Δυστυχώς όλες οι ζωές δεν αξίζουν το ίδιο!

8 Μαίου 10

Την ώρα που τα άψυχα σώματα των τριών θυμάτων της άγριας δολοφονικής ενέργειας στην τράπεζα της οδού Σταδίου, συνέχιζαν να κείτονται ανάμεσα στα αποκαΐδια, την ίδια ώρα στη βουλή οι πολιτικοί συζητούσαν με τον τρόπο που το κάνουν πάντα. Ακόμη και αν αφορμή για την συζήτηση ήταν ο θάνατος τριών αθώων ανθρώπων, επαναλάμβαναν για μια ακόμη φορά τον εαυτό τους. Τα συνήθη κλισέ και επιχειρήματα που περιλαμβάνουν τα φτωχά ούτως ή άλλως κομματικά εγχειρίδια. Κουβέντες και στομφώδεις αντιπαραθέσεις χωρίς ουσία και χωρίς περιεχόμενο, που άλλωστε έχουμε ακούσει απαράλλαχτες εκατοντάδες φορές.

Οι ανακοινώσεις των κομμάτων ή οι δηλώσεις των εκπροσώπων τους βρίθουν επίσης κοινοτοπίας αλλά και σε κάποιες περιπτώσεις σοκάρουν! «Οι μηχανισμοί της πλουτοκρατίας τρόμαξαν από τις μεγαλειώδεις απεργιακές συγκεντρώσεις γι' αυτό έβαλαν εμπρός τον μηχανισμό της προβοκάτσιας (όπου προβοκάτσια είναι η δολοφονία τριών ανθρώπων) με στόχο να ανακόψουν τη λαϊκή αντεπίθεση» λέει το ένα κόμμα.
«Χαιρετίζουμε την πρωτοφανή και μεγαλειώδη κινητοποίηση των εργαζομένων, καθώς και τη μαζική συμμετοχή τους στις απεργιακές συγκεντρώσεις» λέει το άλλο κόμμα και κάπου προς το τέλος εκφράζει «την ειλικρινή και βαθιά θλίψη για τον τραγικό θάνατο των τριών εργαζομένων».

Είναι προφανές πως στον τόπο που ζούμε, όλες οι ζωές δεν αξίζουν το ίδιο! Ακόμη και αν οι νεκροί είναι τρεις αθώοι συνάνθρωποί μας. Ακόμη και αν το μόνο που μπορείς να τους καταλογίσεις, είναι πως ήταν ανυποψίαστοι για το μέγεθος της ανθρώπινης παράνοιας! Αρκεί που ο θύτης δεν ήταν αστυνομικός, γιατί τότε θα ήταν δολοφονία! Τώρα που το νήμα της ζωής τους κόπηκε από τη μολότοφ, είναι ένας απλός θάνατος τριών εργαζομένων.

Τόσο απλός, που την επομένη δεν χώρεσε καν στο πρωτοσέλιδό της εφημερίδας που εκφράζει την γνήσια και ανόθευτη αριστερά και τους εργαζόμενους! Η δε ανακοίνωση της ΟΤΟΕ για τη δολοφονία των τριών τραπεζικών υπαλλήλων, κατηγορεί περίπου ως φυσικό αυτουργό την εργοδοσία, γιατί όπως γράφει δεν είχε μετατρέψει σε οχυρό το τραπεζικό κατάστημα! Μάλιστα, όπως μας πληροφορεί η ανακοίνωση, η ΟΤΟΕ ζήτησε συνάντηση με τον υπουργό προστασίας του πολίτη, για να απαιτήσει την τήρηση όλων των μέτρων ασφαλείας που προβλέπονται σε όλες τις τράπεζες και την τιμωρία των υπευθύνων!

Δυστυχώς η κατάσταση εξελίσσεται στα όρια της παράνοιας. Είναι προφανώς πως κάποιοι είτε δεν έχουν αντιληφθεί τι ακριβώς έχει συμβεί στη χώρα που ζούμε, ποια είναι η νέα πραγματικότητα που διαμορφώνεται ή ακριβώς καθώς πλέον βρισκόμαστε «στο χείλος της Αβύσσου», όπως είπε ο πρόεδρος της Δημοκρατίας, επιχειρούν να σπρώξουν τη χώρα ώστε να κάνει το βήμα προς το κενό!

Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΒΑΛΕΙ ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ!

30 Απριλίου 10

Μια από τις μεγαλύτερες μαύρες τρύπες της Ελληνικής οικονομίας σε αυτή τη δραματική συγκυρία, είναι τα νοσοκομεία. Αυτή τη στιγμή το χρέος τους ξεπερνάει τα 6 δις, πολλαπλασιάζεται δε με ρυθμό 17% μηνιαίως! Eνδεικτικά, ενώ πέρυσι το χρέος αυξανόταν κατά 171 εκατ. ευρώ τον μήνα, φέτος έφτασε αισίως τα 200 εκατομμύρια! Ήτοι 6.7 εκατομμύρια νέα χρέη για κάθε μέρα που περνάει. Το ΕΣΥ σήμερα ισοδυναμεί με δυόμισι ΟΣΕ! Και όπως στον ΟΣΕ μέχρι χθες δεν υπήρχε διοίκηση, αντίστοιχα το ίδιο συνέβαινε μέχρι χθες στα 135 δημόσια νοσοκομεία!

Η έκπληξη και η απογοήτευση ενός από τους νέους διοικητές σε μεγάλο νοσοκομείο της περιφέρειας, δύσκολα περιγράφεται. Η πρώτη εντύπωσή, σύμφωνα με τα λεγόμενα του, ήταν πως αίφνης βρέθηκε «σε ένα μεγάλο εμπορικό κέντρο, με κάθε είδους μαγαζιά και παραμάγαζα να λειτουργούν στους χώρους του νοσοκομείου και κερδοσκοπούν εις βάρος του δημοσίου και εις βάρος των ασθενών».

Από την σκανδαλώδη επαναπροώθηση των περιστατικών από τα (δωρεάν) πρωινά ιατρεία του νοσοκομείου, στα (ακριβά) απογευματινά, όπου οι γιατροί εισπράττουν παχυλές αμοιβές, ή την εξόφθαλμη κομπίνα της προσωπικής πελατείας των γιατρών, που με το αζημίωτο ασφαλώς εισάγονται νομίμως στο νοσοκομείο στην εφημερία....μέχρι τα «κουβανέζικα φάρμακα». Τι είναι τα κουβανέζικα φάρμακα; Όχι βεβαίως φάρμακα που εισάγονται από την μακρινή Κούβα, αλλά φάρμακα που καταλήγουν στον κουβά! Πολύ ακριβά σκευάσματα, που σκοπίμως χρησιμοποιείται ένα μικρό ποσοστό της συνολικής ποσότητας, ενώ το υπόλοιπο χύνεται στον κουβά, για ευνόητους λόγους! Έτσι, κάποιοι εξασφαλίζουν τα (συνήθως πλούσια) ευεργετήματα της εταιρίας που παράγει τα πανάκριβα φάρμακα...

Έμπειρος ο ίδιος στα θέματα της υγείας, μου περιγράφει πως όπως είναι σήμερα τα πράγματα, είναι αδύνατον να ελεγχθούν οι δαπάνες στα νοσοκομεία. Πέρα από τις κομπίνες που είναι αναπόδεικτες, καθώς καλύπτονται από την επιστημονική κρίση των γιατρών, υπάρχει και η γραφειοκρατία. Για παράδειγμα, οι περισσότερες συμβάσεις με εξωτερικούς προμηθευτές και εταιρίες που λήγουν το επόμενο διάστημα, υποχρεωτικά θα ανανεωθούν όπως- όπως, ακόμη και αν είναι σκανδαλώδεις ή επιζήμιες για το νοσοκομείο! Νέος διαγωνισμός, θα απαιτούσε 6-7 μήνες μέχρι την ολοκλήρωσή του. Φαντάζεστε τα νοσοκομεία χωρίς καθαριότητα ή φύλαξη για 6-7 μήνες;

