ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΔΥΟ ΤΑΧΥΤΗΤΩΝ

5 Οκτωβρίου 2012

Το ότι μερικές εκατοντάδες μπρατσωμένοι διαδηλωτές, μπούκαραν με το έτσι θέλω στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, σπάζοντας τα ρολά και τα κάγκελα της εισόδου, δεν είναι κάτι αναμενόμενο και συνηθισμένο. Το γεγονός πως αν ήθελαν και το προσπαθούσαν λίγο περισσότερο, θα μπορούσαν πιθανόν να φτάσουν ακόμη και σε διαβαθμισμένους χώρους του ΓΕΕΘΑ, επίσης δεν το λες φυσιολογικό.

Ούτε το γεγονός πως παρότι γνώριζαν οι ιθύνοντες της αστυνομίας την ώρα και το είδος της διαδήλωσης, δεν είχαν φροντίσει για τη φύλαξη του χώρου. Ως γνωστόν οι άνδρες των ενόπλων δυνάμεων, δεν μπορούν να επέμβουν κατά των πολιτών- διαδηλωτών, παρά μόνο σε εξαιρετικές καταστάσεις. Αυτό είναι άλλωστε το γεγονός που εκμεταλλεύτηκαν οι διαδηλωτές.

Τουλάχιστον όμως η αστυνομία κάποια στιγμή ξύπνησε και έκανε αυτό που έπρεπε να κάνει και εκκένωσε το χώρο του στρατοπέδου. Αυτοί που δεν ξύπνησαν από τον βαθύ τους ύπνο, ήταν ολόκληρη η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, που επέδειξε επικίνδυνη ανωριμότητα, εκθέτοντας τις ένοπλες δυνάμεις και διακυβεύοντας το κύρος τους. Βάζοντάς τον αρχηγό του ΓΕΕΘΑ, μόνο εναντίον όλων, να αναμετρηθεί με τους διαδηλωτές και με τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, ενέπλεξε σε μια αντιπαράθεση, αποκλειστικής αρμοδιότητας των πολιτικών, τις Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας.

Η εικόνα του αρχηγού του ΓΕΕΘΑ, που αγωνίζεται με την ντουντούκα να μιλήσει στο πλήθος και είναι βορά στα γιουχαΐσματα και τα χαχανητά των διαδηλωτών, ήταν θλιβερή! Και για τον ίδιο και για το στράτευμα. Αν αυτό συνέβαινε σε κάποια εξωτική χώρα και το παρακολουθούσαμε στις ειδήσεις, θα γελούσαμε με όσα βλέπαμε. Όμως συνέβη εδώ και αφορά τη χώρα μας! Αντίστοιχα και η εικόνα του άτακτου πλήθους, που καταλαμβάνει με ευκολία το Πεντάγωνο.

Όσο και αν προσπαθήσετε δεν θα βρείτε ανάλογο παράδειγμα πουθενά αλλού στις πολιτισμένες χώρες, όπου υπάρχουν απαραβίαστες κόκκινες γραμμές. Ίσως οι διάφορες εκδοχές του παραλόγου που ξεπηδούν και αναδεικνύονται καθημερινά, να οφείλονται αποκλειστικά στη στοχοπροσήλωση της κυβέρνησης, αποκλειστικά σε ότι έχει να κάνει με τα προβλήματα της οικονομίας και με την εκταμίευση της επόμενης δόσης.

Η υπέρμετρη αφοσίωση σε αυτόν τον στόχο, να έχει δηλαδή αδυνατίσει, άλλες πτυχές του κυβερνητικού έργου και να έχει παραλύσει θεσμικές λειτουργίες, που έχουν χαρακτηριστεί ως δευτερεύουσες. Αυτό είναι το καλό σενάριο, γιατί αν όντως είναι έτσι, όταν με το καλό όλες αυτές οι “σοβαρές” εκκρεμότητες της κυβέρνησης διευθετηθούν, έχουμε ελπίδα να ξαναγίνουμε κανονικό κράτος.

