27/9/12

ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ ΣΥΝΝΕΦΑ ΣΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΟΡΙΖΟΝΤΑ

27 Σεπτεμβρίου 2102
Όποιος γνωρίζει έστω και ελάχιστα πως έχει η κατάσταση, ξέρει πως η χώρα παραμένει στην άκρη του γκρεμού, χωρίς να έχει αλλάξει τίποτα. Η αισιοδοξία που επικράτησε προς στιγμή μετά τις εκλογές και η πρόσκαιρη εντύπωση της μεταστροφής του κλίματος για τη χώρα μας, έχει μετριαστεί. Ούτως ή άλλως ήταν χωρίς αξία, από τη στιγμή που τα αδιέξοδα συνεχίζουν να υπάρχουν και η πραγματική κατάσταση παραμένει απελπιστικά δύσκολη.

Κάθε μέρα, κάθε ώρα κάθε στιγμή, οι εξελίξεις μπορεί να πάρουν απρόβλεπτη τροπή. Σε λίγες ημέρες από σήμερα, η βουλή έχει να ψηφίσει ένα πακέτο μέτρων, πρωτοφανούς μεγέθους και σκληρότητας. Οι πολιτικοί συσχετισμοί είναι ευνοϊκοί για την κυβέρνηση, καθώς η τρικομματική συμμαχία έχει αριθμητική υπεροχή και είναι σε θέση να εξασφαλίσει θεωρητικά την υπερψήφιση των μέτρων, με άνετη πλειοψηφία. Μέχρι εδώ δεν φαίνεται να υπάρχει κανέναν πρόβλημα. Καθώς μάλιστα οι εκλογές είναι πολύ πρόσφατες, η κυβέρνηση εκτός από την πλειοψηφία στο κοινοβούλιο, διαθέτει και ισχυρή πολιτική νομιμοποίηση, αφού είναι νωπή ακόμη η λαϊκή εντολή.

Όμως η πράξη έχει αποδείξει στο παρελθόν, πως σπάνια οι εξελίξεις στην πολιτική είναι γραμμικές. Μπορεί μεν στη δημοκρατία να ισχύει η αρχή της πλειοψηφίας, αλλά υπάρχουν και μη αριθμητικά μεγέθη, που είναι σε θέση να προκαλέσουν τρομερές παρενέργειες, ακόμη και εκεί που υπάρχουν άνετες πλειοψηφίες. Αν για παράδειγμα κλονιστεί το κύρος του κοινοβουλίου, ή της κυβέρνησης, η πολιτική νομιμοποίηση απομειώνεται αυτομάτως και η ανοχή της κοινωνίας μπορεί να μεταβληθεί από τη μια στιγμή στην άλλη σε καχυποψία ή ακόμη χειρότερα σε καταδίκη.

Έχει σημασία να το έχουμε όλοι κατά νου, καθώς οι στιγμές είναι κρίσιμες. Αυτό σημαίνει πως τα γκρίζα σύννεφα που έχουν συσσωρευτεί πάνω από τον πολιτικό κόσμο, πρέπει να διαλυθούν άμεσα. Οι βαριές σκιές, με τις καταγγελίες για ξέπλυμα βρώμικου χρήματος που αφορούν τους τρεις πολιτικούς, που συμπεριλαμβάνουν και τον πρόεδρο της βουλής, δεν μπορούν να παραμείνουν σε εκκρεμότητα, ούτε μέρα. Πρέπει να δοθούν απαντήσεις τώρα! Ισχύουν ή δεν ισχύουν;

Αν παραμένουν σε εκκρεμότητα, γιατί δεν έγινε τίποτα, ούτε από το ΣΔΟΕ ούτε από τη δικαιοσύνη, δύο χρόνια τώρα; Αν δεν ισχύουν και έχουν καταπέσει, ας βγει επιτέλους κάποιος να το πει και να το τεκμηριώσει ξεκάθαρα! Είναι εγκληματικό να αφεθεί να σέρνεται αυτή η υπόθεση, τέτοιες εποχές, που δικαίως όλοι είναι με το δάκτυλο στη σκανδάλη, έτοιμοι να πυροβολήσουν! Το ίδιο ακριβώς ισχύει και για τους τριάντα δύο πρώην και νυν βουλευτές!