Αυτές τις ημέρες μάλιστα οι επιθεωρητές Υγείας, οι ειδικοί της Υπηρεσίας Ειδικών Ελέγχων με τη συνδρομή εισαγγελέων, ξεσκονίζουν τα νοσοκομεία και φρίττουν με όσα διαπιστώνουν. «Μέχρι φάρμακα σε νεκρούς έγραφαν» λένε οι ίδιοι, που δεν πιστεύουν σε αυτά που καθημερινά ανακαλύπτουν! Και όμως, παρόλα αυτά, χρειάστηκαν επτά ολόκληροι μήνες για να οριστούν διοικητές στα νοσοκομεία! Εννοείται πως Δ.Σ. δεν έχουν ορισθεί μέχρι στιγμής σε πολλά νοσοκομεία.

Και επειδή κανείς δεν θα μπορέσει να λύσει τον γόρδιο δεσμό, την λύση την γνωρίζουμε ήδη. Δραματική περικοπή κονδυλίων με την βούλα του ΔΝΤ, προκειμένου να ελεγχθούν τα ελλείμματα. Ήτοι, δραματική υποβάθμιση των υπηρεσιών Υγείας. Προς δόξα των τρωκτικών στα νοσοκομεία, που θα συνεχίσουν ασφαλώς να βγάζουν μαύρο χρήμα. Και όποιος ζήσει, έζησε. Ο Θεός να βάλει το χέρι του...

H ΑΒΑΣΤΑΧΤΗ ΕΛΑΦΡΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

24 Απριλίου 10

Ο κύριος Χ. Δ. δουλεύει σε λογιστικό γραφείο. Μαθαίνει πως επίκειται διαγωνισμός του ΑΣΕΠ για προσλήψεις στο Υπουργείο Οικονομικών. Αγοράζει τα κατάλληλα βιβλία και αρχίζει. Ξεκλέβει χρόνο από την προσωπική του ζωή και διαβάζει επί ώρες καθημερινά! Το Σεπτέμβριο του 2008 βγαίνει η προκήρυξη του ΑΣΕΠ. Πρέπει στο μεταξύ να ανανεώσει το ECDL και παρόλο που γνωρίζει άριστα τη χρήση Η/Υ πληρώνει εξέταστρα για την ανανέωση. Παράλληλα σπαταλά πολλές ώρες για δικαιολογητικά, παράβολα, επίσημες μεταφράσεις, επικυρώσεις πρωτότυπων κλπ..

Οι εξετάσεις γίνονται τον Απρίλη. Επτά ώρες, επί δύο μέρες. Είναι 37 ετών. Τα θέματα απαιτητικά. Τα προσωρινά αποτελέσματα βγαίνουν τον Ιούλιο. Είναι μέσα! Αλλά θα γίνουν ενστάσεις και, μπορεί να υπάρξει ανακατάταξη στους πίνακες επιτυχόντων. Νοέμβριο του 2009 βγαίνουν τα οριστικά. Παραμένει στους επιτυχόντες. Επιτέλους οι προσπάθειες ευοδώθηκαν. Και η οικονομική κρίση; Μήπως παγώσουν οι διορισμοί;

Στις 14 Ιανουαρίου 2010 χτυπάει το τηλέφωνο. «Να περάσετε από την εφορία για να πάρετε την επιστολή διορισμού». Του ζητούν εντός 20 ημερών να καταθέσει ιατρικά πιστοποιητικά, εξετάσεις, ακτινογραφίες, κλπ. Κάτι που κάνει "Σε 2-3 μήνες θα σας φωνάξουμε να ορκιστείτε" του λένε από το Υπουργείο Οικονομικών. Τώρα είναι πια σίγουρος. Από τους 19.000 συμμετέχοντες του διαγωνισμού είναι μέσα στους 877 που πέτυχαν τις άριστες βαθμολογίες.