Δεν είναι όμως έτσι και ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας. Η παρούσα, είναι κυβέρνηση δύο ταχυτήτων. Υπάρχουν οι υπουργοί αιχμής, για να διαχειριστούν τα θέματα πρώτης γραμμής και οι υπουργοί που απλώς συμπληρώνουν το υπουργικό συμβούλιο, προκειμένου να τηρηθούν εσωκομματικές ισορροπίες και προεκλογικές υποχρεώσεις! Ας καταλάβουν όμως οι πολιτικοί αρχηγοί, πως αυτό που είδαμε χθες, ήταν σκηνές από τα προσεχώς και ας λάβουν τα μέτρα τους.

ΑΝΙΚΑΝΟΙ ΚΑΙ ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΟΙ

4 Οκτωβρίου 2012

Ακόμη και αν υπήρχε κάποιος, που συστηματικά και μεθοδευμένα θα επιχειρούσε να ρίξει λάδι στη φωτιά, δεν θα μπορούσε να κάνει τόση ζημιά, όση έκανε από μόνος του ο πολιτικός κόσμος. Όσο πλησιάζει η ώρα να έλθει στη βουλή το πακέτο των σκληρών μέτρων, το ένα αυτογκόλ σημειώνεται μετά το άλλο. Ίσως ο φόβος της αποκάλυψης της αλήθειας στο μέλλον, με επαχθέστερους όρους, να είναι η αιτία που πολλά βγαίνουν στο φως τώρα και όχι αργότερα!

Υποθέσεις που εμπλέκουν θεσμικούς παράγοντες και αποκαλύπτονται φόρα παρτίδα, γιατί δεν μπορεί να γίνει αλλιώς, είτε που εμφανίζονται με ένα θολό περίβλημα, ώστε να βγει η μισή αλήθεια. Η πρώτη περίπτωση είναι η λίστα Λαγκάρντ, που αίφνης, μετά τη φασαρία που δημιουργήθηκε, θυμήθηκε ο Ευάγγελος Βενιζέλος πως την είχε ξεχασμένη στο σπίτι. Η δεύτερη περίπτωση είναι οι 32, ή 34, ή 36 πολιτικοί (ποιος να ξέρει αλήθεια πόσοι είναι) που ελέγχονται για αδικαιολόγητο πλουτισμό και, που κανείς δεν είναι σε θέση να επιβεβαιώσει ή να διαψεύσει με κατηγορηματικό τρόπο, όσα γράφονται και ακούγονται δεξιά και αριστερά.

Σαν να μην υπάρχει κράτος και θεσμοί που λειτουργούν, προς όφελος του πολίτη! Πάντως την ώρα που ο απλός πολίτης πληρώνει και το τελευταίο ευρώ που του έχει απομείνει στο πορτοφόλι, φαίνεται πως για κάποιους ισχυρούς του χρήματος και της πολιτικής, καταβάλλεται κάθε προσπάθεια, ώστε να παραμείνουν στο απυρόβλητο. Εκτός από κραυγαλέα ανήθικο, πολιτικά άθλιο και εξοργιστικά άδικο, σε μια χώρα κανονική θα έπρεπε να είναι και ποινικά κολάσιμο!

Αν οι άνθρωποι, που το περίφημο USB πέρασε (και προσπέρασε) από τα χέρια τους, είχαν μια στάλα φιλότιμο, ευπρέπεια και ευσυνειδησία, θα έπρεπε αφού ζητήσουν ταπεινά συγνώμη, να εξαφανιστούν δια παντός από το δημόσιο βίο. Αντ' αυτού, διαβάσαμε γελοίες δικαιολογίες, για νομικής φύσεως προβλήματα στη χρήση της λίστας, γιατί λέει είναι υλικό που αποκτήθηκε παρανόμως! Στο ΠΑΣΟΚ μάλιστα ξεπέρασαν κάθε όριο, κάνοντας (με non paper που κυκλοφόρησαν) επίκληση του Συντάγματος, που δεν επιτρέπει όπως λένε, τη χρήση αποδεικτικών μέσων που αποκτήθηκαν παράνομα!

