ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ!

6 Δεκεμβρίου 2012

Ένα μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα προσαρμογής, αντίστοιχο με αυτό που μας επέβαλε η τρόικα, χάνεται κάθε χρόνο στην Ελλάδα, εξ’ αιτίας της γραφειοκρατίας. Για την ακρίβεια δεκατέσσερα δισεκατομμύρια ευρώ, είναι το ετήσιο οικονομικό βάρος που επωμίζονται οι πολίτες στη χώρα μας, λόγω της διαφθοράς, της κακοδιοίκησης και της γραφειοκρατίας, στη Δημόσια Διοίκηση.

Πρόκειται για ένα ακόμη αρνητικό ρεκόρ, καθώς το ποσό αυτό αντιστοιχεί με το 6.8% του ΑΕΠ, ποσοστό σχεδόν διπλάσιο του μέσου όρου των χωρών της Ε. Ε. που είναι 3,5%! Μάλιστα, όπως κατέδειξαν σχετικές έρευνες, οι επιχειρήσεις στην Ελλάδα υποχρεώνονται να δαπανούν ετησίως δύο δισ. ευρώ, προκειμένου να ξεπεράσουν τα εμπόδια που προκύπτουν από τη γραφειοκρατία. Μια από τις σημαντικότερες αιτίες που τρέφει το τέρας της Δημόσιας Διοίκησης, σύμφωνα με τους ειδικούς, είναι η πολυνομία, που στις περισσότερες περιπτώσεις δημιουργεί πολυδαίδαλες διαδρομές και ανοιγοκλείνει παραθυράκια.

Από το 1975 μέχρι σήμερα, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Διοίκησης, καταμετρήθηκαν 153.415(!) ρυθμίσεις* και αλλαγές (ήτοι 111.905 υπουργικές αποφάσεις, 20.580 προεδρικά διατάγματα, 17.500 ρυθμίσεις και 3.430 νόμοι). Κάθε μέρα που περνάει, αν κάνετε τις σχετικές πράξεις, θα βρείτε πως έχουμε 16 αλλαγές στη νομοθεσία! Ποιος να ξέρει άραγε, πόσες από αυτές είναι ρουσφέτια και φωτογραφικές ή χαριστικές διατάξεις!

 Στη χώρα, ουσιαστικά λειτουργούν τόσα «Υπουργεία», όσοι είναι οι γενικοί και οι ειδικοί γραμματείς της κυβέρνησης. (σήμερα είναι 78!) Πίσω απ’ αυτούς, υπάρχει ένας στρατός 1200* υπουργικών (κομματικών) συμβούλων. Αυτός ο στρατός επιβεβαιώνει την ύπαρξή του, συνήθως αλλάζοντας, αυτά που είχαν αλλάξει οι προηγούμενοι. Όχι πάντα χωρίς δόλο! Όσοι πίστεψαν πως επιτέλους μια τρικομματική κυβέρνηση θα ανατρέψει επιτέλους τα δεδομένα, ορίζοντας κανόνες αξιοκρατίας και αντικειμενικών κριτηρίων, έχασαν.

 Η Δημόσια Διοίκηση όχι μόνο εξακολουθεί να είναι κομματική υπόθεση, αλλά ακριβώς επειδή είναι τρεις οι εταίροι, θεσπίστηκαν κανόνες ποσόστωσης. Με τη γνωστή παλαιοκομμουνιστική μέθοδο (ατυχώς ισχύει ακόμη) που εφαρμόζεται στις εσωτερικές διαδικασίες των αριστερών κομμάτων, προκειμένου να τηρηθεί η περιβόητη ισότητα των φύλων. Το κάθε κόμμα διεκδικεί για λογαριασμό του και διορίζει αυτούς που του αναλογούν αριθμητικά. Αυτή είναι προφανώς η σύγχρονη ελληνική εκδοχή της αξιοκρατίας.