Τα χρονικά περιθώρια είναι δραματικά περιορισμένα. Όταν θα πάει το πακέτο των 11,5 δις στη βουλή, πρέπει να έχει ξεκαθαριστεί η αλήθεια. Αλλιώς το στίγμα στον πολιτικό κόσμο, δεν θα φύγει ποτέ! Όλα τα άλλα, περί αποχής από τα καθήκοντα του προέδρου, περί εισαγγελικής έρευνας ή περί εξεταστικών επιτροπών, είναι άλλα λόγια να αγαπιόμαστε!

21/9/12

ΠΑΛΙ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΟΙ ΙΔΙΟΙ!

21 Σεπτεμβρίου 2012
Η είδηση είναι πως συνεχίζουν να αναζητούνται 2 δισ! Τόσα λείπουν για να συμπληρωθεί το πακέτο των 11,6 δισ. που έχουμε συμφωνήσει με την τρόικα. Εμείς τους λέμε πως υλοποιώντας τις μεταρρυθμίσεις στον δημόσιο τομέα (που εκείνοι μας ζήτησαν να κάνουμε), θα προκύψει ως όφελος αυτό το ποσό.

Η τρόικα δεν μας πιστεύει, θεωρώντας πως είναι αμφίβολο το αν και πότε θα γίνουν και θεωρούν υπεραισιόδοξο τον στόχο των 2 δισ. Αντ' αυτού ζητούν κι άλλο ζεστό χρήμα, από νέες περικοπές, σε μισθούς, συντάξεις και επιδόματα! Μέχρι τώρα, από τα 9,5 δισ, που χοντρικά έχουν συμφωνηθεί μεταξύ κυβέρνησης και τρόικας, το 75% αφορά περικοπές σε μισθούς, συντάξεις και επιδόματα.

Αν στο τέλος επικρατήσει η λογική της τρόικας, τότε το ποσοστό συμμετοχής στο σύνολο των περικοπών, από μισθούς, συντάξεις και επιδόματα, θα φτάσει στο 83%! Κατάργηση δώρων, αύξηση ορίων συνταξιοδότησης, καθιέρωση ενιαίου μισθολογίου στις ΔΕΚΟ, μείωση όλων των συντάξεων, μείωση των αναπηρικών επιδομάτων και των επιδομάτων ανεργίας κλπ. Δηλαδή ολόκληρο το κράτος, που χάσκει και μπάζει από παντού, που αποτελεί τη μαύρη τρύπα στην οποία χάνονται δισεκατομμύρια, θα συμβάλει με μόλις 17%!

Αν δείτε τι απομένει στη σχετική λίστα της τρόικας, θα καταλάβετε. Ουσιαστικά είναι η μείωση του αριθμού των υπαλλήλων (με περιορισμό των προσλήψεων και με την εφεδρεία), η περιστολή της φαρμακευτικής και νοσοκομειακής δαπάνης και η πάταξη της φοροδιαφυγής. Αν είναι έτσι, δυστυχώς η τρόικα έχει δίκαιο να ζητάει περικοπές στην πηγή, καθώς οι επιδόσεις είναι απογοητευτικές και στην περιστολή των φαρμακευτικών και νοσηλευτικών δαπανών και στη μείωση του δημοσίου και στην πάταξη της φοροδιαφυγής (εκεί και αν είναι!).

Για παράδειγμα μόνο στο φάρμακο, η απόκλιση από τον στόχο του δεύτερου μνημονίου, ενδέχεται φέτος να ξεπεράσει τα 700 εκ. ευρώ. Η ανικανότητα, η αβελτηρία και η αρνητική διάθεση, να μπει μαχαίρι σε ότι είναι περιττό, θα μετακυλίσει το βάρος των περικοπών, για μια ακόμη φορά στους μισθωτούς, τους συνταξιούχους και στις ευαίσθητες ομάδες, που λαμβάνουν προνοιακά ή κοινωνικά επιδόματα.

