ΦΕΡΤΕ ΠΙΣΩ ΤΑ ΚΛΕΜΜΕΝΑ!

20 Μαρτίου 10

Αν τα πράγματα δεν είχαν ήδη πάρει σχεδόν δραματική τροπή, η επιθεώρηση που το καλοκαίρι στο Δελφινάριο θα προκαλούσε φρενίτιδα γέλιου, θα μπορούσε να έχει τίτλο: «Φέρτε πίσω τα κλεμμένα!». Παραδοσιακά κάθε καλοκαίρι στις επιθεωρήσεις, πρωταγωνιστούσε η πολιτική.

«Καλατράβα με και ας κλαίω», «Σ' όλο τον κόσμο είναι ίδια, στην Ελλάδα σπάει καρύδια», «Και φάγανε αυτοί καλά κι εμείς χειρότερα», «Ελλάς να κλαις και να γελάς», «Κλέψαν τα δις….την κάλπη να δεις», «Ταπί και ψύχραιμοι», «Φύγε Κώστα... Έλα Κώστα»... για να θυμηθούμε μερικούς τίτλους που έσπασαν ταμεία τα προηγούμενα χρόνια!

Πάντοτε μας άρεσε ο αυτοσαρκασμός. Γελούσαμε στο θέατρο με αυτούς, που εμείς οι ίδιοι ψηφίζαμε! Όμως με τη σάτιρα, παίρναμε εκδίκηση. Ήταν μια μορφή τιμωρίας! Δυστυχώς φέτος η πραγματικότητα είναι τόσο δυσάρεστη, ώστε η διακωμώδηση της ακόμη και από τους ταλαντούχους του είδους, δεν θα προκαλούσε γέλιο.

Είναι η πρώτη φορά, που το κλίμα είναι τόσο βαρύ, που δεν σηκώνει χωρατά. Η συσσωρευμένη οργή είναι πρωτόγνωρη, έστω και αν δεν έχει εκφραστεί συλλογικά. Παρά μόνο με την ψήφο στις εκλογές, χωρίς όμως να είναι γνωστό το μέγεθος του προβλήματος. Την αντιλαμβάνεται ωστόσο εύκολα κανείς συζητώντας με τους γύρω του.
Οργή για την πρωτόγνωρη οπισθοδρόμηση της χώρας και της ζωής όλων μας.

Η γενιά μας θεωρήθηκε ως η ευνοημένη γενιά. Όχι μόνο γιατί δεν έζησε πόλεμο, αλλά και γιατί έβλεπε το βιοτικό της επίπεδο να βελτιώνεται συνεχώς. Αποκτήσαμε ένα και δύο αυτοκίνητα, μεζονέτες, εξοχικά, οικιακές βοηθούς, τηλεοράσεις, home cinema, πιστωτικές κάρτες!

Και ξαφνικά ένα πρωί ξυπνήσαμε πάμπτωχοι! Χωρίς δεκάρα στην τσέπη. Το προηγούμενο βράδυ, όπως όλα τα βράδια είχαμε πέσει για ύπνο εφησυχασμένοι πως «η κυβέρνηση συνεχίζει με στέρεα βήματα τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις, για να μεταβάλει τη διεθνή πρόκληση σε ευκαιρία για το μέλλον που όλοι προσδοκούμε» όπως αυτολεξεί έλεγε ένα χρόνο πριν, ο τότε πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής.

Άραγε τι μεσολάβησε; Που πήγαν τα χρήματα; Πως ξοδεύτηκαν όλα; Πως σαρώθηκε τόσο βίαια το δημόσιο ταμείο; Ποιοι και πως απόκτησαν τεράστιες περιουσίες; Ποιοι ευθύνονται για τον πρωτοφανή παγκόσμιο διασυρμό της χώρας; Γιατί κανείς δεν έδωσε μια εξήγηση;

Για την ώρα τα κυρίαρχα συναισθήματα όλων μας μπροστά στα συμβαίνοντα, είναι δέος, φόβος, ανησυχία, αβεβαιότητα, αλλά και οργή! Όλοι βέβαια ξέρουν πως τα κλεμμένα, δεν πρόκειται κανείς να τα φέρει πίσω. Έχουν πιθανότατα ενσωματωθεί σε περιουσίες και χαρτοφυλάκια.

