Το πρόβλημα δεν είναι ο Μιθριδάτης. Εμείς είμαστε!

Επειδή πολύς λόγος έγινε με την συμπερίληψη του Μιθριδάτη στα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ, αξίζει να αναλογιστούμε αν όντως ο συγκεκριμένος αποτελεί μια ξεχωριστή περίπτωση που προσβάλει τα πολιτικά μας ήθη και έρχεται σε αντίθεση με την πολιτική ορθότητα. Ή απλώς είναι μια κλασσική προσθήκη «κράχτη» από αυτές που χρησιμοποιούν ως δόλωμα τα κόμματα προκειμένου να αλιεύσουν ψηφοφόρους.

Αν υπάρχει κάπου λάθος σε αυτή την πρακτική, μην καταλογίσετε τις ευθύνες στα κόμματα. Τα κόμματα δεν ψηφίζουν, κάνουν τη δουλειά τους και προτείνουν υποψηφίους προσπαθώντας να ευθυγραμμιστούν με τις δικές μας προτιμήσεις, προκειμένου να αποκομίσουν κέρδη. Εμείς ψηφίζουμε και εμείς επιλέγουμε ποιες από τις προτάσεις των κομμάτων είναι του γούστου μας,

Εκλογές με απλή αναλογική. Χάσιμο χρόνου!

Απλή αναλογική λοιπόν στις 21 Μαΐου, την πρώτη Κυριακή των εκλογών. Όλα δείχνουν ότι κατά πάσα πιθανότητα θα πρόκειται για χάσιμο χρόνου καθώς δεν προκύπτει από πουθενά ότι η απλή αναλογική μπορεί να δώσει κυβέρνηση. Όχι κατ’ ανάγκη γιατί δεν θα βγαίνουν τα ποσοστά, αλλά γιατί κανείς, πέρα από τα λόγια, δεν φαίνεται να την έχει πάρει στα σοβαρά.

Τηλεοπτική εικόνα σου είμαι κοινωνία και σου μοιάζω!

Κατ’ αρχήν μια μικρή ιστορική αναδρομή. Ήταν αρχές της δεκαετίας του 90, μια εποχή ακραία φορτισμένη πολιτικά. Είχε προηγηθεί το ειδικό δικαστήριο του Ανδρέα Παπανδρέου και επίσης οι αλλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις, οι οποίες κατέληγαν ατελέσφορες λόγω του εκλογικού συστήματος. Στη συνέχεια ήλθε η κυβέρνηση του Κων/νου Μητσοτάκη (που με 46.9% στις εκλογές χρειάστηκε το 0,67% της ΔΗΑΝΑ για να σχηματιστεί κυβέρνηση με 151 βουλευτές) και τρία χρόνια μετά, η πανηγυρική επάνοδος του Ανδρέα Παπανδρέου με ποσοστό ακριβώς ίδιο με αυτό του Κων/νου Μητσοτάκη (46.9%). Ακολούθησε μια περίοδος πολιτικής κατάπτωσης κυρίως λόγω της ασθένειας του Ανδρέα Παπανδρέου

Γιατί δεν «πουλάει» πλέον η πολιτική;

 Οι τηλεοπτικές πολιτικές εκπομπές παραπέμπουν συχνά σε dejavu. Είναι φορές που αυτό που παρακολουθείς, νομίζεις ότι το έχεις ξαναζήσει. Μαντεύεις τις ερωτήσεις στους καλεσμένους μαντεύεις και τις απαντήσεις. Στις περισσότερες περιπτώσεις έχουμε ένα τηλεοπτικό προϊόν τυποποιημένο, με τους ίδιους καλεσμένους να ανακυκλώνονται 2 και 3 φορές στην ίδια ημέρα με συνέπεια το ενδιαφέρον να είναι περιορισμένο.

Είναι επιλεκτικά λίγες οι εκπομπές που ξεφεύγουν από τα τετριμμένα, ομοίως και οι καλεσμένοι τους.

Αν δεν μπορείς να εξηγήσεις κάτι με απλά λόγια, ούτε εσύ το έχεις καταλάβει!

Ειλικρινά νιώθω να συμπάσχω κάποιες φορές με τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ στα τηλεπάνελ. Αυτή η ατελέσφορη προσπάθεια τους να υποστηρίξουν απόψεις που δεν στηρίζονται από πουθενά, τους κάνει συμπαθείς. Αλλά είναι προφανές πως δεν μπορούν να κάνουν και αλλιώς, ακόμη και αν ήθελαν. Όταν η επιδίωξή σου είναι να εκλεγείς βουλευτής αν χρειαστεί θα κάνεις και το άσπρο μαύρο. Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα!

Ο Νίκος Ανδρουλάκης έστρεψε τα φώτα της δημοσιότητας επάνω του, για λάθος λόγους και έβαλε δύσκολα σε όσους πρέπει να υποστηρίξουν και να ερμηνεύσουν τις θέσεις του.

Εκεί που συναντιόνται ο λαϊκισμός και ο παραλογισμός!

 

Προσπερνώ όσα ειπώθηκαν από τον Πρωθυπουργό προχθές στη συνέντευξη του στον Alpha και αφορούν τα ζητήματα που είναι στην επικαιρότητα, για να σταθώ σε ένα θέμα στο οποίο έκανε αναφορά ιδιαίτερη αναφορά.

Αφορά την αναθεώρηση του Συντάγματος, για την οποία όπως είπε ο κ. Μητσοτάκης «στην επόμενη Βουλή, θα εκκινήσουμε τη διαδικασία της συνταγματικής αναθεώρησης για να κάνουμε σημαντικές αλλαγές στο Σύνταγμα. Και σε αυτές προφανώς συμπεριλαμβάνεται και επιτέλους η αλλαγή του άρθρου 16 για τα πανεπιστήμιά μας, αλλά όχι μόνο»,

Με βάση το Σύνταγμα, η αναθεώρηση όντως μπορεί να ξεκινήσει το 2024, όταν θα έχουν περάσει πέντε χρόνια από την προηγούμενη αναθεώρηση.