Θέλει να είναι εντάξει με το αφεντικό του. Του δηλώνει ότι πέρασε στο διαγωνισμό. "Δεν πιστεύω να με αφήσεις στα κρύα του λουτρού;" του λέει το αφεντικό. "Όχι, μα γι' αυτό σε ενημερώνω από τώρα, γιατί σε 1-2 μήνες θα πρέπει να φύγω." απαντάει ο επιτυχών. Ο αντικαταστάτης βρίσκεται μέσα σε 5 μέρες.

Τέλη Φεβρουαρίου βγαίνει το νομοσχέδιο που παγώνει τις προσλήψεις. Πέφτει από τα σύννεφα. Έχει παραιτηθεί πριν 5 μέρες από το γραφείο. Είναι χωρίς δουλειά. Πανικός. Δεν τον θέλουν πίσω στη δουλειά, η θέση κατελήφθη. Μικρές αγγελίες. Ανεργία. Δύσκολο να βρει εργασία.
"Όχι ρε γαμώτο, τι έκανα και τα τραβάω αυτά;" Αναρωτιέται. Τον Απρίλιο η γυναίκα του γεννάει δίδυμα. Η χαρά του είναι μεγάλη, αλλά το πρόσωπό του δεν το δείχνει.

Τι πρέπει να κάνει ο παραπάνω επιτυχών και οι υπόλοιποι 876 (πολλοί εκ των οποίων έχουν πιο δραματικές ιστορίες με δάνεια, αγορές κατοικιών κλπ); Γιατί να πληρώσει με την καριέρα του και την ευημερία της οικογένειάς του την προχειρότητα του κράτους; Γιατί να πληρώνει την αναξιοκρατία, την ασυνέπεια και την ανακολουθία;

ΥΓ. Στο λογικό ερώτημα γιατί δέχθηκαν στο υπουργείο την κατάθεση των δικαιολογητικών, λίγα 24ωρα πριν το πάγωμα των προσλήψεων, η απάντηση είναι απλή. Κανείς δεν μπήκε ποτέ στον κόπο να εκδώσει μια απλή εγκύκλιο, να σταματήσουν οι διαδικασίες προκειμένου να μην χάσουν τις δουλειές τους οι άνθρωποι!

ΔΕΝ ΞΕΜΕΙΝΑΜΕ ΑΠΟ ΧΡΗΜΑΤΑ, ΑΠΟ ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟ ΞΕΜΕΙΝΑΜΕ!

17 Απριλίου 10

Η πρωτοφανής θεομηνία που έχει κτυπήσει την χώρα τους τελευταίους μήνες, ασφαλώς δεν δημιουργήθηκε ξαφνικά ένα πρωί! Είναι η φυσιολογική κατάληξη του συνεχούς κατήφορου της χώρας, σε όλα τα επίπεδα της δημόσιας ζωής. Δυστυχώς ή ευτυχώς όμως φτάσαμε στο τέλος της κατηφόρας! Πιάσαμε πάτο, κατά το κοινώς λεγόμενο.

Δεν είναι οικονομικό μέγεθος η κρίση που βιώνουμε. Δεν είναι καν το άθροισμα της αρνητικής συνεισφοράς των κυβερνήσεων στα δημόσια οικονομικά. Είναι αστεία η προσπάθεια αλλήλων, να χρεώσουν στον αντίπαλο την κρίση, επιστρατεύοντας λογιστικά μεγέθη. Αθροίζοντας τα φέσια που επέφερε στη χώρα ο καθένας τους, από την μεταπολίτευση μέχρι σήμερα. Απλώς ήλθε η ώρα του λογαριασμού και των συνεπειών ενός χρεοκοπημένου και εν πολλοίς διεφθαρμένου πολιτικού συστήματος. Η κρίση που ζούμε δεν είναι οικονομική, είναι πολιτική. Δεν ξεμείναμε από χρήματα, από πατριωτισμό ξεμείναμε!