Όμως όταν κατακαθίσει η σκόνη, πρέπει να αναζητηθούν οι ένοχοι! Φυσικοί και ηθικοί αυτουργοί του μεγαλύτερου εγκλήματος που έχει συντελεστεί εναντίον του Ελληνικού κράτους από την μεταπολίτευση και μετά!

Η χώρα μας μπαίνει σε βαθιά κατάψυξη;

13 Μαρτίου 10

Η χώρα μας είναι εδώ και μήνες κάτω από ένα μικροσκόπιο. Τόσα πρωτοσέλιδα, τόσα άρθρα και αναλύσεις στον διεθνή τύπο δεν έχουν προηγούμενο. Ειδικά όταν πρόκειται για μια μικρή χώρα, με οικονομία περιορισμένης κλίμακας όπως η δική μας. Η αλήθεια είναι πως δεν υπάρχει αντίστοιχο προηγούμενο και στην προσπάθεια που επιδίδεται η χώρα μας προκειμένου να περισώσει την οικονομία της.

Η πρωτοτυπία έγκειται στο γεγονός πως η Ελλάδα μπορεί να κάνει χοντρικά το πενήντα τοις εκατό, από αυτό που θα έκανε οποιαδήποτε άλλη χώρα. Η Ελλάδα είναι εκ των πραγμάτων αναγκασμένη να εξυγιάνει τα δημοσιονομικά της μεγέθη κάνοντας δραματικές περικοπές στις δαπάνες από τη μία και αυξάνοντας τους φόρους από την άλλη. Αυτό που θα ήθελε να κάνει επίσης και που δεν μπορεί, είναι αυτό που θα έκανε οποιαδήποτε άλλη χώρα στη θέση μας. Να υποτιμήσει το νόμισμά της!

«Αυτό το πρόγραμμα λιτότητας- γράφει η Γερμανική Die Zeit- θα φρενάρει απίστευτα την ελληνική οικονομία.... Στη δεκαετία του 1990 για παράδειγμα, χώρες όπως η Δανία ή η Σουηδία περιέκοψαν τους προϋπολογισμούς τους δραστικά όταν βρέθηκαν σε κρίση- αλλά οι χώρες αυτές είχαν τη δυνατότητα να υποτιμήσουν παράλληλα το νόμισμά τους και να αυξήσουν έτσι τις εξαγωγές τους ώστε να ισοφαρίσουν τη μείωση της εσωτερικής ζήτησης. Οι Έλληνες δεν μπορούν να το κάνουν αυτό, εξαιτίας της συμμετοχής τους στη νομισματική ένωση....»

Και αυτό είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα που καλείται να αντιμετωπίσει η κυβέρνηση. Να διαχειρισθεί μια δύσκολη κατάσταση, χωρίς τα συνήθη εργαλεία! Με συνέπεια το ορατό ενδεχόμενο όπως γράφουν και ο Γερμανοί, «να φρενάρει απίστευτα» η οικονομία μας. Να περιέλθει σε «βαθιά κατάψυξη», με ανυπολόγιστες συνέπειες όχι πλέον για την ίδια την οικονομία, αλλά για την κοινωνία και τη συνοχή της!

Αργά η γρήγορα οι Βρυξέλλες θα απαιτήσουν νέα μέτρα. Αυτό θα συμβεί είτε γιατί τα μέτρα που ήδη έχουν παρθεί δεν θα αποδώσουν τα αναμενόμενα, είτε γιατί οι επιδόσεις της οικονομίας μας θα είναι κατώτερες των προσδοκιών! Η πιθανότητα να συμβεί ένα από τα δύο, αγγίζει τα όρια της βεβαιότητας, οπότε αντίστοιχα είναι σίγουρο πως θα ασκηθούν σύντομα πιέσεις για πρόσθετα μέτρα και περαιτέρω περικοπές!

