευτικοί, αλλά άραγε υπάρχει τρόπος να χάσει το ΠΑΣΟΚ αυτές τις εκλογές; Μάλλον όχι είναι η απάντηση και την ξέρουν όλοι όσοι ασχολούνται με την πολιτική, μεταξύ αυτών και τα στελέχη της ΝΔ. Οπότε αν αναζητάτε τις αιτίες για όσα πρωτόγνωρα συμβαίνουν, με τις αντιδράσεις των κομμένων, τη δυστοκία στην κατάρτιση των ψηφοδελτίων, αλλά και τη γενικότερη δυσθυμία που επικρατεί, έχετε και την απάντηση.

Τελικά φαίνεται πως η Θεσσαλονίκη δεν είναι η τυχερή πόλη του πρωθυπουργού. Μετά τη περυσινή ΔΕΘ και την κατά κοινή ομολογία ατυχή του εμφάνιση, άρχισε η υποχώρηση των ποσοστών της Νέας Δημοκρατίας. Ήταν τότε, μετά από οκτώ ολόκληρα χρόνια, οπότε το ΠΑΣΟΚ πήρε προβάδισμα στις δημοσκοπήσεις!

Στη ΔΕΘ φέτος, η εμφάνιση του πρωθυπουργού θεωρήθηκε κατώτερη των προσδοκιών που είχε δημιουργήσει η προκήρυξη των εκλογών. Μάλιστα την επόμενη της παρουσίας Καραμανλή, εμφανίσθηκαν και οι πρώτες δημοσκοπήσεις που έδειχναν αφ’ ενός άνοιγμα της ψαλίδας, αφ’ ετέρου το ΠΑΣΟΚ να αγγίζει το κατώφλι της αυτοδυναμίας.

Και να σκεφτεί κανείς πως η επικοινωνιακή δεινότητα του κυρίου Καραμανλή, για πολλούς θεωρείται το δυνατό χαρτί του!
Ακολούθησε βεβαίως η εμφάνιση Παπανδρέου μια εβδομάδα μετά, που φαίνεται πως ολοκλήρωσε την εικόνα αυτής της εκλογικής αναμέτρησης!

Το ερώτημα που τέθηκε την προηγούμενη εβδομάδα από τη στήλη αυτή, είναι κατά τη γνώμη μας το κύριο ζητούμενο των εκλογών. Είναι προφανές γράφαμε, πως αυτό που χρειάζεται ο τόπος σήμερα είναι μια μικρή επανάσταση, που θα βγάλει τη χώρα από το τέλμα. Που θα ανατρέψει αντιλήψεις, νοοτροπίες και κατεστημένες καταστάσεις που μας οδηγούν από το κακό στο χειρότερο.

Ο Κώστας Καραμανλής δεν το τόλμησε. Εμφανίστηκε συμβατικός με όσα επανέλαβε για πολλοστή φορά. Άλλωστε το 2004 υποσχέθηκε επανάσταση, που ποτέ δεν έκανε. Την περίφημη επανίδρυση του κράτους!

Ο Γιώργος Παπανδρέου καλλιέργησε προσδοκίες. Έδειξε αποφασισμένος να τολμήσει. Αν τα καταφέρει, θα είναι ο πρώτος μιας καινούργιας εποχής για τη χώρα. Αν αποτύχει όμως, θα είναι αυτός που θα κλείσει την πόρτα! Ο τελευταίος ενός κύκλου, που η πολιτική νικήθηκε από την ανυποληψία και την φαυλότητά. Δυστυχώς τόσο οριακά είναι τα πράγματα σήμερα για τη χώρα μας. Ή όλα ή τίποτε!

Ποιός θα τολμήσει την επανάσταση;

Πιστεύει κανείς σήμερα, πως εδώ που φτάσαμε ως χώρα, αρκεί μια ακόμη "συμβατική" κυβέρνηση; Μια κυβέρνηση σαν αυτή που απέρχεται; Που όλα λειτουργούν για το καλό της παράταξης, σε ενα- ούτως ή άλλως χρεοκοπημένο και διεφθαρμένο- διαχειριστικό πλαίσιο! Που κατάφερε να βουλιάξει ακόμη βαθύτερα τη χώρα!