Πάλι σε θέσεις κλειδιά, συναντάμε αποτυχόντες να εκλεγούν βουλευτές, κομματικά στελέχη και φίλους. Τα δικά μας παιδιά. Είναι πάνω κάτω οι ίδιοι, με την προσθήκη της ΔΗΜΑΡ πλέον, που χρόνια εναλλάσσονται στη διοίκηση οργανισμών και δημόσιων επιχειρήσεων, στρατηγικής σημασίας με καθοριστικό ρόλο στην πορεία της χώρας. Όσοι πίστεψαν πως η κρίση της οικονομίας (και της πολιτικής) θα μας κάνει σοφότερους, για την ώρα έχουν διαψευστεί.

 *Τα στοιχεία ανακοινώθηκαν στο πρόσφατο συνέδριο της Διεθνούς Διαφάνειας Ελλάδος.

ΧΤΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟ ΜΥΘΟ ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ

4 Δεκεμβρίου 2012

Αν και αμφίβολης αποτελεσματικότητας, η πρωτοβουλία Βενιζέλου να επιχειρήσει να αναδείξει ως “αντισυνταγματικό κόμμα” τη Χρυσή Αυγή, έχει τα καλά της. Ανοίγει το δημόσιο διάλογο για το πρωτόγνωρο φαινόμενο, χωρίς όμως να έχει πρακτική αξία, αφού το Σύνταγμά δεν προβλέπει την αποβολή κόμματος από το κοινοβούλιο.

 Είναι δικαιολογημένη η ανησυχία του πολιτικού κόσμου, από την αυξανόμενη απήχηση της Χρυσής Αυγής, αλλά και από τα εντεινόμενα κρούσματα αυθαιρεσίας, βίας και περιφρόνησης του πολιτεύματος. Αν όμως ειλικρινά ο κύριος Βενιζέλος θέλει να απομονώσει τη Χρυσή Αυγή και όχι απλώς να κάνει ντόρο για να καλύψει τη γύμνια και την εν εξελίξει αποσύνθεση του κόμματός του, οφείλει να ξεκινήσει από τις αιτίες που τη γιγάντωσαν.

 Αυτό που δεν θέλουν ή δεν μπορούν να αντιληφθούν οι περισσότεροι, είναι πως οι πολίτες που ψήφισαν και εμφανίζονται να υποστηρίζουν τη Χρυσή Αυγή, δεν είναι κατ’ ανάγκη φασίστες, νεοναζιστές και εχθροί του πολιτεύματος. Είναι πολίτες οι οποίοι μέχρι χθες ψήφιζαν και αποθέωναν τα συμβατικά πολιτικά κόμματα! Είναι οι περισσότεροι θύματα του λαϊκισμού που εξέπεμψαν με θορυβώδη τρόπο τα κόμματα την προηγούμενη εικοσαετία! Ως γνωστόν όμως, όποιος σπέρνει ανέμους, θερίζει θύελλες!

 Αν ο κύριος Βενιζέλος (πολύ σωστά) διαβλέπει έναν μεγάλο κίνδυνο για τη Δημοκρατία, πριν ενεργοποιήσει όπως λέει, όλες τις διατάξεις του Ποινικού Κώδικα εναντίον της Χρυσής Αυγής, με αμφίβολα αποτελέσματα, ας σκεφτεί μήπως υπάρχει κάτι αποτελεσματικότερο, που θα λειτουργήσει θετικά στην κοινωνία και θα ξεβαλτώσει τη Δημοκρατία μας. Στο χέρι του πολιτικού κόσμου είναι να απομονωθεί η Χρυσή Αυγή, αρκεί να συμφωνήσουν μεταξύ τους στην εξάλειψη των αιτίων.

Ας ξεκινήσουν αύριο κιόλας από την αυτοκάθαρση του πολιτικού συστήματος, από πρόσωπα και καταστάσεις που ζέχνουν από μακριά! Ας επαναπροσδιορίσουν τις προτεραιότητες της πολιτικής τους, ορίζοντας ως ύψιστη προτεραιότητα τη στήριξη των ασθενέστερων τάξεων. Ας θεσπίσουν επιτέλους κανόνες, σύμφωνα με τους οποίους κανείς δεν θα είναι υπεράνω του νόμου, όσο μεγαλόσχημος και αν είναι. Να μπει με ηχηρό τρόπο τέλος στη διαφθορά των πολιτικών.

Να πάψει η προκλητική ασυλία και ατιμωρησία, όσων έχουν τις πλάτες του νόμου, ή τις πλάτες των ισχυρών. Ας περιορίσουν τα βουλευτικά προνόμια, ώστε ο πολιτικός κόσμος να βρίσκεται σε αντιστοιχία με την κοινωνία και ας μειώσουν σε διακόσιους τον αριθμό των βουλευτών. Το Σύνταγμα το επιτρέπει, η κοινή λογική το επιβάλει στις παρούσες συνθήκες. Ας σταματήσει κάποτε ο νεποτισμός και ο κομματισμός, που σαρώνουν τη Δημόσια Διοίκηση ακόμη και σήμερα.

Ο πολίτης έχει αποσύρει την εμπιστοσύνη του από τα πολιτικά κόμματα, νιώθει απροστάτευτος από την οικονομική κρίση και εκτεθειμένος στην ανεξέλεγκτη εγκληματικότητα. Αυτά ασφαλώς δεν μπορούν να γίνουν από τη μια μέρα στην άλλη. Όμως η ηρωοποίηση της Χρυσής Αυγής, αν επιμείνει ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, είναι θέμα χρόνου.

ΤΟΑΝΕΚΔΟΤΟ ΜΕ ΤΟΝ ΤΙΤΑΝΙΚΟ.

29 Νοεμβρίου 2012

Έχω ένα καλό και ένα κακό νέο, αναγγέλλει στους επιβάτες, σύμφωνα με το γνωστό ανέκδοτο, ο καπετάνιος του Τιτανικού. Το καλό νέο, τους λέει, είναι πως θα βραβευτούμε με επτά όσκαρ! Το κακό νέο, είναι πως χτυπήσαμε σε παγόβουνο και όπου να 'ναι βουλιάζουμε!

Ατυχώς υπάρχουν πολλές αναλογίες με τον δικό μας Τιτανικό, με μια ουσιαστική διαφορά όμως. Το καράβι δεν θα βουλιάξει στο τέλος, εν τούτοις πολλοί επιβάτες θα πνιγούν. Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή, ξεκινώντας από το κακό νέο. Όλα δείχνουν πως το επόμενο εξάμηνο, θα είναι το χειρότερο εξάμηνο της ζωής μας!

Το πρόβλημα της “φτωχοποίησης” θα ενταθεί, η ανεργία θα μεγαλώσει και υπάρχει ανησυχία μήπως η ύφεση καταστεί ανεξέλεγκτη. Επιχειρήσεις που είναι στο όριο δεν θα καταφέρουν να επιβιώσουν, και τα νέα σκληρά μέτρα, όπως ο φορολογικός νόμος, θα σαρώσουν τα εναπομείναντα εισοδήματα. Όλα αυτά αποτελούν ένα επικίνδυνο μείγμα, που θα δοκιμάσει τις αντοχές της κοινωνίας και της κυβέρνησης.

Από την άλλη, η καλή όψη των πραγμάτων, παραδόξως μοιάζει να είναι πολύ καλή! Μέσα στον γενικευμένο ζόφο, για πρώτη φορά υπάρχουν αχτίδες φωτός και ψήγματα ελπίδας. Η χώρα ως φαίνεται, δεν θα χρεοκοπήσει τελικά και δεν θα βγει από την ευρωζώνη, εκτός αν προκύψουν συγκλονιστικά απρόοπτα! Ίσως με τις συνθήκες που επικρατούν, να μην ακούγεται τόσο εντυπωσιακή η εξέλιξη αυτή.

Αν όμως θυμηθούμε που βρισκόμασταν πριν λίγους μήνες, τότε η εικόνα αλλάζει. Είχε σχεδόν προεξοφληθεί η “αποβολή“ μας από την ευρωζώνη και η ανεξέλεγκτη χρεοκοπία μας. Υπήρχαν φόβοι για κοινωνική έκρηξη και οι δυτικές πρεσβείες προειδοποιούσαν τους πολίτες τους για επικίνδυνες καταστάσεις. Οι ευρωπαϊκές κεντρικές τράπεζες ξεφορτώνονταν μαζικά τα ελληνικά χρεόγραφα και υπήρχε η εκτίμηση πως η χώρα μας πρόκειται συντόμως να εγκαταλειφθεί στην τύχη της.

Οι πολίτες απέσυραν μαζικά τις καταθέσεις από τις τράπεζες και αλυσίδες σούπερ μάρκετ είχαν προετοιμαστεί για το ενδεχόμενο να υπάρχουν λεηλασίες στα καταστήματα τους. Αυτά και πολλά άλλα που δεν γράφονται, συνέβαιναν στην περίοδο της παρατεταμένης ακυβερνησίας. Παρότι στις επόμενες λίγες ημέρες θα ζήσουμε κλίμα ευδαιμονίας και ίσως να ακουστούν σενάρια για επενδύσεις και μεγαλεπήβολα σχέδια, η πραγματικότητα θα παραμένει αμείλικτη.

Η κυβέρνηση πρέπει να ξεπεράσει και τον τελευταίο, αλλά και πιο επικίνδυνο σκόπελο. Να περάσει σκληρά μέτρα και μεταρρυθμίσεις, σε μια κοινωνία μισοπεθαμένη. Αυτό κρύβει κινδύνους και για την κυβέρνηση, αλλά και για την κοινωνία. Το βάρος ωστόσο πέφτει στην κυβέρνηση. Αν αντέξουμε, οι εκτιμήσεις είναι πως από το δεύτερο εξάμηνο του 2013, η κατάσταση σιγά- σιγά θα αλλάζει.

Ο συνήθως απαισιόδοξος νομπελίστας Χρ. Πισσαρίδης, δηλώνει πως “μέσα σε δύο χρόνια, η Αθήνα θα αναστηθεί”. Δημιουργούνται πλέον οι προϋποθέσεις, να βγούμε οριστικά από το φαύλο κύκλο του χρέους και της ύφεσης και να υπάρξουν τα πρώτα σημάδια ανάκαμψης! Όχι δυστυχώς χωρίς πόνο.

ΓΙΑΤΙ ΟΧΙ, ΣΤΗΝ ΑΠΛΗ ΑΝΑΛΟΓΙΚΗ

27 Νοεμβρίου 2012

Αν οι εκλογές του Ιουνίου είχαν διεξαχθεί με την απλή και ανόθευτη αναλογική, το σίγουρο είναι πως θα βρισκόμασταν ήδη για τρίτη φορά μέσα σε πέντε μήνες, σε προεκλογική περίοδο, με τη χώρα ακυβέρνητη, άγνωστο σε ποιες κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες.

Ο λόγος είναι πως στη σχετική ψηφοφορία στο κοινοβούλιο, το πολυνομοσχέδιο για το μεσοπρόθεσμο θα είχε καταψηφιστεί, η κυβέρνηση θα είχε απολέσει τη δεδηλωμένη, θα είχε παγώσει κάθε κουβέντα με την τρόικα και η χώρα θα ήταν μισό βήμα από ένα ολοκληρωτικό κραχ!

Με βάση τα ποσοστά που θα είχαν συγκεντρώσει τα κόμματα στις εκλογές του Ιουνίου (με το σύστημα της απλής αναλογικής) και μετά τις διαγραφές και ανεξαρτητοποιήσεις που στο μεταξύ μεσολάβησαν, η σημερινή κοινοβουλευτική τους δύναμη θα ήταν: ΝΔ 91 βουλευτές, ΣΥΡΙΖΑ 86, ΠΑΣΟΚ 32, Ανεξάρτητοι Έλληνες 24, Χρυσή Αυγή 22, ΔΗΜΑΡ 20 και ΚΚΕ 14. Με άλλα λόγια ο κυβερνητικός συνασπισμός ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ, δεν θα διέθετε πλειοψηφία, αφού θα είχε μόλις 143 έδρες (αντί των 167 σήμερα).