«Η σημερινή κρίση- οφείλεται στην έλλειψη ηθικών αρχών. Η εργατικότητα, η εντιμότητα, η αξιοπρέπεια, ο σεβασμός στη γνώμη του άλλου, η συνείδηση καθήκοντος και ευθύνης δεν υπάρχουν πια στον τόπο μας» έλεγε ακριβώς ένα χρόνο πριν, όταν ήδη τα πρώτα σύννεφα εμφανίζονταν απειλητικά στον ορίζοντα, ο πρώην πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωστής Στεφανόπουλος, υποδεικνύοντας μάλιστα και τον αυτουργό: «Τα κόμματα- είχε πει-δεν σκέφτονται το καλό του τόπου, όσο το καλό του κόμματος... Ο κομματισμός συνεπάγεται αναξιοκρατική επιλογή προσώπων, που έχει ως αποτέλεσμα οι άνθρωποι αυτοί να μην έχουν ηθικές βάσεις και να καταλήγουν σε σκάνδαλα, σε διαφθορά, που είναι το βασικό μειονέκτημα του σημερινού μας πολιτικού βίου».

Αυτό είναι το πρόβλημα και εκεί πρέπει να αναζητήσουμε τη λύση του. Από εκεί ξεκινούν και εκεί τελειώνουν όλα. Είναι πλέον θέμα επιβίωσης της χώρας η θέσπιση κανόνων και αρχών, που επιτέλους θα ισχύουν για όλους. Είναι προφανές πως χρειάζεται μια μικρή επανάσταση και η ολοκληρωτική αλλαγή νοοτροπίας, είναι η μοναδική λύση. Δεν μπορεί για παράδειγμα να συνεχιστεί η αθλιότητα που λέγεται «νόμος περί ευθύνης υπουργών».

Δεν είναι δυνατόν να διατηρηθεί η σκανδαλώδης «ασυλία» των βουλευτών απέναντι στον νόμο. Δεν γίνεται να συνεχίσουμε να κρύβουμε τα σκουπίδια κάτω από το χαλί που λέγεται «εξεταστική των πραγμάτων επιτροπή». Ο κύριος Παπανδρέου που δείχνει να έχει επίγνωση της κατάστασης, έχει πλέον τη μοναδική ευκαιρία να παλέψει με το τέρας που καταβροχθίζει χρόνια τώρα τη χώρα! Και μάλιστα με καλές πιθανότητες να νικήσει, καθώς θα έχει πολλούς συμμάχους στο πλάι του.

ΥΓ. Ανάρπαστο έγινε στα βιβλιοπωλεία του Ρέικιαβικ, το πόρισμα του Ισλανδικού κοινοβουλίου, για τα αίτια της οικονομικής κατάρρευσης της χώρας. Στις 2000 σελίδες του, καταγράφονται με κάθε λεπτομέρεια, όλες οι ευθύνες, όλες οι λάθος αποφάσεις, όλα τα σκάνδαλα της πολιτικής ηγεσίας που προκάλεσαν το ναυάγιο της χώρας. Να μια καλή ιδέα για να γίνει η αρχή!

ΤΟ ΕΥΡΩ ΜΑΣ ΦΕΡΝΕΙ ΠΙΟ ΜΑΚΡΙΑ;

10 Απριλίου 10

Χρειάστηκε να μεσολαβήσει ο 2ος παγκόσμιος πόλεμος, για να γίνει συνείδηση πως χρειάζονται δραστικές πρωτοβουλίες για να ανασυγκροτηθεί η Ευρώπη. Ήταν 9 Μαΐου του 1950 που ο Γάλλος Υπουργός Εξωτερικών Ρόμπερτ Σουμάν, προτείνει «να τεθεί το σύνολο της γαλλογερμανικής παραγωγής άνθρακα και χάλυβα κάτω από μια κοινή Ανώτατη Αρχή. Με αυτό τον τρόπο, κάθε πόλεμος μεταξύ της Γαλλίας και της Γερμανίας γίνεται αδιανόητος, αλλά και υλικά αδύνατος». Θέτει δε μια σειρά αρχών, με πρώτη την ανάγκη να καθιερωθεί η «πραγματική αλληλεγγύη μεταξύ των χωρών που θα συμμετέχουν».