12 Σεπτεμβρίου 09

Δεν υπάρχει αμφιβολία, πως το κλίμα δεν θυμίζει εκλογές. Δεν υπάρχει τίποτε που να παραπέμπει σε προεκλογική ατμόσφαιρα. Οι πολίτες μοιάζουν μέχρι στιγμής, να αντιμετωπίζουν με αδιαφορία όσα συμβαίνουν γύρω τους και αφορούν τις επικείμενες εκλογές.

Και πως αλλιώς να γινόταν... Οι συνήθεις βαρετές αντιπαραθέσεις, οι εντελώς προβλέψιμες απόψεις, το ανελέητο λιβάνισμα των αρχηγών, οι χωρίς νόημα κοκορομαχίες. Αυτά που βλέπουμε στα τηλεοπτικά παράθυρα όλο τον χρόνο, αυτά βλέπουμε και τώρα.

Τα ίδια πρόσωπα, στους ίδιους ρόλους. Ξέρεις την ερώτηση, ξέρεις και την απάντηση. Απλώς η δοσολογία έχει αυξηθεί τόσο, που πλέον όλο αυτό το πανηγύρι είναι περισσότερο βαρετό από ποτέ!

Το μόνο που ευτυχώς ακόμη δεν είδαμε και, μακάρι να μην το δούμε, είναι η συνήθης κουρελαρία των αεροπανό, των αφισών, των φυλλαδίων και της υπαίθριας διαφήμισης. Ειδικά για την υπαίθρια διαφήμιση, ο υπουργός εσωτερικών αλλά και ο εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ εισηγήθηκαν στη διακομματική να μην γίνει χρήση, λόγω των γνωστών θεμάτων νομιμότητας κλπ. . Θα δείξει αν θα το τηρήσουν.

Όμως το θέμα δεν είναι αυτό. Η λογική λέει πως κάτω από τις συνθήκες που διεξάγονται αυτές οι εκλογές, έπρεπε να υπήρχε αυξημένο, περισσότερο από πότέ το ενδιαφέρον του κόσμου. Τουλάχιστον αυτό θα επέβαλε η συγκυρία. Είναι παραπάνω από προφανές πως η χώρα μας διέρχεται μια πρωτοφανή κρίση.

Η οικονομία είναι στο χείλος της κατάρρευσης. Βασικοί δείκτες που αποτυπώνουν την κατάσταση και κυρίως την κατεύθυνση της χώρας, επιδεινώνονται. Δεν μπορεί η Ελλάδα σήμερα να υπολείπεται του Καζαχστάν, της Τυνησίας και της ...Μποτσουάνας στην ανταγωνιστικότητα. Να κατεβαίνει στη σχετική λίστα 3-4 θέσεις το χρόνο!

Δεν είναι δυνατόν να είμαστε οι τελευταίοι της Ευρώπης στην έρευνα, (οι δαπάνες είναι μόλις στο 25% του ευρωπαϊκού μέσου όρου)! Δεν γίνεται να πιάνουμε πάτο στη διαφθορά, στη γραφειοκρατία, στη φοροδιαφυγή, παντού! Οι εταίροι μας να κάνουν βήματα προς τα εμπρός και εμείς προς τα πίσω!

Δυστυχώς τα προβλήματα που μας πνίγουν, δεν λύνονται ούτε με αόριστες υποσχέσεις, ούτε με συγνώμες, ούτε με αυτοκριτική. Δεν αρκεί να παγώσουν οι αυξήσεις των δημοσίων υπάλλήλων και να μειωθούν οι υπερωρίες και τα οδοιπορικά. Αστεία πράγματα.

Είναι προφανές πως αυτό που χρειάζεται είναι μια μικρή επανάσταση, που θα ανατρέψει αντιλήψεις, νοοτροπίες και κατεστημένες καταστάσεις. Ο κύριος Καραμανλής δεν το τόλμησε την περασμένη εβδομάδα στη Θεσσαλονίκη. Άραγε θα το τολμήσει αυτό το Σαββατοκύριακο ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ;