ΣΕ ΤΕΝΤΩΜΕΝΟ ΣΚΟΙΝΙ!

10 Ιανουαρίου 2013

Το γεγονός πως το 2013 είναι κρίσιμη χρονιά, είναι αυτονόητο. Όπως επίσης και πως ένα μεγάλο κομμάτι της αγοράς, ισορροπεί στο χείλος του γκρεμού. Είναι όλες αυτές οι μικρές και μεγάλες επιχειρήσεις (όσες με δυσκολία έχουν επιζήσει έως τώρα) που θα δώσουν τη μεγάλη μάχη της επιβίωσης.

Ανάμεσά τους και δεκάδες χιλιάδες επιχειρήσεις, που ζουν από τον τουρισμό. Πέρυσι ο κλάδος του τουρισμού, παρά τη μείωση των αφίξεων (σε αντίθεση με όλους τους ανταγωνιστές μας που είχαν αύξηση) συνεισέφερε στο ΑΕΠ της χώρας με περίπου 35 δισ. ευρώ και “προσέφερε” 740.000 θέσεις εργασίας (το 16% της συνολικής απασχόλησης). Οι ενδείξεις για το 2013 είναι παραπάνω από ενθαρρυντικές. Τα πρώτα στοιχεία από μεγάλες τουριστικές επιχειρήσεις, δείχνουν πως πρόκειται για καλή χρονιά, με σημαντική αύξηση των κρατήσεων.

Αν επιβεβαιωθούν οι προβλέψεις για αύξηση της τουριστικής κίνησης κατά 20% το 2013, αυτό θα σημάνει 50.000 νέες θέσεις εργασίας και σημαντική ώθηση σε ένα μεγάλο πλήθος οικονομικών δραστηριοτήτων. Πέρα από τις αμιγώς τουριστικές επιχειρήσεις (καταλύματα, εστίαση, ακτοπλοΐα, αερομεταφορές, ταξιδιωτικά γραφεία, ενοικίαση αυτοκινήτων και σκαφών, διοργάνωση συνεδρίων κλπ), θα επωφεληθούν η αγορά ακινήτων, οι κατασκευές, ο πρωτογενής τομέας (γεωργία, κτηνοτροφία, αλιεία), το λιανικό εμπόριο, η βιομηχανική παραγωγή, κλπ. Επίσης αυξημένα θα είναι και τα έσοδα του κράτους από τους φόρους που θα καταβάλουν οι επιχειρήσεις! Έχει υπολογιστεί πως για κάθε 1000 ευρώ αύξησης της τουριστικής δαπάνης, στο ΑΕΠ της χώρας προστίθενται 2.200 ευρώ (πρόσφατη μελέτη του ΙΟΒΕ).

Όλα αυτά όμως με μια προϋπόθεση: Να μην συμβούν στη χώρα ξανά, σοβαρά επεισόδια και βανδαλισμοί, όπως συνέβησαν τα προηγούμενα χρόνια. Την επομένη του εμπρησμού της ΜΑΡΦΙΝ στη Σταδίου, που είχε ως αποτέλεσμα τον τραγικό θάνατο των τριών υπαλλήλων (Μάιος 2010), μεγάλη ξενοδοχειακό συγκρότημα, έχασε σε ένα 24ωρο 1750 διανυκτερεύσεις, πολλές από τις οποίες μάλιστα ήταν προπληρωμένες. Προτίμησαν οι συγκεκριμένοι τουρίστες να χάσουν τα λεφτά τους και να επιλέξουν άλλο (ασφαλέστερο) προορισμό, παρά να έλθουν στη χώρα μας!. Οι εικόνες των επεισοδίων και οι αναφορές στο διαδίκτυο και τις εφημερίδες που κάνουν τον γύρο του κόσμου κάθε φορά, λειτουργούν αποτρεπτικά για τον υποψήφιο επισκέπτη της χώρας μας.