Θα μπορούσαν όμως οι νέες εκλογές να δώσουν λύση; Με απλή και ανόθευτη αναλογική δύσκολα, καθώς σύμφωνα με τη δυναμική και τις θέσεις των κομμάτων, είναι εξαιρετικά απίθανη μια συνεργασία, που θα συγκέντρωνε το 50%+, ώστε να έχει την πλειοψηφία στο κοινοβούλιο. Εκτός και αν θεωρήσουμε ως βιώσιμη και ρεαλιστική τη συνεργασία του ΣΥΡΙΖΑ, των Ανεξάρτητων Ελλήνων, της ΔΗΜΑΡ, του ΠΑΣΟΚ και του ΚΚΕ!

Αλλά και έτσι να είναι, σύμφωνα με την τελευταία δημοσκόπηση της PULSE (με αναγωγή στην πρόθεση ψήφου) που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα 6 ημέρες, όλα αυτά τα κόμματα μαζί, συγκέντρωναν το 49,5%! Αλλά και το 50% να ξεπερνούσαν, πιστεύει κανείς πως αυτή θα ήταν μια κυβέρνηση, που θα μπορούσε να μακροημερεύσει; Εννοείται πως όχι!

Ρωτήστε καλύτερα τους Ιταλούς, που στα 64 τελευταία χρόνια, έχουν ψηφίσει σε 63 εκλογικές αναμετρήσεις! Και η Ιταλία δεν είναι Ελλάδα, καθώς εκεί υπάρχει η τοπική αυτοδιοίκηση, η οποία διαχειρίζεται σημαντικά θέματα, χωρίς να χρειάζεται την κηδεμονία και τις αποφάσεις της κεντρικής κυβέρνησης. Βέβαια όλα αυτά δεν σημαίνουν πως πρέπει να διατηρηθεί το σημερινό παράλογο και ληστρικό μπόνους των 50 εδρών. Άλλωστε, ο σκοπός του όταν καθιερώθηκε, ήταν να πριμοδοτήσει το πρώτο κόμμα, που συγκέντρωνε ποσοστά συνήθως πάνω από το 40%, κάτι που σήμερα δεν υφίσταται!

Ο προβληματισμός και η κουβέντα για την καθιέρωση ενός νέου εκλογικού συστήματος, έχει αρχίσει! Σκέψεις και σενάρια υπάρχουν πολλά. Το θέμα είναι να καθιερωθεί ένα δίκαιο, εκλογικευμένο και αποτελεσματικό εκλογικού σύστημα. Που θα εξασφαλίζει τη μέγιστη δυνατή αναλογικότητα, θα προτρέπει τα κόμματα σε συνεργασία και θα βοηθάει στο σχηματισμό κυβέρνησης. Σίγουρα όμως ένα τέτοιο εκλογικό σύστημα, δεν μπορεί να είναι η απλή αναλογική.

ΚΡΑΤΟΣ ΔΥΝΑΣΤΗΣ! Μια αληθινή ιστορία

     20 Νοεμβρίου 2012                  

Ας υποθέσουμε πως είστε ένας από τους εκατοντάδες χιλιάδες μικρομεσαίους, που συντηρούν με αγώνα μια μικρή βιοτεχνία, που απασχολεί 5-6 υπαλλήλους! Και ας υποθέσουμε πως έρχεται η κρίσιμη ώρα, που πρέπει να αποφασίσετε αν θα δώσετε και την ύστατη μάχη, προκειμένου να σώσετε την επιχείρηση, να συνεχίσετε να απασχολείτε το προσωπικό και να πληρώνετε κανονικά τους φόρους σας, ή να βάλετε οριστικά λουκέτο.

Για το λόγο αυτό αποφασίζετε να “σκοτώσετε” το μοναδικό σας περιουσιακό στοιχείο, ένα μικρό αστικό ακίνητο. Η τιμή που πετυχαίνεται είναι μεν εξευτελιστική, όμως είναι μονόδρομος προκειμένου να χρηματοδοτήσετε την επιχείρησή σας, αφού η τράπεζα αδυνατεί να σας δανείσει.

