Η ΕΘΝΙΚΗ ΜΑΣ ΜΟΝΑΞΙΑ

11 Ιουνίου 2012
Λίγες ημέρες πριν τις εκλογές και το τοπίο είναι τόσο θολό και η κατάσταση τόσο ρευστή, όσο δεν ήταν ποτέ. Τόσες αβεβαιότητες μαζεμένες, δεν έχουν συνυπάρξει στον παρελθόν. Οι λόγοι είναι πολλοί και διαφορετικοί. Ο κυριότερος είναι ασφαλώς το αποτέλεσμα των εκλογών.

Θα βγάλει κυβέρνηση η κάλπη την Κυριακή το βράδυ, ή θα παραταθεί η παραλυσία της χώρας; Αν προκύψει αυτό το ενδεχόμενο, να μην σχηματιστεί δηλαδή κυβέρνηση, διόλου απίθανο ενδεχόμενο, θα πρόκειται για το χειρότερο σενάριο και πρακτικά θα ισοδυναμεί με ανεξέλεγκτη χρεοκοπία! Αλλά και κυβέρνηση να προκύψει από την κάλπη, ποια θα είναι αυτή; Θα είναι κεντροδεξιάς απόκλισης ή αριστερής; Θα είναι η ΝΔ ή ο ΣΥΡΙΖΑ ο νικητής των εκλογών; Οι εκτιμήσεις των ειδικών, είναι αμφίσημες και γι αυτό. Υπάρχει ασφαλώς τεράστια διαφορά μεταξύ της μίας και της άλλης κυβερνητικής εκδοχής.

Αν είναι η ΝΔ νικήτρια, θεωρείται δεδομένο πως κραδασμοί τη Δευτέρα το πρωί δεν θα υπάρξουν και, πως θα βρεθούν εταίροι για κυβέρνηση άνετης πλειοψηφίας. Κάτι που δεν διασφαλίζεται στην περίπτωση που κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ. Επίσης αν ισχύουν τα λεχθέντα περί ακύρωσης του μνημονίου και περί κατάργησης των εφαρμοστικών νόμων, ανοίγει ο ασκός του Αιόλου! Είναι τόσο μεγάλη η ένταση, ο φόβος και η ανασφάλεια στην κοινωνία, που είναι εύκολο να χαθεί η ψυχραιμία του κόσμου και να ζήσουμε ακραίες καταστάσεις!

Είναι κοινό μυστικό πως αυτά που ζούμε σήμερα, με την κατάρρευση του κράτους που πλέον δεν είναι σε θέση να καλύψει στοιχειώδεις ανάγκες των πολιτών, την έξαρση της εγκληματικότητας, τα οικονομικά αδιέξοδα και τα τρομακτικά κοινωνικά προβλήματα, δεν είναι παρά μια μικρή γεύση απ’ ότι μπορεί να συμβεί στο κοντινό μέλλον. Αυτό όμως που γεννά την μεγαλύτερη αβεβαιότητα είναι το γεγονός πως μέρα με την ημέρα, μένουμε ολοένα και περισσότερο μόνοι.

Αν παρακολουθεί κανείς συστηματικά τον ξένο τύπο γίνεται εύκολα αντιληπτό αυτό. Στην Ευρώπη υπάρχει ραγδαία μεταστροφή του κλίματος εις βάρος μας. Η κοινή γνώμη στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες είναι εχθρική, ενώ ακόμη και παραδοσιακοί «σύμμαχοι», μας βλέπουν πλέον με καχυποψία. Στο αίσθημα πως μένουμε μόνοι, συντελεί και το γεγονός πως εγκαταλείπουν μαζικά τη χώρα, όχι μόνο οι ξένες επιχειρήσεις, κάτι που έχει ξεκινήσει εδώ και δύο χρόνια, αλλά και χιλιάδες ελληνικές εταιρίες, που μεταναστεύουν μαζικά στα βαλκάνια και την Κύπρο.

Το θολό σκηνικό επιτείνει η εξάπλωση της κρίσης στην Ισπανία και την Ιταλία. Ακόμη και εδώ υπάρχει αβεβαιότητα, καθώς άλλοι λένε πως είναι μια καταδικαστική εξέλιξη, άλλοι πως είναι ευκαιρία να για βελτίωση των όρων του μνημονίου. Δεν σηκώνει άλλες βεβαιότητες το κλίμα. Ας σκεφτούμε καλά, πριν αποφασίσουμε να κάνουμε το επόμενο βήμα, προς το άγνωστο. Η πιθανότητα να είναι στο κενό είναι μεγάλη και, δυστυχώς το λάθος από τη στιγμή που θα γίνει, δεν επανορθώνεται.