Τα επισημαίνουμε όλα αυτά, καθώς όπως φαίνεται μπαίνουμε σε περίοδο μεγάλης έντασης. Κατ’ αρχήν πολιτικής έντασης, με απροσδιόριστη διάρκεια και δυναμική και ίσως απρόβλεπτες εξελίξεις. Κανείς δεν μπορεί να ξέρει τι θα βγάλει στο τέλος η υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ, που θα κυριαρχεί για τους επόμενους μήνες. Αντίστοιχα, κανείς δεν μπορεί να προβλέψει τι συνέπειες θα υπάρξουν για την κοινωνική ειρήνη και συνοχή, από το γεγονός πως μέχρι το καλοκαίρι τα προβλήματα των πολιτών θα ενταθούν! Το σίγουρο είναι πως συνεχίζουμε να βαδίζουμε σε τεντωμένο σκοινί, ακόμη και αν οι προϋποθέσεις είναι ασύγκριτα καλύτερες από πέρυσι!

ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΟΤΑΝ ΘΕΛΕΙ ΜΠΟΡΕΙ!

 Το ερώτημα είναι θέλει; Και αν όχι γιατί;

                                                                       8 Ιανουαρίου 2013

Τελικά για να δουλέψει αυτό το κράτος, συνήθως χρειάζεται μια “ώθηση”. Είτε μια έκτακτη αφορμή, ένα γεγονός που να ταράξει τα νερά και να αλλάξει τις ισορροπίες, ή μια “έξωθεν” ισχυρή πίεση! Όλα αυτά για να βγει η κρατική μηχανή από την ύπνωση, ηθελημένη ή αθέλητη και να ξεκινήσει να εργάζεται αποτελεσματικά.

Τα περιστατικά που συνηγορούν σε αυτή την κατεύθυνση είναι άπειρα. Θέλετε ένα πολύ πρόσφατο παράδειγμα; Η εικόνα έξω από την πλαϊνή (πολυσύχναστη) πύλη του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου επί της οδού Στουρνάρη, θύμιζε για πολλούς μήνες τριτοκοσμική χώρα. Πολλές δεκάδες ή και εκατοντάδες μερικές φορές, εξαθλιωμένοι χρήστες ναρκωτικών, πωλητές λαθραίων τσιγάρων, έμποροι ναρκωτικών, μικροπωλητές που διακινούσαν προϊόντα παρεμπορίου,πόρνες και προαγωγοί, συγκροτούσαν ένα ετερώνυμο πλήθος, που μοναδικό κοινό χαρακτηριστικό είχε την παραβατικότητα και την παρανομία.

 Μάλιστα προξενούσε εντύπωση το γεγονός πως όλο αυτό το παράλογο σκηνικό, εξελισσόταν έξω από την ορθάνοικτη και αφύλακτη πύλη του Πολυτεχνείου. Εννοείται πως τα μαγαζιά που απέμειναν να λειτουργούν στο απέναντι πεζοδρόμιο, που κάποτε συγκροτούσαν εμπορική πιάτσα, ήταν μονίμως άδεια. Ποιος θα τολμούσε άλλωστε, ειδικά μετά τη δύση του ήλιου, να πλησιάσει στην περιοχή; Εντύπωση προκαλούσε επίσης το γεγονός πως στις συνεχείς εκκλήσεις των επαγγελματιών και των κατοίκων της περιοχής, η αστυνομία συστηματικά “κόφευε”.

Ακόμη και οι πρόσφατες επιχειρήσεις του “Ξένιου Δία”,που καθάρισαν πολλά σημεία της πρωτεύουσας, την περιοχή αυτή δεν την άγγιξαν. Ώσπου πριν λίγες ημέρες δύο αστυνομικοί, που είχαν την απρονοησία να βρεθούν στην περιοχή, ξυλοκοπήθηκαν άγρια από πωλητές λαθραίων τσιγάρων και χρειάστηκε να νοσηλευτούν στο στρατιωτικό νοσοκομείο. Αυτή ήταν η αφορμή ώστε μέσα σε ελάχιστο χρόνο, να λυθεί ο γόρδιος δεσμός και η περιοχή να απελευθερωθεί από τα δεινά της.