Παράλληλα αποφασίζεται να ακινητοποιήσετε ένα δεύτερο ΙΧ μεγάλο κυβισμού που έχετε στην κατοχή σας, ώστε να μην πληρώσετε τέλη κυκλοφορίας, ασφάλεια, βενζίνες, σέρβις κλπ. Η πρώτη ψυχρολουσία έρχεται από το συνοικιακό ΚΕΠ, όπου μαθαίνετε πως είστε οφειλέτης και δεν δικαιούστε φορολογική ενημερότητα, απαραίτητη για την πώληση του ακινήτου. Ανήσυχος, πάτε στην εφορία. Εκεί διαπιστώνετε με ανακούφιση πως ο λόγος ήταν η ρύθμιση της οφειλής σας.

Παράλογο μεν, αφού πληρώνετε κανονικά τις δόσεις, αλλά ευτυχώς εδώ, όπως σας είπαν, θα σας δώσουν. Πάλι καλά, μονολογείτε, μέχρι τη στιγμή που η υπάλληλος σας ρωτάει τον λόγο που ζητάτε φορολογική ενημερότητα. Τότε σας πέφτει ο ουρανός στο κεφάλι, γιατί μαθαίνετε πως αν πρόκειται για πώληση ακινήτου, από το τίμημα που θα εισπράξετε, θα παρακρατηθεί αυτομάτως το σύνολο της οφειλής σας προς την εφορία. Ναι αυτό που μέχρι χθες πληρώνατε σε δόσεις.

Το κράτος παύει να αναγνωρίζει τη ρύθμιση στην οποία είχε συμφωνήσει, αδιαφορεί για τις ανάγκες σας και ζητάει όλα τα χρήματα μπροστά. Στυγνή εκδίκηση, καθώς το ακίνητο που θα ξεπουλήσετε, θα πάει κυριολεκτικά “υπέρ πατρίδος”, αφού σχεδόν όλα τα χρήματα θα τα πάρει το κράτος. Στην αγανάκτησή σας, οι υπάλληλοι της εφορίας θα αναγνωρίσουν δίκιο, αλλά δεν γίνεται αλλιώς.

Οργισμένος ανεβαίνετε στο επάνω όροφο, τουλάχιστον να ξεμπλέξετε με το ΙΧ, καθώς έτσι θα εξοικονομήσετε 5-6 χιλιάδες ευρώ. Εκεί έρχεται η δεύτερη ψυχρολουσία, αφού η εφορία προκειμένου να καταθέσετε τις πινακίδες, απαιτεί να έχετε στεγασμένο γκαράζ! Το γεγονός πως διαθέτετε αυλή 6 στρεμμάτων και στο εξοχικό ακόμη μεγαλύτερη, δεν τους λέει τίποτα. Δεν αρκούν να χωρέσουν το ΙΧ σας! Για το λόγο αυτό σας ζητάει ή το Ε9 που να δείχνει το γκαράζ, ή μισθωτήριο συμβόλαιο! Χρειάζεται δηλαδή να πληρώσετε 1800- 2000 ευρώ για ενοίκιο κλειστού γκαράζ για έναν ολόκληρο χρόνο, προκειμένου να παραλάβουν τις πινακίδες του ΙΧ!

Εννοείται πως ο άνθρωπος της ιστορίας μας έφυγε βλασφημώντας και αποφασισμένος να βάλει λουκέτο. Τι και αν μείνουν στο δρόμο έξι οικογένειες, τι και αν το κράτος δεν εισπράξει από αυτόν ούτε πενηνταράκι ΦΠΑ και φόρο εισοδήματος. Ποιος νοιάζεται...

ΤΟ ΚΑΛΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΟΥ ΑΛΕΞΗ ΤΣΙΠΡΑ

16 Νοεμβρίου 2012

Όταν ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης δηλώνει επισήμως πως δεν πλήρωσε το ειδικό τέλος ακινήτων, αυτομάτως πρέπει να νιώθουν ηλίθιοι μερικά εκατομμύρια συμπολίτες μας, που ως συνεπείς φορολογούμενοι, το πλήρωσαν από το υστέρημά τους. Ο Αλέξης Τσίπρας,όπως είπε, δεν το πλήρωσε γιατί είναι παράνομος και αντισυνταγματικός φόρος.