ΥΓ. Σε μια χώρα που δεν γνωρίζει η δεξιά, τι ποιεί η αριστερά, οφείλει κανείς να κρατάει μικρό καλάθι. Το γεγονός για παράδειγμα, πως χρειάστηκε η αποκάλυψη μέσω του τύπου, περί της λίστας των 30 πολιτικών, για τους οποίους σύμφωνα με το ΣΔΟΕ, προκύπτει παράνομος πλουτισμός, για να κινηθεί η δικαιοσύνη και να διαταχθεί προκαταρκτική έρευνα, τα λέει όλα! Λες και το ΣΔΟΕ είναι ιδιωτικός φορέας, ή πρόκειται για ανεξάρτητη αρχή.

20/9/12

Η ΠΑΡΑΚΜΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑΣ

20 Σεπτεμβρίου 2012
Υπάρχουν πράγματα που είναι εντελώς ασύμβατα μεταξύ τους. Υπάρχουν ιδιότητες που δεν μπορούν να συνυπάρχουν σε ένα πρόσωπο. Δεν γίνεται για παράδειγμα εν ενεργεία ποδοσφαιριστής, να κάνει και τον διαιτητή, ειδικά όταν μια από τις δύο ομάδες που αγωνίζονται είναι η δική του ομάδα.

Όσο και αν προσπαθήσει να είναι αντικειμενικός και να κρατήσει ίσες αποστάσεις, δεν θα πείσει κανέναν ότι ήταν δίκαιος, όποιο και να είναι στο τέλος το αποτέλεσμα. Όλοι ξέρουν πως την άλλη μέρα θα είναι στα αποδυτήρια της ομάδας, με τους συμπαίκτες του και τον προπονητή και θα κάνουν κριτική του αγώνα. Αυτός είναι ο λόγος που η ιδιότητα παίκτη και διαιτητή είναι αδιανόητη και αντιδεοντολογική.

Άλλωστε στην τήρηση της δεοντολογίας, αυτό που λαμβάνεται ως μέτρο είναι οι πράξεις, οι οποίες οφείλουν να είναι σύμφωνες με την ηθική και το καθήκον , ανεξάρτητα από το ποιες μπορεί να είναι οι συνέπειες τους. Δεν έχει δηλαδή σημασία αν θα είναι καλός ή κακός διαιτητής, σημασία έχει πως η ιδιότητά του και μόνο, αντιβαίνει την ηθική, άρα παραβιάζει τη δεοντολογία. Πόσο μάλλον όταν τα πράγματα είναι περισσότερο σύνθετα! Όταν δηλαδή η τήρηση της δεοντολογίας, εκτός από αντικειμενικότητα, προϋποθέτει ανεξαρτησία, αξιοπιστία, ευσυνειδησία, ηθική και κύρος. Ότι ακριβώς (οφείλει να) ισχύει για το επάγγελμα του δημοσιογράφου!

Ειδικώς αυτή την εποχή, λόγω των σκληρών συνθηκών που επικρατούν στην κοινωνία, του ραγδαίου ρυθμού και της κρισιμότητας των γεγονότων. Τα κόμματα στις εκλογές έχουν κάθε λόγο να συμπεριλάβουν στις λίστες τους δημοσιογράφους. Ειδικώς αν πρόκειται για “λαμπερά” πρόσωπα της τηλεόρασης, καθώς υποτίθεται λειτουργούν ως κράχτες για τους ψηφοφόρους. Αυτό δεν είναι κακό και μάλιστα υπάρχουν εξαιρετικά παραδείγματα συναδέλφων, που σήμερα βρίσκονται στο κοινοβούλιο.