Η δήλωση Σουμάν, θεωρείται η απαρχή της σημερινής Ευρωπαϊκής Ένωσης και η 9η Μαΐου γιορτάζεται ως η Ημέρα της Ευρώπης. Το επόμενο μεγάλο βήμα για την ανάπτυξη και την ευημερία της Ευρώπης, θεωρήθηκε πως πρέπει να είναι η υλοποίηση της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης, μεταξύ των χωρών μελών. Κάτι που τελικά συμφωνήθηκε στο Συμβούλιο Κορυφής του Μάαστριχ τον Δεκέμβριο του 1991.Προβλέπει τη θέσπιση ενιαίων κανόνων στην οικονομία, αλλά και την καθιέρωση της ΕΚΤ, με αρμοδιότητα την άσκηση της νομισματικής πολιτικής και απώτερο στόχο τη δημιουργία ενιαίου νομίσματος.

Τα μεγάλα βήματα της Ευρώπης επικρίθηκαν, εκφράστηκαν αντιθέσεις και προβληματισμοί, αλλά εν πολλοίς η πραγματικότητα δικαίωσε τους εμπνευστές του Ευρωπαϊκού οράματος. Με μια εξαίρεση όμως: Το ενιαίο νόμισμα! Εγκαίρως, πριν ακόμη το ευρώ πάρει σάρκα και οστά, κορυφαίοι οικονομολόγοι είχαν εκφράσει την άποψη πως είναι μη ρεαλιστικό. «Δεν μπορεί να υπάρξει νομισματική ένωση χωρίς πολιτική ένωση, δεν μπορεί να υπάρξει ευρώ χωρίς ευρωπαϊκή κυβέρνηση», υποστήριζε ο νομπελίστας οικονομολόγος Μίλτον Φρίντμαν.

Ουσιαστικά, με βάση τα γεγονότα πλέον, προέβλεψε αυτό που σήμερα βιώνουμε. «Όταν η Ευρώπη -είχε πει- βρεθεί αντιμέτωπη με μια σοβαρή ύφεση θα έλθουν στην επιφάνεια εθνικοί εγωισμοί και το κοινό νόμισμα θα εμποδίσει τις απαραίτητες προσαρμογές που θα πρέπει να γίνουν σε κάθε χώρα». Το επιχείρημα του ήταν πως το οικοδόμημα θα καταρρεύσει, γιατί οι χώρες δεν θα έχουν την πολιτική, κοινωνική, πολιτιστική και γλωσσική ομοιογένεια που έχουν οι αμερικανικές πολιτείες.

Όλοι θα το καταλάβουν –είχε πει- αλλά θα είναι πολύ αργά. Και φαίνεται πως τα γεγονότα, εν μέρη τον δικαιώνουν. Είναι η πρώτη φορά, που οι αντιθέσεις μεταξύ των χωρών της Ε.Ε. και η σύγκρουση συμφερόντων, μεγεθύνονται σε τέτοιο βαθμό. Με εκατέρωθεν σκληρές και δεικτικές δηλώσεις αξιωματούχων!

Το χάσμα που ανοίγει το ευρώ φαίνεται πως είναι βαθύ! Για πρώτη φορά από την ίδρυσή της, ανήμπορη να ξεπεράσει τα προβλήματά της, η Ε.Ε. ανοίγει την κερκόπορτα στις Ηνωμένες Πολιτείες μέσω του ΔΝΤ! Η αλήθεια είναι πως μέχρι σήμερα η Ευρώπη, εύρισκε τον τρόπο να ξεπερνά τις δυσκολίες και τα εμπόδια που έβρισκε στο δρόμο της, έστω και δύσκολα. Είναι όμως η πρώτη φορά που τα προβλήματα δείχνουν να ξεπερνούν το ανάστημά της!

ΚΛΕΨΕ ΑΝ ΜΠΟΡΕΙΣ!

27 Μαρτίου 10

Το ταξί παντού στην Ευρώπη, είναι πανάκριβο. Για παράδειγμα στο Μόναχο μια διαδρομή μέχρι το αεροδρόμιο της πόλης, αντίστοιχη με τη διαδρομή έως το Ελ. Βενιζέλος, κοστίζει τρεις φορές περισσότερο απ’ ότι εδώ! Διαρκεί γύρω στα 40 λεπτά, χρόνος αρκετός για ενδιαφέρουσα κουβέντα.