ΟΥΔΕΙΣ ΑΣΦΑΛΕΣΤΕΡΟΣ ΕΧΘΡΟΣ ΤΟΥ ΕΥΕΡΓΕΤΗΘΕΝΤΟΣ

10 Ιουνίου 2012
Στις ατέλειωτες (και ενίοτε επεισοδιακές) τηλεοπτικές συζητήσεις με τους εκπροσώπους των κομμάτων, ακούγονται πολλά. Κουβέντες που εξαντλούν όλες τις πιθανότητες και όλα τα ενδεχόμενα, μετά τις εκλογές, εκτός από μία. Ότι υπάρχει περίπτωση, να παρθούν και δυσάρεστα μέτρα! Μοιάζει με αστείο, αλλά είναι έτσι ακριβώς!

Με όσα υποστηρίζουν όλοι τους, είναι σαν να βλέπουν μέλλον λαμπρό για τη χώρα και τους πολίτες της, αρχής γενομένης από την επομένη των εκλογών. Άλλος δίνει αυξήσεις 30%, άλλος τάζει αθρόες προσλήψεις στο δημόσιο, άλλος παίρνει πίσω στο κράτος ότι ιδιωτικοποιήθηκε τα προηγούμενα σαράντα χρόνια, άλλος ορίζει τον κατώτερο μισθό στα 1400 ευρώ, άλλος μας κάνει σεΐχηδες, πνιγμένους στα πετροευρώ (κατά το πετροδολάρια), άλλος μας χαρίζει τα δάνεια που χρωστάμε στις τράπεζες και ότι άλλο αδυνατεί να φανταστεί ο νους ενός λογικού ανθρώπου!

Έτσι όπως εξελίσσεται ο δημόσιος διάλογος, πιθανόν στην χώρα μας να διανύουμε μια ευδαιμονική περίοδο και απλώς να μην το γνωρίζουμε. Εντελώς συμπτωματικά πάντως, την ίδια ώρα, σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη, όλοι προεξοφλούν τη χρεοκοπία μας και μάλιστα σχετικά γρήγορα και έχουν προετοιμαστεί για τις συνέπειες. Στη δική μας δημοκρατία όμως, κακές κουβέντες δεν χωράνε. Όποιος τολμήσει να ψελλίσει κάτι για την τραγική κατάσταση της χώρας και να προειδοποιήσει για τα επερχόμενα δεινά, είναι κινδυνολόγος και εκβιαστής! Και ας είναι κοινό μυστικό πως έρχονται πολύ άσχημες και δύσκολες μέρες.

Σήμερα είμαστε στο σημείο που το κράτος πρακτικά έχει ήδη χρεοκοπήσει, καθώς τα δημόσια ταμεία είναι άδεια. Το μόνο που εξακολουθεί με το ζόρι να πληρώνει είναι οι μισθοί και οι συντάξεις, άγνωστο για πόσο ακόμη, αφού πρώτα έκανε στάση πληρωμών προς κάθε κατεύθυνση! Δεν υπάρχουν χρήματα, ούτε για την φαρμακευτική δαπάνη των ασφαλισμένων, ούτε για τη λειτουργία των νοσοκομείων, ούτε καν για τα καύσιμα των περιπολικών της αστυνομίας. Τα υποσυστήματα του κράτους, το ένα μετά το άλλο, βρίσκονται λίγο πριν την ολοκληρωτική κατάρρευση τους.

 Συνήθειες και ήθη δεκαετιών βλέπεται, δεν αλλάζουν σε μια μέρα. Κάθε φορά που έρχονταν εκλογές στον κακόμοιρο αυτό τόπο, άνοιγαν ανεξέλεγκτα οι κρουνοί του δημοσίου χρήματος και των παροχών, αυξάνοντας τα ελλείμματα και το χρέος της χώρας. Για να έχετε μια τάξη μεγέθους, από το 1980 μέχρι σήμερα, ο κρατικός προϋπολογισμός φεσώθηκε με περίπου πενήντα (!) δισεκατομμύρια ευρώ, απλώς και μόνο για να καλύψει τα ταξίματα και τα ρουσφέτια των κομμάτων, που ήταν στην κυβέρνηση. Δηλαδή, για να γίνει κατανοητό, κάθε φορά που είχαμε εκλογές, το πρωτογενές έλλειμμα, εκτινασσόταν στα ύψη, σε σχέση με την αμέσως προηγούμενη χρονιά.

Αν αθροίσετε τα ελλείμματα στις εκλογικές χρονιές, σε σχέση με τις αμέσως προηγούμενες, αυτά αντιστοιχούν σε 22 μονάδες του ΑΕΠ! Αλλά επειδή ως γνωστόν, ουδείς ασφαλέστερος εχθρός του ευεργετηθέντος, οι πολίτες γύρισαν την πλάτη στο ΠΑΣΟΚ και στη Νέα Δημοκρατία, συρρικνώνοντας δραματικά τα ποσοστά τους στις προηγούμενες εκλογές.

Ξέρουν πως ότι είχαν να πάρουν από τους δυο τους το πήραν και, ήδη άνοιξαν πανιά για νέους προορισμούς, που οι υποσχέσεις ξεχειλίζουν ακριβώς με τον τρόπο που γινόταν για πολλά χρόνια! Μόνο που τώρα περιθώρια να δανειστούμε, δεν υπάρχουν. Η μοναδική ρεαλιστική λύση, είναι το ντόπιο χρήμα, που μπορεί να μοιράζεται αφειδώς, αν επιλέξουμε να γυρίσουμε στις παλιές καλές εποχές. Αρκεί μόλις είναι ένα υπηρεσιακό σημείωμα του Υπουργού Οικονομικών προς το νομισματοκοπείο του Χολαργού, για να παίρνουν, κάθε φορά που χρειάζεται, μπροστά οι μηχανές και να τυπώσουν άφθονο (και χωρίς αξία) χρήμα.

Μια ημέρα στην όμορφη χώρα μας!

8 Ιουνίου 2012

Δείτε με τυχαία σειρά, μια επιλογή από τις ειδήσεις της χθεσινής ημέρας:

1. Στον εισαγγελέα οδηγήθηκε ένας 24χρονος φοιτητής ιατρικής, ο οποίος πυροβόλησε και τραυμάτισε θανάσιμα τον Αλβανό ληστή που εισέβαλε στο σπίτι του στην Παιανία. Το θύμα νωρίτερα είχε απειλήσει να σκοτώσει με μαχαίρι τη μητέρα του δράστη.

2. Στην Χαλκίδα ομάδα ενόπλων απήγαγε έξω από το σχολείο, μπροστά στα μάτια των συμμαθητών του, 15χρονο μαθητή που τυχαίνει να είναι γιος διευθυντή τράπεζας. Ζητούν λύτρα εκατομμυρίων για να τον απελευθερώσουν.

3. Ανακοινώνονται τα επίσημα στοιχεία για την ανεργία του Μαρτίου. Το ποσοστό ανεβαίνει στο 21,9%. Αυτό σημαίνει ένα εκατομμύριο ογδόντα χιλιάδες άνεργοι! Τριακόσιες πενήντα χιλιάδες περισσότεροι από ότι το αντίστοιχο περυσινό διάστημα. Η ανεργία στους νέους ξεπερνά το 50%!

4. Εστάλη χθες από το Υπουργείο Οικονομικών προς όλες τις εφορίες και το ΣΔΟΕ εξαιρετικά επείγουσα εγκύκλιος, με την οποία ζητεί κατασχέσεις και πλειστηριασμούς, για όσους έχουν ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το δημόσιο, άνω των 3.000 ευρώ. Ο λόγος είναι να εξασφαλίσει το Δημόσιο τουλάχιστον 2 δισ. ευρώ, ώστε να συνεχίσει να πληρώνει μισθούς και συντάξεις.

5. Φουντώνουν τα σενάρια για την έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη. Ρεπορτάζ της ιταλικής εφημερίδας «Μεσατζέρο», αναφέρει πως το Βερολίνο εξετάζει σχέδιο «παραδειγματικής έξωσης» της χώρας μας από την ευρωζώνη, ως προειδοποίηση προς τις υπόλοιπες χώρες του νότου. Μια άλλη εφημερίδα, η Βελγική “Ντερ Στάνταρντ” γράφει πως καθυστερεί η υιοθέτηση σχεδίου για την αντιμετώπιση της κρίσης στην ευρωζώνη, ώσπου να αποχωρήσει η χώρα μας.