Ενώ για παράδειγμα ήταν σύννομη η κατάργηση μέσα σε ένα βράδυ ή η καταστρατήγηση, όλων των συλλογικών συμβάσεων! Ή είναι Συνταγματική η παρακράτηση της επιστροφής του ΦΠΑ, ή η άρνηση εξόφλησης οφειλών του Δημοσίου προς τρίτους, για τις οποίες έχει καταβληθεί και ο ΦΠΑ και ο αναλογούν φόρος! Ήταν όλα νόμιμα και συνταγματικά με το κούρεμα των ομολόγων και τα αποθεματικά των ταμείων που εξαφανίστηκαν, όχι όμως η αποκάλυψη των μεγαλοφοροφυγάδων.

Με αυτή τη λογική, πρέπει άμεσα να παραπεμφθεί στη δικαιοσύνη ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου, που ως Υπουργός έδωσε εντολή στο ΣΔΟΕ (όπως ο ίδιος ισχυρίζεται), για τον έλεγχο κάποιων ονομάτων επιλεκτικά, που περιέχονταν στη σχετική λίστα! Είναι φανερό πως στις παρούσες συνθήκες, όλα αυτά λειτουργούν διαβρωτικά για το κράτος και για το πολίτευμα. Κυρίως πολλαπλασιάζουν την απογοήτευση του κόσμου και μεγαλώνουν την απόγνωση.

ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΗΤΑΝ ΜΟΝΟ ΤΑ ΜΕΤΡΑ!

2 Οκτωβρίου 2012

Το χειρότερο σήμερα δεν είναι τα μέτρα και όσα θα επισυμβούν στη ζωή μας, αλλά το γεγονός πως κανείς δεν πιστεύει πως θα οδηγήσουν κάπου καλύτερα, έστω και μακροπρόθεσμα. Και την αίσθηση αυτή την κάνει εντονότερη, η απογοητευτική, σχεδόν παρακμιακή εικόνα, που παρουσιάζει σήμερα η χώρα σε όλους τους τομείς.

Η ακατάσχετη και όχι χωρίς υπόβαθρο σκανδαλολογία, η αίσθηση της συγκάλυψης, οι πολιτικές έριδες, η επικράτηση της μετριότητας, η έλλειψη οράματος και κυρίως η απουσία δικαιοσύνης. Τι να φανταστεί ο κάθε πολίτης, όταν πληροφορείται πως το CD που περιείχε πολλές εκατοντάδες ονόματα και ποσά κατατεθειμένα από Έλληνες στις Ελβετικές τράπεζες, κάπου παράπεσε;

 Όταν από το ίδιο ακριβώς CD, Γάλλοι, Ιταλοί, Γερμανοί, Ισπανοί και Βέλγοι, έβαλαν στα δημόσια ταμεία μερικά δισεκατομμύρια, που υποχρεώθηκαν να καταβάλουν ως φόρο, οι καταθέτες που περιλαμβάνονταν στις σχετικές λίστες; Τώρα λέει, ψάχνουν να το βρουν! Τι να φανταστεί ο καθένας από μας, όταν μαθαίνει ότι επιχειρηματίας (και κουμπάρος πολιτικού) που καταδικάστηκε πέρυσι τον Οκτώβρη σε 8 χρόνια κάθειρξη, κυκλοφορούσε μέχρι την περασμένη εβδομάδα ελεύθερος και ανενόχλητος, αφού δεν είχε εκδοθεί ένταλμα σύλληψής του! Κάτι που τελικά έγινε πριν λίγα 24ωρα, μετά την δημοσιοποίηση υπόθεσης που τον εμπλέκει σε υπόθεση ξεπλύματος βρώμικου χρήματος!