Κακό είναι όταν δεν καταφέρουν να εκλεγούν, να επιστρέφουν στη δημοσιογραφία, σαν να μην τρέχει τίποτα. Και το ακόμη χειρότερο είναι, τα κόμματα με τα οποία συμμετείχαν στις εκλογές, να φροντίζουν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο να τους αποκαταστήσουν και μάλιστα σε προβεβλημένες και υψηλά αμειβόμενες θέσεις, ακόμη και αν είναι αποδεδειγμένα ανεπαρκείς! Είναι κοροϊδία, οι ίδιοι που μέχρι χθες ξιφουλκούσαν με πάθος για τις θέσεις του κόμματός τους, σήμερα εμφανίζονται ως κήνσορες και θεματοφύλακες της αντικειμενικότητας.

Το επιχείρημα πως πρέπει να ζήσουν τις οικογένειές τους, δεν αφορά κανέναν. Όφειλαν να το λάβουν υπόψη τους, πριν εκτεθούν στα μάτια της κοινής γνώμης και αυτοαναιρεθούν. Η πολιτική οφείλει να είναι δρόμος χωρίς επιστροφή, για όλους τους δημοσιογράφους, διαχρονικά. Άπαξ και “ακουμπήσεις”, πρέπει υποχρεωτικά την επόμενη στιγμή να καταθέσεις τη δημοσιογραφική σου ταυτότητα. Αυτό συμβαίνει σε όλες τις πολιτισμένες χώρες του κόσμου.

Δεν μπορείς να είσαι "τα μάτια και τα αυτιά" της κοινής γνώμης, τη στιγμή που φοράς επισήμως την οπαδική φανέλα. Αυτό είναι απαράβατος κανόνας, εκεί όμως που υπάρχουν κανόνες. Εδώ κανείς δεν ασχολείται, κανείς δεν ενοχλείται... Είναι ένα ακόμη δείγμα της συντελούμενης αποθεσμοποίησης της χώρας.

18/9/12

Νόμος είναι το δίκαιο του κακομοίρη!

18 Σεπτεμβρίου 2012
Μια ημέρα πριν ανοίξουν τα σχολεία, ο Αλέξης Τσίπρας είχε συναντηθεί με τους συνδικαλιστικούς εκπροσώπους των δασκάλων και των καθηγητών. Συντετριμμένος, με το γνωστό ύφος συμπόνοιας που χρησιμοποιεί τον τελευταίο καιρό, είπε πως: “το χειρότερο είναι, ότι πολύ σύντομα οι γονείς και ιδιαίτερα οι λαϊκές οικογένειες, θα βάλουν το χέρι στην τσέπη και θα πληρώσουν από το υστέρημά τους τις τεράστιες ελλείψεις στα σχολεία”, και εννοούσε το πετρέλαιο για τη θέρμανση, τα σπασμένα τζάμια που πρέπει να αντικατασταθούν, την καθαριότητα και τη σίτιση.

Αυτά τα είπε για τις ανάγκες της στιγμής, γιατί λίγα 24ωρα μετά, το σκηνικό άλλαξε. Στη συνέντευξη τύπου στη Θεσσαλονίκη, ξέχασε “τις λαϊκές οικογένειες που βάζουν το χέρι στη τσέπη” και συμπόνεσε αυτούς που βάζουν χέρι, στην τσέπη των λαϊκών οικογενειών. Όπως είπε: “Το πρώτο πράγμα που έχουμε να κάνουμε είναι ο εκπαιδευτικός να ζει με αξιοπρέπεια. (...) Όταν τον εξαθλιώνεις πρέπει να βρει έναν τρόπο να ζήσει”. Με άλλα λόγια, ο Αλέξης Τσίπρας συμπάσχει και με τον φτωχό οικογενειάρχη που πληρώνει άδικα, αλλά και με τον φτωχό καθηγητή, που τα παίρνει (από τον φτωχό οικογενειάρχη), για να διδάξει στα παιδιά του, αυτά που δεν τους διδάσκει στην τάξη. Και η πίτα ολόκληρη και ο σκύλος χορτάτος!