Όμως έτσι όπως δείχνουν να εξελίσσονται τα πράγματα,«όποιος ζητά από την ελληνική κυβέρνηση ακόμη περισσότερες περικοπές, παίρνει το ρίσκο να συμβάλλει ώστε να βυθιστεί η Ελλάδα στο χάος» επισημαίνει η Die Zeit. Το θετικό της υπόθεσης είναι πως αυτό το μήνυμα, διαχέεται εντόνως τις τελευταίες ημέρες μέσω του οικονομικού τύπου της Ευρώπης. Λογικά, δεν μπορεί παρά να συνυπολογισθεί όταν έλθει η ώρα της αναγγελίας του περίφημου Γαλλογερμανικού «πακέτου σωτηρίας». Ας ελπίσουμε τουλάχιστον!

ΠΙΟ ΑΔΙΚΑ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ!

6 Μαρτίου 10

«Μου είπαν προεκλογικά ότι λεφτά υπάρχουν. Που να ήξερα ο βλάκας ότι τα είχα εγώ». Με καταπληκτική ευστοχία, ο ανώνυμος αναγνώστης της ιστοσελίδας απ’ όπου αντεγράφη το σχόλιο, τα λέει όλα. Αρκούν όλες και όλες μόλις 15 λέξεις, για να περιγράψουν την αδήριτη πραγματικότητα.

Δυστυχώς σε χρονικό διάστημα μικρότερο του ενάμιση μήνα, η κυβέρνηση χρειάστηκε να προσφύγει τρεις αλλεπάλληλες φορές, σχεδόν κάθε 20 ημέρες, σε νέα «έκτακτα» οικονομικά μέτρα. Μέτρα που κάθε φορά αφ’ ενός ήταν σκληρότερα από τα προηγούμενα, αφ’ ετέρου στόχευαν σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις τα «μικρά πορτοφόλια».

Η πρώτη δέσμη ήταν στις 15 Ιανουαρίου, όταν ανακοινώθηκε το Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Μεταξύ άλλων προέβλεπε μείωση των υπερωριών, κατάργηση των φοροαπαλλαγών, κατάργηση της αυτοτελούς φορολόγησης, σημαντικές αυξήσεις σε τσιγάρα και ποτά και περικοπές των επιχορηγήσεων προς στα ασφαλιστικά ταμεία.

Λίγες μέρες μετά, πριν καν υπάρξει έστω ένδειξη για την αποτελεσματικότητα ή όχι του Προγράμματος Σταθερότητας και Ανάπτυξης, έρχεται νέα δέσμη μέτρων! Μεταξύ άλλων προέβλεπε μηδενική εισοδηματική πολιτική στο δημόσιο, πάγωνε τις αυξήσεις στις συντάξεις πάνω από 2000 ευρώ, αύξανε τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης, μείωνε κατά 10% τα επιδόματα των δημοσίων υπαλλήλων και αύξανε σημαντικά το φόρο στα καύσιμα.

Και όμως πριν ακόμη κατακαθίσει ο κουρνιαχτός και από αυτά τα μέτρα, έρχεται και τρίτη δέσμη, με ακόμη πιο επώδυνες περικοπές. Μειώνονται σημαντικά δώρα και επιδόματα, προβλέπεται περαιτέρω ψαλίδισμα των μισθών, αλλά αυτή τη φορά και των συντάξεων, αύξηση του ΦΠΑ, νέα αύξηση του φόρου στα καύσιμα και νέες αυξήσεις στα ποτά και στα τσιγάρα.

Την προηγούμενη Πέμπτη, μια Γερμανική εφημερίδα παρομοίαζε τον έλληνα πρωθυπουργό, «με άνθρωπο που πνίγεται φωνάζοντας συνεχώς όλο και πιο δυνατά βοήθεια, ελπίζοντας οι συμπατριώτες του κάποια στιγμή να τον ακούσουν!» Αυτό που δεν ήξεραν οι Γερμανοί, είναι η γνωστή παροιμία που λέει πως ο πνιγμένος από τα μαλλιά πιάνεται.

Και δυστυχώς για μια ακόμη φορά όπως αποδεικνύεται, τα μόνα διαθέσιμα μαλλιά για να σωθεί όποιος πνίγεται σε αυτή τη χώρα, είναι των γνωστών κορόιδων που δηλώνουν τα εισοδήματά τους, πληρώνουν τους φόρους τους και είναι συνεπείς στις υποχρεώσεις τους! Στην Ελλάδα σήμερα καλείται ο συνεπής μισθωτός και ο συνταξιούχος να συνεισφέρουν σε βαθμό μεγαλύτερο, από πολλούς επιχειρηματίες και ελεύθερους επαγγελματίες με ακριβά γούστα και πλούσια ζωή.

Παράλογο; Όχι βέβαια... Εκτός και αν ακούσατε πέντε μήνες τώρα, πως κάποιος πήγε φυλακή γιατί έκλεψε το κράτος, ή ότι επιτέλους άρχισαν να πληρώνουν και αυτοί που τους «περισσεύουν»!

ΔΕΝ ΚΥΝΗΓΑΣ ΠΕΡΔΙΚΕΣ ΜΕ ΜΠΑΖΟΥΚΑΣ!

ή αλλιώς... "ΠΩΣ ΣΠΑΤΑΛΑΜΕ ΠΟΛΥΤΙΜΟ, ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ!"


27 Φεβρουαρίου 10

Τον Γενάρη του 96, δυο Τούρκοι «δημοσιογράφοι», κατεβάζουν την Ελληνική σημαία στα Ίμια και υψώνουν την Τουρκική. Για να γίνει η πρόκληση ακόμη μεγαλύτερη, βιντεοσκοπούν την επιχείρηση και την προβάλουν στα Τουρκικά μέσα ενημέρωσης. Η απάντηση της Ελλάδας ήλθε την επομένη, όταν ένα άγημα ναυτών του Π.Ν. κατεβάζει την Τουρκική σημαία και επανατοποθετεί στη θέση της την Ελληνική.

Κάποιοι είπαν τότε πως θα ήταν περισσότερο αποδοτικό διπλωματικά, αν αντί για το άγημα του Π.Ν., κατέβαζαν την Τούρκικη σημαία και επανατοποθετούσαν την Ελληνική δύο απλοί Καλύμνιοι ψαράδες! Ο κανόνας λέει ότι σε μια προβοκατόρικη και στημένη ενέργεια, απαντάς περίπου με τον ίδιο τρόπο, αλλιώς πέφτεις στην παγίδα που σου στήνουν!

Κάπως έτσι μοιάζει να συμβαίνει, τηρουμένων των αναλογιών, με το επαίσχυντο δημοσίευμα του Γερμανικού FOCUS. Την άσεμνη χειρονομία της ενδεδυμένης με την Ελληνική σημαία Αφροδίτης της Μήλου και δίπλα τον τίτλο «Απατεώνες της Ευρώπης». Κάποιος γερμανός αρχισυντάκτης σκαρφίστηκε ένα εξώφυλλο, που θα ήταν ακραία προκλητικό, ώστε να αυξήσει την κυκλοφορία του περιοδικού του.
Κάτι σαν αυτό που ο αφελής Δανός δημοσιογράφος έκανε το 2005, δημοσιεύοντας σκίτσα του Μωάμεθ. Η κατάληξη ήταν ταραχώδεις διαδηλώσεις φανατικών μουσουλμάνων, πυρπολήσεις πρεσβειών, μποϋκοτάζ των δανικών προϊόντων και απαίτηση πολλών μουσουλμανικών χωρών από τα Ηνωμένα Έθνη, να επιβάλλουν κυρώσεις κατά της Δανίας!