Δύο ιστορίες, χθεσινές, από τις δεκάδες παρόμοιες που βλέπουν κάθε λίγο και λιγάκι το φως της δημοσιότητας. Σε κανονικές συνθήκες, αν είμασταν σοβαροί, έπρεπε να είχαν έλθει τα πάνω κάτω στη χώρα, καθώς δεν μιλάμε για πειθαρχικά παραπτώματα, ή για διοικητικές παραλείψεις. Μιλάμε πλέον για “εγκλήματα”, σε μια περίοδο που η κοινωνία στενάζει και απαιτεί, αν μη τι άλλο, να μην συνεχίζει να “λούζεται” τόσο άκομψα και χωρίς προσχήματα, την κοροϊδία.

Ο κόσμος δυστυχώς ξέρει πως κανείς δεν πρόκειται να τιμωρηθεί. Ή αν τιμωρηθεί, αυτό θα γίνει για τα μάτια του κόσμου! Και η ζωή θα συνεχιστεί κανονικά, μέχρι την αποκάλυψη του επόμενου σκανδάλου. Αυτή είναι η παρακμή,αλλά και η αιτία να ζούμε τις ισχυρές παρενέργειες τύπου “Χρυσής Αυγής”, που δοκιμάζουν την αντοχή του πολιτεύματος!

Δεν είναι μόνο τα μέτρα. Είναι πως στο ίδιο καλάθι που κουβαλάμε στην πλάτη, εκτός από τα μέτρα, υπάρχουν και πολλά κιλά κοροϊδίας και υποκρισίας. Ο κόσμος το ξέρει αυτό και αν δεν το ξέρει, το υποψιάζεται. Αυτό κάνει το φορτίο ασήκωτο. Ίσως αν είχε περάσει επιτέλους το μήνυμα, πως από εδώ και πέρα, δεν υπάρχει ανοχή σε τίποτα και σε κανέναν, σήμερα τα πράγματα να ήταν περισσότερο αισιόδοξα και το κλίμα στην κοινωνία, παρά τα τεράστια προβλήματα, να ήταν λίγο καλύτερο.

 ΥΓ. Το θέμα είναι πόσα σκάνδαλα μπορεί να αντέξει ακόμη ο τόπος. Απλώς φανταστείτε, με την κοινή λογική, πόσα ακόμη δεν ξέρουμε!

ΑΛΛΟ Ο "ΒΑΓΓΕΛΑΣ", ΑΛΛΟ Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ!

28 Σεπτεμβρίου 2012

Το πολίτευμά έχει τους κανόνες του και οι θεσμοί της δημοκρατίας μας, τους κώδικές τους. Ο λόγος είναι πως με ένα σύστημα κανόνων και αρχών, που ισχύουν εδώ και πολλές δεκαετίες, τονίζεται ο θεσμικός χαρακτήρας, ενισχύεται ο συμβολισμός και διασφαλίζεται ένα ελάχιστο κύρος, σε πρόσωπα και πράγματα, που έχουν σχέση με τη λειτουργία του πολιτεύματος.

Κάτι που το υπερτονίζει η δημόσια παρουσία των θεσμικών εκπροσώπων. Πολιτικών, δικαστικών, στρατιωτικών, αρχιερέων κλπ. Αλλιώς μιλάει για παράδειγμα ο πρωθυπουργός σε μια συντροφιά φίλων ή συνεργατών και αλλιώς όταν απευθύνεται δημόσια, με τη θεσμική του ιδιότητα. Είναι εντελώς ξεχωριστά αυτά τα δύο. Στην πρώτη περίπτωση δικαιούται να μιλήσει όπως θέλει, να αστειευτεί και να χρησιμοποιήσει οποιαδήποτε έκφραση ή λέξη.

Από την ώρα όμως που θα μιλήσει δημόσια, ο λόγος του έχει τεράστιο ειδικό βάρος και κάθε λέξη του πρέπει να είναι προσεκτικά ζυγισμένη και διατυπωμένη. Αυτό που θα πει, ως θεσμικός εκπρόσωπος, καλό ή κακό, χρεώνεται στο πολιτικό σύστημα, χρεώνεται στην κυβέρνηση και ακόμη περισσότερο χρεώνεται στην χώρα. Τα ίδια ισχύουν για τον πρόεδρο της Βουλής, τον τρίτο στη σειρά πολιτειακό παράγοντα στην ιεραρχία της χώρας.