Τώρα αν ο καθηγητής κλέβει, εκτός από τον γονιό και το κράτος, αν υπάρχει ζήτημα προνομιακής μεταχείρισης του “πελάτη”, έναντι των υπολοίπων μαθητών που δεν πληρώνουν, αν παραβαίνει τον νόμο, δεν έκανε τον κόπο να αναφερθεί σχετικά, καθώς “νόμος είναι το δίκιο του εργάτη”. Αυτού που τα παίρνει, όχι αυτού που πληρώνει! Δεν έχει επί της ουσίας αξία όλη αυτή η κουβέντα, καθώς ο νόμος είναι ούτως ή άλλως, υπέρτερος των απόψεων οποιουδήποτε πολιτικού. Το ίδιο και η ηθική διάσταση του ζητήματος.

Δείχνει όμως της προχειρότητα και την ευκολία που διολισθαίνει στον λαϊκισμό. Άλλωστε αν αποδεχτούμε τη λογική “του κακομοίρη που πρέπει να ζήσει”, πρέπει να επιτρέψουμε στους δικαστές να τα παίρνουν κάτω από το τραπέζι, στους αστυνομικούς να κάνουν τα στραβά μάτια εκεί που λαδώνονται και στους γιατρούς να παίρνουν νόμιμα το φακελάκι. Όλοι αυτοί έχουν μικρό μισθό και δεν μπορούν στις συνθήκες αυτές, όπως λέει και ο κύριος Τσίπρας, να ζήσουν με αξιοπρέπεια!
Ενδεχομένως και αυτοί που στη Ζάκυνθο δήλωναν τυφλοί χωρίς να είναι, να το έκαναν γιατί δεν τους έφταναν τα χρήματα, να ζήσουν αξιοπρεπώς.

Δεν είναι καινούργιο όλο αυτό. Το πολιτικό παιγνίδι στην Ελλάδα, ποτέ δεν είχε κανόνες. Ο ανταγωνισμός βασιζόταν στον λαϊκισμό και στην παροχολογία. Θυμηθείτε πως και στις πρόσφατες εκλογές, σε όλη τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου, δεν έγινε καμία αναφορά στο πακέτο των 11,8 δισ, που συζητάμε σήμερα! Σαν να μην υπήρχε...Γιατί να αλλάξουν οι συνήθειες σήμερα;

14/9/12

ΟΛΑ ΓΙΑ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ (και τους υπαλλήλους του)

14 Σεπτεμβρίου 2012
Η κοινωνία μας, λόγω των ειδικών συνθηκών, τείνει ολοένα και περισσότερο να μεταβληθεί σε κοινωνία δύο ταχυτήτων. Στην τάξη των εργαζομένων και στην τάξη των ανέργων. Τα πρόσφατα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής είναι αποκαρδιωτικά. Η ανεργία έφτασε στο 23,6%!

Επισήμως 1.168.761 συμπολίτες μας είναι άνεργοι, 44%(!) περισσότεροι σε σχέση με πέρυσι. Αυτό σημαίνει πως κάθε μέρα που περνούσε, 1000 άτομα (όσοι εργαζόμενοι αντιστοιχούν σε μια μεγάλη Ελληνική κωμόπολη) έχαναν τη δουλειά τους! Το ακόμη χειρότερο είναι πως σχεδόν το 60%, δηλαδή 700.000, παραμένουν άνεργοι για περισσότερο από έναν χρόνο. Αυτό σημαίνει πως δεν έχουν κανένα εισόδημα, αφού πλέον έχουν σταματήσει να λαμβάνουν το (πενιχρό) επίδομα ανεργίας.

Ωστόσο, είναι γνωστό πως τα στοιχεία της επίσημης ανεργίας, αποκλίνουν κατά πολύ από την πραγματικότητα. Σύμφωνα με τη μεθοδολογία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής, για να θεωρηθεί κάποιος, πως δεν είναι άνεργος, αρκεί να έχει δουλέψει έστω μια ώρα, στη διάρκεια της εβδομάδας που πραγματοποιείται η έρευνα. Το Ινστιτούτο εργασίας της ΓΣΕΕ, έχει υπολογίσει πως η πραγματική ανεργία είναι πέντε εκατοστιαίες μονάδες παραπάνω! Αυτό σημαίνει πως οι πραγματικά άνεργοι σήμερα, ανέρχονται στο 28,6% του εργατικού δυναμικού.