Και για να αποδείξει πως δεν είναι θέμα τσιγκουνιάς, δεσμεύτηκε (άγνωστο αν το έκανε) να καταβάλει το ισόποσο του ειδικού τέλους, στο ΚΕΘΕΑ, που όπως είπε κινδυνεύει να κλείσει από τις περικοπές του μνημονίου. Βέβαια το αρμόδιο θεσμικό όργανο της πολιτείας, το Συμβούλιο της Επικρατείας, είχε κρίνει το ειδικό τέλος, ως νόμιμο και συνταγματικό φόρο, προσωρινού χαρακτήρα, που στηρίζεται σε αντικειμενικά κριτήρια που διασφαλίζουν την αναλογικότητα και την ισότητα στην κατανομή φορολογικών βαρών. Ωστόσο αυτά ελάχιστη σημασία έχουν, από τη στιγμή που ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης έκρινε αλλιώς, με την ισχύ και το κύρος της θεσμικής του ιδιότητας.

Καλό είναι, πριν βιαστούμε να τον επικρίνουμε, να δούμε και τα θετικά που προκύπτουν από το σκεπτικό του Αλέξη Τσίπρα, με το δεδομένο πως πιθανότατα, κάποια στιγμή θα κληθεί να αναλάβει την διακυβέρνηση της χώρας. Είναι για παράδειγμα θετικό το γεγονός, πως οι πολίτες, σύμφωνα με το παράδειγμα του μελλοντικού πρωθυπουργού, θα αποφασίζουν μόνοι τους ποιους φόρους θα πληρώσουν και ποιους όχι. Θα μπορούν να κρίνουν ποιος φόρος είναι δίκαιος και ποιος άδικος. Επίσης, θα έχουν το δικαίωμα να επιλέξουν, αν αποφασίσουν να πληρώσουν τον φόρο, υπέρ ποιου θα καταβάλουν το ποσό. Θα μπορούν για παράδειγμα αντί να πληρώνουν στο δημόσιο ταμείο, να καταβάλουν το ποσό στο ταμείο της Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης της αρεσκείας τους!

Θα ήταν χρήσιμο, όταν αναλάβει ο ΣΥΡΙΖΑ, οι πολίτες να πυκνώσουν τις τάξεις του κινήματος “ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ”, (που σίγουρα θα εκπροσωπείται στο υπουργικό συμβούλιο), στηρίζοντας έτσι την νέα κυβέρνηση. Από την επόμενη ημέρα ο λαός θα απελευθερωθεί από τα δεινά της καθημερινότητας. Τέλος τα διόδια στους δρόμους, τέλος τα εισιτήρια στις συγκοινωνίες, τέλος οι λογαριασμοί για φως , νερό και τηλέφωνο. Όλα ελεύθερα και δωρεάν για τον λαό. Είναι αδιευκρίνιστο αν θα καταργηθούν τα φακελάκια στα νοσοκομεία και η παραπαιδεία των φροντιστηρίων, καθώς θα ισχύσει καθολική δημόσια και δωρεάν υγεία και παιδεία.

Και επιτέλους θα καθιερωθεί η Σεισάχθεια, θα διαγραφούν δηλαδή όλα τα χρέη μας προς τις τράπεζες. Ως εκ τούτου ας τρέξουν τώρα οι πολίτες να επωφεληθούν. Να δανειστούν από τις τράπεζες (όταν θα γίνει η ανακεφαλαιοποίηση) και όσο είναι ακόμη χαμηλά οι τιμές των ακινήτων να αγοράσουν την μεζονέτα της αρεσκείας τους, αφού το χρέος τους θα διαγραφεί!

Εννοείται πως θα έχουμε πριν κηρύξει το δημόσιο χρέος απεχθές και θα έχουμε κάνει μονομερή διαγραφή. Έτσι θα ζήσουμε εμείς καλά και αυτοί καλύτερα. Το δεύτερο είναι σίγουρο!