6. Σε πρωινή τηλεοπτική εκπομπή του Αντένα, ο βουλευτής και εκπρόσωπος της Χρυσής Αυγής Ηλίας Κασιδιάρης χαστούκισε on air τη βουλευτίνα του ΚΚΕ Λιάνα Κανέλλη και άδειασε ένα ποτήρι νερό στη βουλευτίνα του ΣΥΡΙΖΑ Ρένα Δούρου. Η προϊσταμένη της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Ελένη Ράϊκου διέταξε τη σύλληψή του, ενώ η είδηση έκανε το γύρο του κόσμου.

7. Μόνο οι μισοί δικαιούχοι θα πάρουν τα πενιχρά επιδόματα πρόνοιας, καθώς οι δήμοι δεν ενημέρωσαν τα αρχεία τους με τα στοιχεία της τελευταίας απογραφής. Σύμφωνα με αυτή, ο πραγματικός αριθμός των δικαιούχων είναι 184.000, αντί των 240.000 που ελάμβαναν μέχρι τώρα τα επιδόματα.

8. Μία τις μεγαλύτερες τράπεζες της Αυστραλίας ανακοίνωσε πως διακόπτει τις συναλλαγές της με όλες τις ελληνικές τράπεζες, προκειμένου να προστατέψει τους πελάτες της. Επίσης, διέκοψε τις ηλεκτρονικές αποστολές χρημάτων στην Ελλάδα. Πλέον τα χρήματα στέλνονται πρώτα σε γερμανική τράπεζα και στη συνέχεια μεταφέρονται στο λογαριασμό των δικαιούχων στην Ελλάδα.

9. Πτώση 40% παρουσίασε η αγορά του αυτοκινήτου στο πεντάμηνο Ιανουαρίου - Μαΐου 2012. Σημειώνεται ότι το αντίστοιχο διάστημα του 2011, είχε καταγραφεί επίσης πτώση 43,7%.


Πιστεύετε αλήθεια πως η χώρα που συμβαίνουν όλα αυτά, ανήκει πραγματικά στην Ευρώπη; Η μήπως πρόκειται για χώρα που ξεχειλίζει από σήψη και παρακμή, τόσο που δεν δικαιούται πλέον να ελπίζει για το μέλλον της;

Ζηλεύω τους Άγγλους!

7 Ιουνίου 2012

Η βασιλεία είναι αναμφισβήτητα ένας παρωχημένος και αναχρονιστικός θεσμός. Παρά το γεγονός πως έχει πλέον συμβολικό χαρακτήρα και η μοναδική χρησιμότητα, είναι να συντηρεί τους δεσμούς με το παρελθόν, προσδίδοντάς τους την απαραίτητη αίγλη!

Ήταν εντυπωσιακό ωστόσο το γεγονός, πως εκατοντάδες χιλιάδες Λονδρέζοι κατέκλυσαν τα προηγούμενα 24ωρα, κάθε σημείο της Αγγλικής πρωτεύουσας, για να συμμετάσχουν στον εορτασμό του αδαμάντινου ιωβηλαίου, για τα εξήντα χρόνια από τη στέψη της βασίλισσας Ελισάβετ. Για τέσσερις μέρες το Λονδίνο γιόρταζε και σε αυτή τη γιορτή, συμμετείχαν όλοι. Με συναυλίες κορυφαίων ροκ σταρ, εντυπωσιακές παρελάσεις, θεαματικά show. Κάθε γωνιά της πόλης, ήταν και μια ξεχωριστή γιορτή.

Και μαζί χιλιάδες αγγλικές σημαίες να ανεμίζουν στα χέρια του ενθουσιασμένου πλήθους! (αληθινές, όχι σαν τις πλαστικές με τον πράσινο ήλιο και τον πυρσό της ΝΔ, που τέτοιες μέρες, πριν τις εκλογές, ρύπαιναν τις πόλεις της χώρας μας). Σαχλαμάρες θα πείτε. Ιδιοτροπίες και κολλήματα ενός λαού που ζει τη συλλογική του παραίσθηση. Που αναπολεί το παρελθόν και αναβιώνει το χαμένο αυτοκρατορικό μεγαλείο στα περίτεχνα καπέλα των κυριών της Αυλής, τις αστραφτερές άμαξες και τις λαμπερές (και πανάκριβες) παράτες.