Μάλιστα ένας λόγος παραπάνω, καθώς η δική του ιδιότητα, έχει ισχυρά συμβολικό χαρακτήρα, καθώς συνδέεται με την “καρδιά” του πολιτεύματος, το κοινοβούλιο. Είναι γνωστό βέβαια, πως ο νυν πρόεδρος της Βουλής έχει εκρηκτικό χαρακτήρα και ότι πολλές φορές στο παρελθόν, έχει εκστομίσει κουβέντες, που δεν λέγονται. Κάποιες δημόσιες τοποθετήσεις του, που έχουν καταγραφεί στο μαγνητόφωνο, αποτελούν δείγμα πολιτικού λόγου, προς αποφυγή.

Ωστόσο όσο ήταν απλός βουλευτής είχε το δικαίωμα να διαχειριστεί την εικόνα του και το προφίλ του, με τον τρόπο που εκείνος επέλεγε, ζυγίζοντας τις συνέπειες. Από τη στιγμή όμως που αναρριχήθηκε στα ύπατα αξιώματα, αυτομάτως εγκλωβίστηκε στο πλαίσιο των κανόνων και των αρχών, που πηγάζουν από τη θέση που κατέχει. Είναι ο ο Πρόεδρος του Κοινοβουλίου, είναι επίσης, βάσει του Συντάγματος, ο αντικαταστάτης του προέδρου της Δημοκρατίας, σε περίπτωση κολλήματος. Δεν είναι ούτε ο Μεϊμαράκης, ούτε ο Βαγγέλης, ούτε, πολύ περισσότερο ο Βαγγέλας!

Δυστυχώς για τον ίδιο και για τον θεσμό που εκπροσωπεί, ακόμη και αν είχε δίκαιο, το έχασε με μιας, πριν ακόμη διευκρινιστεί οτιδήποτε, σχετικό με την υπόθεση που εμπλέκεται το όνομά του. Το ακραία αγοραίο ύφος του και οι πεζοδρομιακές εκφράσεις που εκστόμισε, σοκάρουν και του αφαιρούν επιχειρήματα!

Κυρίως όμως καταρρακώνουν και ευτελίζουν, τον (ήδη πληγωμένο από τον προηγούμενο θητεύσαντα Πρόεδρο) θεσμό του Προέδρου του Κοινοβουλίου. Από εδώ και πέρα θα είναι εγκλωβισμένος στα λεγόμενά του, που δεν διαγράφονται, με τον κίνδυνο να μετατραπεί σε καρικατούρα. Μαζί με αυτόν βέβαια και το κοινοβούλιο! Το ηθικό ζήτημα που έχει προκύψει είναι μεγάλο, ανεξαρτήτως του τι μπορεί να προκύψει στη συνέχεια!

ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ ΣΥΝΝΕΦΑ ΣΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΟΡΙΖΟΝΤΑ

27 Σεπτεμβρίου 2102

Όποιος γνωρίζει έστω και ελάχιστα πως έχει η κατάσταση, ξέρει πως η χώρα παραμένει στην άκρη του γκρεμού, χωρίς να έχει αλλάξει τίποτα. Η αισιοδοξία που επικράτησε προς στιγμή μετά τις εκλογές και η πρόσκαιρη εντύπωση της μεταστροφής του κλίματος για τη χώρα μας, έχει μετριαστεί. Ούτως ή άλλως ήταν χωρίς αξία, από τη στιγμή που τα αδιέξοδα συνεχίζουν να υπάρχουν και η πραγματική κατάσταση παραμένει απελπιστικά δύσκολη.