Είναι αλήθεια πως το δημοσίευμα του Γερμανικού περιοδικού, προκάλεσε δικαίως αγανάκτηση και οργή, αν και δεν ήταν το πρώτο. Εδώ και καιρό είμαστε στα πρωτοσέλιδα των μεγαλύτερων διεθνών εντύπων, συνήθως με προσβλητικά και υποτιμητικά σχόλια. Όμως ο τρόπος που αντιδράσαμε στην περίπτωση αυτή, καθίσταται ήδη επιζήμιος. Στραφήκαμε κατά της Γερμανίας, αντί να στραφούμε κατά του συγκεκριμένου εντύπου. Δώσαμε διαστάσεις «θερμού επεισοδίου», σε ένα ιταμό δημοσίευμα ενός περιοδικού, που στο κάτω- κάτω δεν είναι και η βίβλος της δημοσιογραφίας!

Ο πρόεδρος της Βουλής προέβη σε έντονο διάβημα διαμαρτυρίας προς τον Γερμανό πρέσβη, θυμίζοντάς του εκτός των άλλων ότι στα δύο Ελληνικά νόμπελ, αυτοί δεν έχουν τίποτα αντίστοιχο να αντιτάξουν! Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης θυμήθηκε τις πολεμικές αποζημιώσεις που δεν καταβλήθηκαν και τον χρυσό που μας έκλεψαν οι Ναζί. Επίσης εφημερίδες ανταπέδωσαν το δημοσίευμα, επιστρατεύοντας σβάστιγγες. Είτε ακόμη χειρότερα, καλώντας τα γκαρσόνια να φτύνουν (sic) στον καφέ και στις σαλάτες των Γερμανών τουριστών που θα έλθουν το καλοκαίρι στη χώρα μας, όπως έγραψε μεγάλης κυκλοφορίας κεντροαριστερή εφημερίδα!!!

Για την ώρα, είναι άδηλες οι συνέπειες για την ευρισκόμενη σε δυσχερή οικονομικά θέση χώρα μας. Το μόνο σίγουρο είναι πως ήδη έχουμε σπαταλήσει, πολύτιμο διπλωματικό κεφάλαιο, χωρίς καμία ανταποδοτικότητα. Εκτός αν περιμένουμε πως στο εξής η γερμανική κυβέρνηση θα λογοκρίνει προληπτικά, όλα τα δημοσιεύματα περιοδικών και εφημερίδων, που αναφέρονται στη χώρα μας!

ΥΓ. Και εν τέλει, είναι περισσότερο αντιαισθητικό και απείρως προσβλητικότερο για τον Ελληνικό λαό, το υποτίθεμενο σατυρικό βίντεο που μετέδωσε ελληνικό κανάλι (συμπτωματικά Γερμανικής ιδιοκτησίας), με τον πρωθυπουργό της χώρας αδύναμο στις άγριες ορέξεις ευρωπαίου επιτρόπου!

Μια απλή εξήγηση για το χάλι μας!

20 Φεβρουαρίου 10

Τελικά ποιος φταίει για το χάλι μας; Γιατί φτάσαμε να μιλάμε για ενδεχόμενη πτώχευση; Η ίδια χώρα δεν είναι, που πριν πέντε χρόνια παρουσίαζε στη διεθνή κοινότητα ένα ιδανικό προφίλ χώρας, μέσω της διοργάνωσης των ολυμπιακών αγώνων; Με σύγχρονους αυτοκινητόδρομους, καινούργιο αεροδρόμιο, γέφυρες, μετρό, υπέροχα στάδια και καταπληκτική οργάνωση;

Ναι είναι η ίδια χώρα... Και δυστυχώς αυτό και μόνο το παράδειγμα των ολυμπιακών αγώνων, μπορεί εύγλωττα να εξηγήσει την κατρακύλα μας. Δείχνει τον τρόπο που λειτουργεί αυτό το κράτος, δείχνει πόσο οδυνηρή είναι η έλλειψη σχεδιασμού για το αύριο, αλλά και πόσο καταστροφική είναι η ασυνέχεια όταν ένα κόμμα διαδέχεται ένα άλλο στην εξουσία.