Ότι δεν έγινε χρόνια τώρα, παρά τις εκκλήσεις επιχειρηματιών και κατοίκων, έγινε σε ένα 24ωρο μετά το περιστατικό του σοβαρού τραυματισμού των νεαρών αστυνομικών. Το ερώτημα όμως είναι γιατί; Γιατί η προκλητική αδιαφορία και η αδυναμία αντίληψης του μεγέθους του προβλήματος τόσο καιρό; Γιατί έπρεπε να καταρρεύσει η εμπορική δραστηριότητα στην περιοχή, οι κάτοικοι να φοβούνται να βγουν από το σπίτι τους, τα ναρκωτικά και τα λαθραία τσιγάρα να πωλούνται προκλητικά ελεύθερα και τελικά να συμβεί αυτό που συνέβη, για να γίνει το αυτονόητο;

Αρκούσε, όπως αποδείχτηκε, η πρόθεση από τον αρμόδιο υπουργείο, να καθαρίσει η περιοχή και τίποτα περισσότερο. Το συγκεκριμένο περιστατικό είναι η εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα. Δείχνει το μέτρο μέχρι χθες, της αδιαφορίας, της ανικανότητας και της έλλειψης αντίληψης της πραγματικότητας από την πολιτεία.

Ο κύριος Δένδιας ως Κερκυραίος άλλωστε, γνωρίζει πως όταν πριν χρόνια συμμορίες Αλβανών ενόπλων κτυπούσαν συστηματικά τουριστικές εγκαταστάσεις στη νησί σκορπίζοντας τον τρόμο, χρειάστηκε το αίμα ενός παλικαριού του λιμενικού, για να αντιδράσει αποτελεσματικά το κράτος. Ας μην γυρίσουμε σε εκείνες τις εποχές.

 ΥΓ. Άραγε η υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ δεν είναι αντίστοιχο παράδειγμα; Αν δεν είχε προκύψει με καθυστέρηση δύο χρόνων, το "ατύχημα" της αποκάλυψής της, θα ασχολιόταν κανείς με το περιεχόμενό της και θα αναζητούσε πολιτικές και ποινικές ευθύνες; Ούτε υπήρχε περίπτωση να αναζητήσουν οι φορολογικές αρχές της χώρας την προέλευση των χρημάτων που κατατέθηκαν στην Ελβετική τράπεζα.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!

Xαρούμενο και ευτυχισμένο το 2018!
Όσο για το 2013, μακάρι να φύγει "με έναν πόνο". 

ΣΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ!

21 Δεκεμβρίου 2012

Αυτό το κράτος έχει τη μοναδική ικανότητα να βασανίζει τους πολίτες του. Πως αλλιώς να εξηγήσει κανείς την οδύσσεια των ανθρώπων, που θέλησαν να πουλήσουν ένα κληρονομικό διαμέρισμα, 50 τ. μ.

Η πρώτη κατραπακιά τους ήλθε όταν ο μηχανικός που το έλεγξε, διαπίστωσε πως τα δύο μικρά μπαλκονάκια των 80 εκατοστών στον ακάλυπτο, είχαν ενωθεί (πριν από 40 χρόνια). Ήταν ο πρώτος Γολγοθάς που έπρεπε να ανεβούν, καθώς σύμφωνα με τη συμβολαιογράφο (που επικαλέστηκε τον νομο), το τετραγωνικό μέτρο του αέρα που κατέλαβε το μπαλκόνι, ανήκει σε όλους τους ιδιοκτήτες της πολυκατοικίας, είναι δηλαδή κοινόχρηστο. Ως εκ τούτου, πρέπει να γίνει τροποποίηση της σύστασης των κοινόχρηστων χώρων της πολυκατοικίας. Που σημαίνει πως αρκούσε ένας να διαφωνήσει, ή να συμφωνήσει, αλλά να ζητήσει αναθεώρηση στα κοινόχρηστα των προηγούμενων 40 χρόνων, για να μην γίνει η πώληση! Τόσο απλά..