Κάθε μέρα, κάθε ώρα κάθε στιγμή, οι εξελίξεις μπορεί να πάρουν απρόβλεπτη τροπή. Σε λίγες ημέρες από σήμερα, η βουλή έχει να ψηφίσει ένα πακέτο μέτρων, πρωτοφανούς μεγέθους και σκληρότητας. Οι πολιτικοί συσχετισμοί είναι ευνοϊκοί για την κυβέρνηση, καθώς η τρικομματική συμμαχία έχει αριθμητική υπεροχή και είναι σε θέση να εξασφαλίσει θεωρητικά την υπερψήφιση των μέτρων, με άνετη πλειοψηφία. Μέχρι εδώ δεν φαίνεται να υπάρχει κανέναν πρόβλημα. Καθώς μάλιστα οι εκλογές είναι πολύ πρόσφατες, η κυβέρνηση εκτός από την πλειοψηφία στο κοινοβούλιο, διαθέτει και ισχυρή πολιτική νομιμοποίηση, αφού είναι νωπή ακόμη η λαϊκή εντολή.

Όμως η πράξη έχει αποδείξει στο παρελθόν, πως σπάνια οι εξελίξεις στην πολιτική είναι γραμμικές. Μπορεί μεν στη δημοκρατία να ισχύει η αρχή της πλειοψηφίας, αλλά υπάρχουν και μη αριθμητικά μεγέθη, που είναι σε θέση να προκαλέσουν τρομερές παρενέργειες, ακόμη και εκεί που υπάρχουν άνετες πλειοψηφίες. Αν για παράδειγμα κλονιστεί το κύρος του κοινοβουλίου, ή της κυβέρνησης, η πολιτική νομιμοποίηση απομειώνεται αυτομάτως και η ανοχή της κοινωνίας μπορεί να μεταβληθεί από τη μια στιγμή στην άλλη σε καχυποψία ή ακόμη χειρότερα σε καταδίκη.

Έχει σημασία να το έχουμε όλοι κατά νου, καθώς οι στιγμές είναι κρίσιμες. Αυτό σημαίνει πως τα γκρίζα σύννεφα που έχουν συσσωρευτεί πάνω από τον πολιτικό κόσμο, πρέπει να διαλυθούν άμεσα. Οι βαριές σκιές, με τις καταγγελίες για ξέπλυμα βρώμικου χρήματος που αφορούν τους τρεις πολιτικούς, που συμπεριλαμβάνουν και τον πρόεδρο της βουλής, δεν μπορούν να παραμείνουν σε εκκρεμότητα, ούτε μέρα. Πρέπει να δοθούν απαντήσεις τώρα! Ισχύουν ή δεν ισχύουν;

Αν παραμένουν σε εκκρεμότητα, γιατί δεν έγινε τίποτα, ούτε από το ΣΔΟΕ ούτε από τη δικαιοσύνη, δύο χρόνια τώρα; Αν δεν ισχύουν και έχουν καταπέσει, ας βγει επιτέλους κάποιος να το πει και να το τεκμηριώσει ξεκάθαρα! Είναι εγκληματικό να αφεθεί να σέρνεται αυτή η υπόθεση, τέτοιες εποχές, που δικαίως όλοι είναι με το δάκτυλο στη σκανδάλη, έτοιμοι να πυροβολήσουν! Το ίδιο ακριβώς ισχύει και για τους τριάντα δύο πρώην και νυν βουλευτές!

Τα χρονικά περιθώρια είναι δραματικά περιορισμένα. Όταν θα πάει το πακέτο των 11,5 δις στη βουλή, πρέπει να έχει ξεκαθαριστεί η αλήθεια. Αλλιώς το στίγμα στον πολιτικό κόσμο, δεν θα φύγει ποτέ! Όλα τα άλλα, περί αποχής από τα καθήκοντα του προέδρου, περί εισαγγελικής έρευνας ή περί εξεταστικών επιτροπών, είναι άλλα λόγια να αγαπιόμαστε!

ΠΑΛΙ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΟΙ ΙΔΙΟΙ!