Κάνοντας τους σχετικούς υπολογισμούς, προκύπτει πως οι απασχολούμενοι στη χώρα μας συνολικά είναι τρία εκατομμύρια πεντακόσιες χιλιάδες και οι άνεργοι ενάμισι εκατομμύριο. Αν αφαιρέσουμε από όσους εργάζονται, τους 720.000 που είναι υπάλληλοι του δημόσιου τομέα και έχουν εξασφαλισμένη εργασία, προκύπτει πως από τους συνολικά 2.800.000 εργαζόμενους στην ελεύθερη αγορά, το 53% δεν έχει δουλειά! Πρακτικά, ένας στους δύο, είναι πλέον άνεργος! Σε αυτούς μάλιστα δεν περιλαμβάνονται οι ελεύθεροι επαγγελματίες, όπως αρχιτέκτονες, πολιτικοί μηχανικοί, δικηγόροι κλπ, που τα έσοδά τους δεν καλύπτουν ούτε καν τον λογαριασμό του ηλεκτρικού!

Αυτή είναι η πραγματική εικόνα σήμερα στην κοινωνία, η οποία μάλιστα θα επιδεινωθεί περαιτέρω. Οι εκτιμήσεις του (πάντα έγκυρου) Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ, αναφέρουν πως η στατιστική ανεργία στο τέλος του 2013 θα φθάσει το 29%, ενώ η πραγματική θα ξεπεράσει το 34%. Μιλάμε για αληθινή κόλαση! Επειδή αυτές τις ημέρες γίνεται πολύς λόγος για την εφεδρεία στο Δημόσιο, προκειμένου να μην γίνουν απολύσεις, φαντάζει κραυγαλέα άδικο, στις παρούσες δραματικές συνθήκες, να διαχωρίζονται οι εργαζόμενοι σε περιούσιους και σε παρίες!

Οι μεν του ιδιωτικού τομέα να απολύονται κατά χιλιάδες και να αρκούνται για περιορισμένο χρονικό διάστημα στο γλίσχρο επίδομα ανεργίας (360 ευρώ μηνιαίως), την ώρα που στο Δημόσιο δίδονται κίνητρα, όπως ο 60% του μισθού και η αναγνώριση του πλασματικού χρόνου, ώστε να συνταξιοδοτηθούν! Στη δίνη μιας ανθρωπιστικής κρίσης, δεν μπορεί να υπάρχουν τα δικά μας παιδιά και τα ξένα! Οφείλει το κράτος, να εξασφαλίσει συνθήκες ισονομίας και κοινωνικής δικαιοσύνης, για όλους τους πολίτες του! Να βοηθήσει με τον ίδιο τρόπο και αυτούς που δεν αποτελούν τη συνήθη κομματική πελατεία!

13/9/12

ΟΙ ΑΝΥΠΑΡΚΤΟΙ ΥΠΟΥΡΓΟΙ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΤΑΞΗΣ!

13 Σεπτεμβρίου 2012
Το σημαντικότερο πρόβλημα σήμερα, αν βγάλουμε από το πρώτο πλάνο την οικονομική κρίση, είναι η ανεξέλεγκτη λαθρομετανάστευση. Είναι οι εκατοντάδες χιλιάδες εξαθλιωμένοι, που έχουν μετατρέψει περιοχές της πρωτεύουσας σε γειτονιές του Ισλαμαμπάντ και της Καμπούλ.

Είναι το χαρακτηριστικότερο δείγμα της αδιαφορίας και της ανικανότητας των κυβερνώντων, να αποτιμήσουν ένα πρόβλημα και να πάρουν μέτρα, πριν η κατάσταση καταστεί ανεξέλεγκτη. Εκτιμήσεις (επίσημα στοιχεία δεν υπάρχουν- πως να υπάρξουν άραγε;) υπολογίζουν πως 300-400 χιλιάδες, διαβιώνουν παρανόμως και σε συνθήκες εξαθλίωσης, μόνο στο λεκανοπέδιο. Το νούμερο μοιάζει απίστευτο, αλλά επιβεβαιώνεται εύκολα, από τα στοιχεία που υπάρχουν στα σημεία εισόδου τους στη χώρα. Καθημερινά, περίπου 300 άτομα περνούσαν παράνομα τα σύνορα.