Η δεύτερη κατραπακιά ήλθε, όταν μπήκαν στη διαδικασία της φορολογικής και ασφαλιστικής ενημερότητας. Όσο αυτονόητο και απλό ακούγεται, τόσο παράλογο και τυραννικό αποδείχθηκε, καθώς τους ζήτησαν να γυρίσουν τον χρόνο δεκαεπτά (!) χρόνια πίσω και να προσκομίσουν βεβαίωση, πως η μητέρα τους, από την οποία κληρονόμησαν το σπίτι, είχε πληρώσει τον φόρο, όταν της έγινε εν ζωή δωρεά του διαμερίσματος. Όμως για να τους δοθεί το χαρτί αυτό, σύμφωνα με την βλοσυρή υπάλληλο της εφορίας, έπρεπε να φέρουν πιστοποιητικό θανάτου της μητέρας τους και πιστοποιητικό εγγύτερων συγγενών, προκειμένου να βεβαιωθεί... πως είναι παιδιά της μητέρας τους! Παράλογο; Εντελώς!

Δεν αρκούσε ούτε η αστυνομική ταυτότητα, που βεβαίωνε την ιδιότητά τους, ούτε το χαρτί της αποδοχής της κληρονομιάς! Δεν αρκούσε ούτε η βεβαίωση της ίδιας της εφορίας, πως όταν το ακίνητο πέρασε τους ίδιους, πριν λίγους μήνες, είχαν πληρωθεί όλοι οι αναλογούντες φόροι και δεν υπήρχε καμία οφειλή από το παρελθόν!

Το ίδιο και με το ΙΚΑ. Οι άνθρωποι απευθύνθηκαν στο ΙΚΑ της περιοχής τους (Ν. Κόσμος), απ' όπου πήραν τη σχετική βεβαίωση, την οποία όμως το ΙΚΑ Καλλιθέας (που βρίσκεται το ακίνητο) δεν αναγνώριζε. Έπρεπε υποχρεωτικά να παρουσιαστούν μαζί (!) ενώπιον της υπαλλήλου και να χάσουν άλλο ένα μεροκάματο.

Αυτά και άλλα πολλά, μέχρι να συγκεντρώσουν τα δεκάδες απίθανα χαρτιά που τους ζητήθηκαν. Οι άνθρωποι έφτασαν σε απόγνωση, χάλασαν την ψυχική τους υγεία, στήθηκαν για ώρες σε ουρές, έχασαν μεροκάματα, έσπασαν τα νεύρα τους, τσακώθηκαν με αγενείς και βλοσυρούς υπαλλήλους, για να καταφέρουν να μεταβιβάσουν ένα διαμέρισμα μικρής αξίας.

Αναλογιστείτε λοιπόν, τηρουμένων των αναλογιών, την τύχη αυτών που θα θελήσουν να επενδύσουν στη χώρα μας. Τι τυραννία και τι κόλαση τους περιμένει, από μια απάνθρωπη κρατική μηχανή και ένα σαδιστικό γραφειοκρατικό λαβύρινθο! Ούτε ψύλλος στον κόρφο τους. Δυστυχώς τίποτα δεν έχει αλλάξει, τίποτα δεν διδαχθήκαμε από το παρελθόν.

ΑΠΕΧΘΕΙΑ ΣΕ ΟΤΙ ΜΑΣ ΞΕΒΟΛΕΥΕΙ!

20 Δεκεμβρίου 2012

Το ότι έχουμε έχουμε μια απέχθεια στις μεταρρυθμίσεις και σε ότι μας ξεβολεύει, είναι γνωστό. Όπως επίσης και το ότι ζούμε στο βασίλειο του λαϊκισμού και της υπερβολής. Η επικείμενη επαναφορά της βάσης του 10, για την εισαγωγή των υποψηφίων στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, είναι ένα ακόμη πεδίο αντιπαράθεσης.

Η υπόθεση επανήλθε στο προσκήνιο, μετά το σχετικό αίτημα προς τον υπουργό Παιδείας, των προέδρων διαφόρων ΤΕΙ της χώρας. Όπως είπαν,η άμεση επαναφορά της βάσης του 10 θα λύσει πολλά προβλήματα. Το γεγονός πως υπάρχουν εισακτέοι σε Πανεπιστημιακές σχολές και σε σχολές των ΤΕΙ, με βαθμό 4 και 5, σημαίνει υποβάθμιση των σπουδών, καθώς, όπως είναι φυσικό, είναι αδύνατον να παρακολουθήσουν την εκπαιδευτική διαδικασία.