Μπορεί όντως να είναι έτσι και, ακόμη χειρότερα. Αυτό όμως δεν αναιρεί το γεγονός, πως για ένα έθνος ολόκληρο υπάρχει ένα σταθερό σημείο αναφοράς. Ένας θεσμός που λειτουργεί ως κοινωνική σύζευξη, με ισχυρούς εθνικούς συμβολισμούς. Που παραμένει αποδεκτός απ' όλους και διατηρεί αναλλοίωτο τον συλλογικό σεβασμό και την λάμψη του. Που μπορεί να συνδέει μεταξύ τους, ακόμη και τις πιο αταίριαστες κοινωνικές, πολιτικές και οικονομικές ομάδες.

Θα είχε μικρή αξία ως διδακτικό παράδειγμα όλο αυτό για εμάς, αν η χώρα μας και μαζί της η κοινωνία ολόκληρη, δεν είχε φτάσει εδώ βρισκόμαστε σήμερα. Στο ακριβώς αντίθετο άκρο. Στην οικονομική και την ηθική παρακμή και χρεοκοπία. Την οικονομική κατάρρευση, να ακολουθεί η σταδιακή αποδόμηση κάθε αξίας, συμβόλου και παράδοσης. Δυστυχώς ακόμη και η λέξη πατρίδα και πατριώτης, θεωρούνται σήμερα παρωχημένες, ενδεχομένως και παρεξηγήσιμες.

Τα εθνικά σύμβολα είναι άνευ αξίας και άνευ συμβολισμού. Εθνική επιτυχία και εθνικός στόχος, θεωρούνται, στην καλύτερη περίπτωση, οι διακρίσεις στο champions league, το Euro ή η Euroleague! Καμία συνταγματική και πνευματική εξουσία δεν έχει κύρος, αίγλη και αξιοπιστία. Αξιακή κλίμακα δεν υπάρχει, καταργήθηκε χρόνια τώρα. Δυστυχώς ζούμε τα επίχειρα του λαϊκισμού, που ξεκίνησε σαν μια αίρεση στις αρχές της δεκαετίας του 80, για να δοξάζεται ως η κρατούσα θρησκεία σήμερα.

Η χώρα λένε οι ειδικοί, οδηγείται στη σταδιακή αποθεσμοποίηση της και η κοινωνία σε αμοιβαδοποίηση! Τα σημάδια της παρακμής είναι έντονα παντού και ο κίνδυνος του κοινωνικού διχασμού και της διάρρηξης του κοινωνικού ιστού ορατός! Το κακό είναι πως δεν αρκεί η συνειδητοποίηση του προβλήματος. Χρειάζεται και η λύση. Και αυτή δεν είναι ορατή στο ορίζοντα. Δυστυχώς ζηλεύω τους Άγγλους, που έχουν έστω να πιστεύουν σε κάτι! Ας είναι και η Βασίλισσα.

ΕΤΣΙ ΑΝΟΙΓΕΙ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ;

6 Ιουνίου 2012

“Θυμάσαι πόσες φορές μας φόβισαν, ότι δεν θα πάρουμε την επόμενη δόση; Τόσες φορές που δεν μας φοβίζουν πλέον!” Είναι σίγουρα πολύ πιασάρικο το σποτάκι που έφτιαξε η διαφημιστική εταιρία που έχει την ευθύνη της προβολής του ΣΥΡΙΖΑ και που παίζει από το πρωί ως το βράδυ στα κανάλια. Όπου και να κάνεις ζάπινγκ πέφτεις υποχρεωτικά επάνω του και σχεδόν έχεις πειστεί πως είναι ακριβώς έτσι!

Ο διαφημιστής που το εμπνεύστηκε είναι και πολύ ταλαντούχος, αλλά και πολύ τυχερός, καθώς στον κοινωνικό του περίγυρο δεν πρέπει να υπάρχει κάποιος με σοβαρή και χρόνια πάθηση. Αποκλείεται για παράδειγμα να συναναστρέφεται με καρκινοπαθείς, ή με μεταμοσχευμένους ασθενείς. Ούτε θα έχει ηλικιωμένους και χαμηλοσυνταξιούχους γονείς, που κάθε μήνα χρειάζονται μια ντουζίνα φάρμακα για να διατηρούνται στη ζωή.