Μάλιστα, πάγια τακτική ήταν να καταστρέφουν πριν διαβούν τη συνοριογραμμή, κάθε ταξιδιωτικό έγγραφο που είχαν επάνω τους, ώστε η επιστροφή πίσω, όταν συλληφθούν από τις ελληνικές αρχές, να είναι αδύνατη. Είναι και ένας σίγουρος τρόπος να σβήσουν τα ίχνη τους, ή να αποκρύψουν όποια ιδιότητα είχαν ή έχουν. Είναι γνωστή επίσης η πρακτική κάποιων χωρών, που προκειμένου να μην τους δεχτούν πίσω, είτε αρνούνται, είτε σκοπίμως κωλυσιεργούν να εκδώσουν νέα ταξιδιωτικά έγγραφα. Με άλλα λόγια η χώρα μας, για πολλά χρόνια είναι “μπάτε σκύλοι αλέστε”...

Τελικά, αυτή η ανεξέλεγκτη ροή παράνομων μεταναστών, ανακόπηκε ένα πρωί, χωρίς πολύ φασαρία και χωρίς ιδιαίτερο κόπο, με δυο απλές κινήσεις. Οι συνοριοφύλακες έφυγαν από την πλατεία Κολωνακίου και επέστρεψαν στη δουλειά τους και το κενό της απουσίας τους το κάλυψαν 1500 αστυνομικοί που έπαψαν να αποτελούν υπηρετικό προσωπικό, σε διάφορους δήθεν μεγαλόσχημους. Αν αυτό είχε γίνει πριν 3-4 χρόνια, η κατάσταση σήμερα θα ήταν εντελώς διαφορετική. Δηλαδή η εγκληματικότητα εκτινάχθηκε στα ύψη, περιοχές έγιναν αβίωτες και επικίνδυνες και τα δημογραφικά χαρακτηριστικά αλλοιώθηκαν, γιατί κάποιοι υπουργοί (και κυβερνήσεις) αδιαφόρησαν ή Θεώρησαν ως υπέρτατο συμφέρον τις δημόσιες σχέσεις!

Ως γνωστόν η διάθεση αστυνομικού είναι μεγάλο δώρο και προσφέρει ακατανίκητο prestige, (παρότι πολλές φορές ο αστυνομικός υφίστατο εξευτελιστική συμπεριφορά από το “αφεντικό”, που τον θεωρούσε υπηρετικό προσωπικό) ! Είναι τεράστιο το βάρος της ευθύνης που πέφτει στις πλάτες πολλών πρώην υπουργών Δημόσιας Τάξης, που κορόιδευαν την κοινή γνώμη, με δήθεν φράχτες και δήθεν επιχειρησιακά σχέδια. Έχουν την ευθύνη για ένα πρόβλημα, που αποτελεί εσωτερικό κίνδυνο και είναι πρακτικά αδύνατον να λυθεί, τουλάχιστον για τα επόμενα πολλά χρόνια.

Όμως ας γίνει επιτέλους, ότι είναι ανθρωπίνως δυνατόν, με τις παρούσες συνθήκες. Σε αυτή την κατεύθυνση είναι θετική η παρουσία ενός σοβαρού ανθρώπου, με θετικά δείγματα γραφής στο Υπουργείο. Όμως αυτό δεν είναι αρκετό. Το φίδι από την τρύπα καλούνται να το βγάλουν οι αστυνομικοί που είναι στο δρόμο και που καθημερινά βάζουν σε κίνδυνο τις ζωές τους. Ειδικά αυτοί, ας εξαιρεθούν τουλάχιστον από τις περικοπές. Πόσο λιγότερο από 650 ευρώ αποτιμάται η μάχη με την παρανομία και το έγκλημα;