21 Σεπτεμβρίου 2012

Η είδηση είναι πως συνεχίζουν να αναζητούνται 2 δισ! Τόσα λείπουν για να συμπληρωθεί το πακέτο των 11,6 δισ. που έχουμε συμφωνήσει με την τρόικα. Εμείς τους λέμε πως υλοποιώντας τις μεταρρυθμίσεις στον δημόσιο τομέα (που εκείνοι μας ζήτησαν να κάνουμε), θα προκύψει ως όφελος αυτό το ποσό.

Η τρόικα δεν μας πιστεύει, θεωρώντας πως είναι αμφίβολο το αν και πότε θα γίνουν και θεωρούν υπεραισιόδοξο τον στόχο των 2 δισ. Αντ' αυτού ζητούν κι άλλο ζεστό χρήμα, από νέες περικοπές, σε μισθούς, συντάξεις και επιδόματα! Μέχρι τώρα, από τα 9,5 δισ, που χοντρικά έχουν συμφωνηθεί μεταξύ κυβέρνησης και τρόικας, το 75% αφορά περικοπές σε μισθούς, συντάξεις και επιδόματα.

Αν στο τέλος επικρατήσει η λογική της τρόικας, τότε το ποσοστό συμμετοχής στο σύνολο των περικοπών, από μισθούς, συντάξεις και επιδόματα, θα φτάσει στο 83%! Κατάργηση δώρων, αύξηση ορίων συνταξιοδότησης, καθιέρωση ενιαίου μισθολογίου στις ΔΕΚΟ, μείωση όλων των συντάξεων, μείωση των αναπηρικών επιδομάτων και των επιδομάτων ανεργίας κλπ. Δηλαδή ολόκληρο το κράτος, που χάσκει και μπάζει από παντού, που αποτελεί τη μαύρη τρύπα στην οποία χάνονται δισεκατομμύρια, θα συμβάλει με μόλις 17%!

Αν δείτε τι απομένει στη σχετική λίστα της τρόικας, θα καταλάβετε. Ουσιαστικά είναι η μείωση του αριθμού των υπαλλήλων (με περιορισμό των προσλήψεων και με την εφεδρεία), η περιστολή της φαρμακευτικής και νοσοκομειακής δαπάνης και η πάταξη της φοροδιαφυγής. Αν είναι έτσι, δυστυχώς η τρόικα έχει δίκαιο να ζητάει περικοπές στην πηγή, καθώς οι επιδόσεις είναι απογοητευτικές και στην περιστολή των φαρμακευτικών και νοσηλευτικών δαπανών και στη μείωση του δημοσίου και στην πάταξη της φοροδιαφυγής (εκεί και αν είναι!).

Για παράδειγμα μόνο στο φάρμακο, η απόκλιση από τον στόχο του δεύτερου μνημονίου, ενδέχεται φέτος να ξεπεράσει τα 700 εκ. ευρώ. Η ανικανότητα, η αβελτηρία και η αρνητική διάθεση, να μπει μαχαίρι σε ότι είναι περιττό, θα μετακυλίσει το βάρος των περικοπών, για μια ακόμη φορά στους μισθωτούς, τους συνταξιούχους και στις ευαίσθητες ομάδες, που λαμβάνουν προνοιακά ή κοινωνικά επιδόματα.

ΥΓ. Σε μια χώρα που δεν γνωρίζει η δεξιά, τι ποιεί η αριστερά, οφείλει κανείς να κρατάει μικρό καλάθι. Το γεγονός για παράδειγμα, πως χρειάστηκε η αποκάλυψη μέσω του τύπου, περί της λίστας των 30 πολιτικών, για τους οποίους σύμφωνα με το ΣΔΟΕ, προκύπτει παράνομος πλουτισμός, για να κινηθεί η δικαιοσύνη και να διαταχθεί προκαταρκτική έρευνα, τα λέει όλα! Λες και το ΣΔΟΕ είναι ιδιωτικός φορέας, ή πρόκειται για ανεξάρτητη αρχή.