Για όσους δεν θυμούνται, η υπόθεση αυτή “πηγαίνει και έρχεται” κάθε τρεις και λίγο. Για την ιστορία, η βάση του 10 επανακαθιερώθηκε (αφού πρώτα χάλασε ο κόσμος) το 2006 από την Μαριέτα Γιαννάκου και καταργήθηκε, τέσσερα χρόνια αργότερα, από την Άννα Διαμαντοπούλου. Ήταν πάντα αντικείμενο διαμάχης μεταξύ “προοδευτικών” και “συντηρητικών”, όχι απαραίτητα για λόγους που έχουν να κάνουν με την εκπαίδευση!

 Για παράδειγμα ο ισχυρότερος μοχλός πίεσης για την κατάργησή της, ήταν οι τοπικές κοινωνίες, που θέλουν με κάθε τρόπο να παραμείνουν σε λειτουργία περιφερειακά ΤΕΙ, στα οποία συνήθως καταλήγουν “μονοψήφιοι” υποψήφιοι. Ο λόγος είναι πως οι σπουδαστές λογίζονται αποκλειστικά ως “έσοδο”, αφού θεωρούνται εμπορικό και οικονομικό αντικείμενο! Στη ίδια πλευρά είναι και οι καθηγητές (δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης), που ισχυρίζονται ότι το μέτρο θα “στείλει” χιλιάδες υποψήφιους σε ΙΕΚ και κολέγια και έτσι θα μείνουν κενές θέσεις στα ΤΕΙ!

Αλλά και έτσι να είναι γιατί είναι κακό; Τα χρήματα που δαπανά επί δυο- τρία χρόνια, στην νόμιμη και την παράνομη παραπαιδεία των φροντιστηρίων και των ιδιαίτερων μια οικογένεια, αρκούν για να φοιτήσει ένα παιδί σε όποιο κολέγιο θελήσει. Και γιατί ένα εξωτικό ΤΕΙ της περιφέρειας, που φτιάχτηκε για να δουλεύουν τα σουβλατζίδικα και να νοικιάζονται οι γκαρσονιέρες στην εκλογική περιφέρεια του καταφερτζή πολιτικού, να είναι καλύτερο από ένα κολέγιο;

Ας ξεκαθαρίσουμε λοιπόν, πως τον πρώτο λόγο έχουν οι καθ’ ύλην αρμόδιοι, οι πρόεδροι των ΤΕΙ που υφίστανται τις συνέπειες. Αλλά και έτσι να μην είναι, για πόσο ακόμη η χώρα αυτή θα πορεύεται ανάλογα με το τι βολεύει τον καθένα και όχι με την κοινή λογική; Αν δεν είχε καταργηθεί (με έωλα επιχειρήματα) η βάση του 10, σήμερα ίσως δεν θα υπήρχε λόγος να μιλάμε για καταργήσεις και συγχωνεύσεις τμημάτων και σχολών.

Απλώς θα είχαν κλείσει όλα εκείνα τα τμήματα! Έτσι δεν θα υπήρχε και λόγος μαζικών μεταγραφών σπουδαστών χαμηλής στάθμης σε κεντρικά ΤΕΙ, για την εισαγωγή στα οποία ο μέσος όρος βαθμολογίας είναι τρεις και τέσσερις φορές μεγαλύτερος!!

ΤΩΡΑ ΞΕΚΙΝΟΥΝ ΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ!