Όλα σχεδόν τα έργα που αποδείχθηκαν χρήσιμα και λειτουργικά, με εξαίρεση το μετρό (έργο που έγινε με καθυστέρηση 15-20 ετών), είναι έργα που έγιναν με συγχρηματοδότηση, τα οποία διαχειρίζονται σήμερα ιδιώτες. Έργα που πρόκειται να περάσουν στο Ελληνικό δημόσιο, μετά από 30- 35 χρόνια. Παράδειγμα η γέφυρα Ρίου Αντιρρίου,(που αποτελεί παγκόσμια πρωτοτυπία, αφού στοίχισε σχεδόν ένα δις και έξη χρόνια μετά δεν κατασκευάστηκε ούτε ένα χιλιόμετρο αυτοκινητόδρομου, είτε από τη μία είτε από την άλλη πλευρά της!), η Αττική οδός και το νέο αεροδρόμιο της Αθήνας.

Αντίθετα όπου τα έργα αφέθηκαν στην δικαιοδοσία και τη διαχείριση του κράτους, είτε εγκαταλείφθηκαν, είτε έγιναν πρόχειρα και χωρίς προδιαγραφές. Παράδειγμα οι περισσότερες Ολυμπιακές εγκαταστάσεις που ενώ πληρώθηκαν πανάκριβα από το υστέρημα του ελληνικού λαού, έξη χρόνια τώρα λεηλατούνται, μετατρέπονται σε χωματερές, σκουριάζουν και καταστρέφονται!

Παράδειγμα ο επικίνδυνος Κηφισός, που συνεχίζει να ταλαιπωρεί τα νεύρα των οδηγών που τον χρησιμοποιούν. Εννοείται πως ούτε η Ιόνια οδός, ούτε ο αυτοκινητόδρομος που διατρέχει τον Θεσσαλικό κάμπο προχωρούν, ούτε η Κορίνθου Πατρών έχει ξεβαλτώσει. Ολοκληρώθηκε με χίλια βάσανα η Εγνατία οδός και ολοκληρώνεται με καθυστέρηση ο Μαλλιακός, όπου επιλέχθηκε η φτηνότερη και ευκολότερη από τις προτεινόμενες λύσεις.

Αυτά αρκούν για να γίνει αντιληπτό γιατί φτάσαμε εδώ που φτάσαμε. Αναζητήστε τις αιτίες στη διαφθορά, στην έλλειψη πολιτικής βούλησης, στην απουσία οργάνωσης, στις μικροκομματικές σκοπιμότητες, στον ανύπαρκτο σχεδιασμό. Όλη αυτή η προχειρότητα, η ολιγωρία, η κοντόφθαλμη λογική, που έκαναν στάχτη την κληρονομιά των (πανάκριβων) ολυμπιακών αγώνων, είναι η ίδια που έκανε στάχτη και την οικονομία της χώρας.

Αυτά και μόνο αυτά, αρκούν για να εξηγήσουν γιατί εξόκειλε το καράβι! Προφανώς υπάρχει ευθύνη και στις προηγούμενες κυβερνήσεις και μάλιστα μεγάλη. Όμως η βόμβα έσκασε στα χέρια του κ. Καραμανλή, γιατί όχι μόνο δεν κατάφερε να περιμαζέψει τις αμαρτίες του παρελθόντος, αλλά κυρίως γιατί ο ίδιος δημιούργησε τόσες και άλλες τόσες!

Η ολιγωρία στοιχίζει πολύ ακριβά

13 Φεβρουαρίου 10

Σύμφωνοι, η κυβέρνηση Καραμανλή αποδείχθηκε μοιραία. Διέλυσε τις δομές του κράτους, προκάλεσε την κατάρρευση της οικονομίας και μας διέσυρε διεθνώς. Βυθισμένη στα σκάνδαλα, με αλόγιστες σπατάλες και σε συνθήκες πρωτοφανούς ανυποληψίας, προκάλεσε όπως αποδείχθηκε καταστροφή. Αδύναμη και άβουλη, άφησε τα πράγματα να φτάσουν στο «μη παρέκει». Άπαντες γνωρίζουν πλέον, γιατί η ΝΔ παρέδωσε σχεδόν αμαχητί την εξουσία στο ΠΑΣΟΚ.