Θα περίμενα ο συνομιλητής μου, που είναι οδηγός και ιδιοκτήτης του ταξί, να είναι ευχαριστημένος με τη δουλειά του, αφού το κόμιστρο που εισπράττει είναι υψηλότατο. Ο ίδιος όμως υποστηρίζει πως το μεροκάματο επαρκεί απλώς να διαβιεί η τετραμελής οικογένεια του. Μέχρι εκεί. Δεν υπάρχουν περιθώρια για διασκέδαση, ταξίδια, έξτρα αγορές, έκτακτα έξοδα.

Η αλήθεια είναι πώς το κόστος της ζωής στην πλούσια Βαυαρία είναι πολύ υψηλό, ενώ τα μεροκάματα έχουν συμπιεστεί, με συνέπεια να έχει μειωθεί η δουλειά. Όμως το πραγματικό πρόβλημα του, όπως λέει ο ίδιος, είναι οι φόροι. Σχεδόν το 50% της είσπραξης πάει στο κράτος! Κατ’ αρχήν είναι ο ΦΠΑ που αποδίδει κάθε μήνα, γύρω στα 1000 ευρώ, όπως προκύπτει από τις αποδείξεις που υποχρεωτικά κόβει. Είναι επίσης οι φόροι που πληρώνει μέσω της φορολογίας των (πανάκριβων) καυσίμων, όπως και οι φόροι που επιβαρύνουν τις επισκευές και τη συντήρηση του αυτοκινήτου του.

Κυρίως όμως είναι ο φόρος που πληρώνει στο τέλος του χρόνου, τεκμαρτός μεν, σε κλίμακα όμως που προκύπτει από τα χιλιόμετρα που έχει κάνει στη διάρκεια όλης της χρονιάς. Μάλιστα αν θελήσει να ταξιδέψει για διακοπές με το ταξί του, θα το δηλώσει στον κράτος, θα αφαιρεθούν τα χιλιόμετρα μεν, αλλά θα πληρώσει ένα σημαντικό αντίτιμο, όχι λιγότερο από 150- 200 ευρώ! Με άλλα λόγια ο γερμανός φίλος αποδίδει ετησίως στο κράτος από 14 έως 18 χιλιάδες ευρώ, πλέον των φόρων σε καύσιμα και επισκευές.

Είναι δε αδιανόητο να κλέψει. Συνεργεία της εφορίας θα τον ελέγξουν, αντιγράφοντας επί τόπου από το GPS του ταξί ηλεκτρονικά, όλες τις διαδρομές του τελευταίου 48ωρου και συγκρίνοντάς τις με τις αποδείξεις που έχει κόψει. Το πρόστιμο αν παρανομήσει είναι επαχθές και ο κίνδυνος αφαίρεσης της άδειας μεγάλος. Επίσης κάθε 18 μήνες θα αντιγραφούν στον υπολογιστή της εφορίας όλα τα δεδομένα από την κάρτα μνήμης του ταξιμέτρου!

Και αν φοβάστε μήπως σας έκλεψε, αρκεί να πάτε με την απόδειξη πληρωμής στην τροχαία. Αναγράφει που σας πήρε, που σας πήγε, πόσα χιλιόμετρα και πόση ώρα έκανε. Με βάση τα στοιχεία αυτά η αστυνομία υπολογίζει αν η χρέωση ήταν σωστή ή όχι. Αν όχι, σε 24 ώρες θα του έχει αφαιρεθεί η άδεια για 6 μήνες! Σε περίπτωση υποτροπής θα του αφαιρεθεί δια παντός!

Κατά πρώτον, οποιαδήποτε προσπάθεια για συγκρίσεις με τα καθ’ ημάς απλώς είναι απογοητευτική! Κατά δεύτερον, γίνεται εν μέρη αντιληπτός ο λόγος που η πλειοψηφία των Γερμανών, εναντιώνεται στην συμμετοχή της χώρας τους στην οικονομική στήριξη της Ελλάδας!