18 Δεκεμβρίου 2012

Η πιο κρίσιμη φάση σε μια διαστημική αποστολή, είναι η στιγμή της επανεισόδου του διαστημοπλοίου στη γήινη ατμόσφαιρα. Οι συνθήκες που επικρατούν σε αυτή τη φάση είναι τρομακτικές, λόγω της τριβής του σκάφους στην ατμόσφαιρα και των θερμοκρασιών που αναπτύσσονται! Μάλιστα στιγμιαία, σε αυτή τη διαδικασία, χάνεται η επικοινωνία με το κέντρο ελέγχου και περιμένουν όλοι με αγωνία τη στιγμή που θα αποκατασταθεί η επαφή. Οι Σοβιετικοί παλαιότερα και οι Αμερικανοί σχετικά πρόσφατα, ακριβώς σε αυτή τη φάση έχασαν διαστημόπλοια και είχαν ανθρώπινες απώλειες, παρότι νωρίτερα όλα είχαν πάει καλά στο διάστημα, οι εργασίες είχαν ολοκληρωθεί με επιτυχία και ήταν όλοι ευτυχείς και ικανοποιημένοι, πριν ξεκινήσει το ταξίδι της επιστροφής στην γη.

Είναι μεταφορικά, ακριβώς η ίδια ακριβώς φάση, στην οποία ετοιμάζεται να εισέλθει η χώρα και μαζί της η κυβέρνηση. Είναι η στιγμή που θα κριθούν όλα, καθώς κυβέρνηση και κοινωνία θα βρεθούν απέναντι σε ακραίες καταστάσεις. Είναι η ώρα να δοκιμαστούν σε εντελώς οριακές συνθήκες, οι δυνατότητές της κυβέρνησης και παράλληλα οι αντοχές της κοινωνίας. Αν υποθέσουμε πως μέχρι τώρα διασφαλίστηκε η παραμονή μας στην ευρωζώνη, τακτοποιήθηκε (προσωρινά) το πρόβλημα με το δημόσιο χρέος, λύθηκαν τα προβλήματα της χρηματοδότησης της χώρας, εγκρίθηκαν από το κοινοβούλιο τα απαραίτητα μέτρα, τα οποία φτάνει η ώρα που πρέπει να γίνουν πράξη.

Δηλαδή να εφαρμοστούν νόμοι, να υλοποιηθούν μεταρρυθμίσεις και να προχωρήσουν αποκρατικοποιήσεις, σε συνθήκες ακραίας λιτότητας, της μεγαλύτερης λιτότητας από την εμφάνιση της κρίσης! Πρέπει να γίνουν νέες περικοπές στους μισθούς, να βγουν μερικές χιλιάδες ακόμη δημόσιοι υπάλληλοι σε διαθεσιμότητα, να αυξηθεί η φορολογία και να γίνουν περαιτέρω περικοπές σχεδόν παντού! Η ανεργία θα αυξηθεί ακόμη περισσότερο, η ύφεση θα μεγαλώσει και ένας θεός ξέρει τι άλλο κρύβει το επόμενο εξάμηνο.

Πλέον την ευθύνη έχει αποκλειστικά η κυβέρνηση, που θα κρατάει το πηδάλιο. Οι χειρισμοί από εδώ και πέρα, θα είναι δικοί της. Πρέπει να υλοποιήσει μια σειρά από μέτρα και συγχρόνως να εξασφαλίσει τις προϋποθέσεις σταθεροποίησης της οικονομίας! Και ας μην ξεχνάμε πως η κρατική μηχανή υπολειτουργεί, οι ποιοτικοί δείκτες υποχωρούν (χαρακτηριστικότερη όλων η διαφθορά, που μέσα σε ένα χρόνο η χώρα υποχώρησε 14 θέσεις στο σχετικό πίνακα των χωρών!) και υπάρχει έντονη καχυποψία και γενικευμένη απαξίωση του πολιτικού κόσμου.

Όμως ότι ήταν να γίνει στο εξωτερικό για την αποφυγή της ελληνικής χρεοκοπίας έγινε. Από εδώ και πέρα το παιγνίδι μεταφέρεται εντός, στη διακυβέρνηση της χώρας! Με την αγωνία να μην υπάρξει πολιτική ή κοινωνική χρεοκοπία. Μέχρι την ώρα που θα φανεί φως στον ορίζοντα και θα αναθαρρέψει η ψυχολογία μας, υπάρχει μακρύς και δύσβατος δρόμος. Το ακόμη χειρότερο είναι, πως δυστυχώς είναι μονόδρομος!