Το κεφάλαιο αυτό έκλεισε και άνοιξε ένα νέο την επομένη των εκλογών. Έγινε αμέσως αντιληπτό από τις δηλώσεις του νέου πρωθυπουργού και των υπουργών του, πως τα ταμεία ήταν άδεια. Ήταν κοινή η διαπίστωση πως η κατάσταση στα δημόσια οικονομικά ήταν δραματική. «Ή αλλάζουμε ή βουλιάζουμε» θα πει ο κ. Παπανδρέου. Γρήγορα όπως ήταν φυσικό, ξεχνιόνται οι υποσχέσεις για αυξήσεις στους μισθούς πάνω από τον πληθωρισμό, είσπραξη ανείσπρακτων εισφορών, επαναδιαπραγμάτευση των συμβάσεων COSCO, ΟΤΕ, Ολυμπιακής κλπ.

Και αρχίζει υποτίθεται το συμμάζεμα της οικονομίας. Πως; Με την αντικατάσταση των κρατικών λιμουζινών από υβριδικά αυτοκίνητα, με την μείωση κατά 1/3 των γραφείων του ΕΟΤ στην αλλοδαπή, με την φορολόγηση των bonus των μεγαλοστελεχών, με την μείωση του αριθμού των μελών των Διοικητικών Συμβουλίων στις ΔΕΚΟ! Αυτά ήταν τα πρώτα μέτρα της κυβέρνησης, ενώ γίνεται ως συνήθως λόγος για την σύλληψη της φοροδιαφυγής, την καταπολέμηση της διαφθοράς και τον περιορισμό της σπατάλης. Ταυτόχρονα, με δημόσιες τοποθετήσεις κυβερνητικών στελεχών απορρίπτονται οι πιέσεις της Ε.Ε. για άμεσα μέτρα περιορισμού των ελλειμμάτων, αλλά και οι προειδοποιήσεις πως οι αγορές δεν πρόκειται να μας δώσουν λεπτό διορία.

Ο πρωθυπουργός αρνείται το ενδεχόμενο επιβολής σκληρών μέτρων και όπως λέει θα εφαρμόσει ένα ήπιο «ελληνικό μοντέλο». Η υπουργός Οικονομίας προτρέπει να μην συμμορφωθούμε με τις πιέσεις της Ε.Ε., λέγοντας πως «αν τους δώσουμε το ένα χέρι, θα μας κόψουν και το άλλο». Ο δε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ εκφράζοντας τη διαφωνία του για τα μέτρα δηλώνει πως «ο ελληνικός λαός δεν εξέλεξε τον κύριο Τρισέ», τον οποίο εγκαλεί γιατί «με τις δηλώσεις του υποβαθμίζει την πιστοληπτική ικανότητα της χώρας μας».

Όλα αυτά μέχρι τις αρχές του Ιανουαρίου, καθώς η συνέχεια είναι γνωστή σε όλους. Όχι μόνο μας υποχρέωσαν να πάρουμε μέτρα, μας επέβαλαν με ακρίβεια και ποια θα είναι αυτά. Όσα δεν κάναμε σε τρεισήμισι μήνες, υποχρεωθήκαμε με ταπεινωτικό τρόπο από την Ε.Ε. να τα κάνουμε σε 10 ημέρες. Και όμως αν εγκαίρως είχαμε εξαγγείλει ένα συγκροτημένο πακέτο μέτρων, σήμερα τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά. Θα είχαμε εξοικονομήσει κάποια δισεκατομμύρια που θα πάνε στα ληστρικά επιτόκια που μας επέβαλαν οι αγορές και ίσως να μην εκλιπαρούσαμε για βοήθεια την έσχατη ώρα, προκειμένου να μην πτωχεύσουμε! Καλές είναι οι μεγάλες κουβέντες, αλλά δυστυχώς οι κανόνες της αγοράς είναι αμείλικτοι.