Είναι ευλογία λοιπόν η έμπνευση του διαφημιστή, όταν όλα είναι καλά στη ζωή. Όταν έχεις την υγεία, τη νιότη και την ορμή του Αλέξη και του ΣΥΡΙΖΑ, ασφαλώς δεν είναι αναγκαία η επόμενη δόση! Ζεις με λίγα και επιβιώνεις χωρίς φάρμακα. Όποιος όμως ζει όμως τον Γολγοθά των ανθρώπων που η ζωή τους εξαρτάται από τη φαρμακευτική αγωγή, καταλαβαίνει την ειρωνεία, την έλλειψη σεβασμού και την αμετροέπεια της καμπάνιας του ΣΥΡΙΖΑ.

Δυστυχώς, υπάρχουν συνάνθρωποι μας, που σε αντίθεση με τον ΣΥΡΙΖΑ, συνεχίζουν να φοβούνται. Για το αύριο και για τη ζωή τους! Γιατί πλέον το κράτος δεν μπορεί να διαθέσει γι αυτούς ούτε ένα ευρώ, προκειμένου να τους διασφαλίσει την υγεία. Υπάρχουν σήμερα δύο μεγάλες κατηγορίες που βιώνουν, από διαφορετική σκοπιά, την απόγνωση. Είναι οι πάσχοντες από σοβαρά νοσήματα, που χρειάζονται ειδικά φάρμακα που πλέον δεν υπάρχουν και όλοι οι συνταξιούχοι που αδυνατούν από το πενιχρό τους εισόδημα να πληρώσουν τα φάρμακα τους.

Για τους πρώτους, μόνο όσοι έχουν πολλά χρήματα έχουν βάσιμες ελπίδες! Για όλους τους άλλους είναι θέμα επιμονής και τύχης να βρουν το φάρμακο. Για δε τους συνταξιούχους, εκατό έως εκατόν πενήντα ευρώ, είναι ένα μέσο μηνιαίο κόστος! Και όταν θα πάνε με τις αποδείξεις στο ΙΚΑ, προκειμένου να εισπράξουν τα χρήματα των φαρμάκων, θα εισπράξουν μόνο μια γενικόλογη απάντηση, πως κάποια στιγμή θα τα πάρουν με την σύνταξή τους στους επόμενους μήνες! Ζούμε σκηνές από τα προσεχώς.

Σήμερα είναι τα φάρμακα, αύριο θα είναι άλλα είδη πρώτης ανάγκης. Όπως λένε οι εισαγωγείς, δεν αργεί η ώρα που θα απουσιάζουν βασικά εισαγόμενα αγαθά από την αγορά, καθώς πλέον, στην προοπτική της χρεοκοπίας και εξόδου της χώρας από το ευρώ, πρέπει να προκαταβάλλονται τα χρήματα προς τους προμηθευτές του εξωτερικού. Κάτι που σε συνθήκες έλλειψης ρευστότητας, δεν θα είναι εφικτό! Μακάρι στη ζωή να ήταν όλα όπως τα ονειρεύεται ο ΣΥΡΙΖΑ. Μακάρι να μην κρεμόταν από μια κλωστή η επιβίωση της χώρας. “Ανοίγουμε δρόμο στην ελπίδα” καταλήγει το σποτ του ΣΥΡΙΖΑ. Άραγε το πιστεύουν στ' αλήθεια;

ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΕΣ ΚΑΡΑΜΕΛΕΣ

5 Ιουνίου 2012
Αν από κάτι έχει χορτάσει η κοινή γνώμη στην Ελλάδα, είναι οι μεγαλοστομίες και οι υποσχέσεις. Προ των εκλογών υπάρχει πάντα πλειοδοσία προσφορών, που στις περισσότερες περιπτώσεις είναι ανεδαφικές και αποτελούν πρόσχημα για να καλλιεργήσουν προσδοκίες στην κοινή γνώμη.

Τίποτα δεν είναι τυχαίο. Οι εξειδικευμένες εταιρίες που συνεργάζονται με τα κόμματα, κατευθύνουν τον πολιτικό λόγο με τέτοιο τρόπο, ώστε αυτός να είναι ελκυστικός. Να ακούει ο πολίτης, αυτό που θέλει να ακούσει και να λέει, να που επιτέλους κάποιος μας σκέφτηκε! Αγνοώντας πως αυτός που τον σκέφτηκε, είναι πιθανότατα κάποιος ευφυής διαφημιστής και όχι απαραίτητα κάποιος πολιτικός φορέας.

Κάπως έτσι δημιουργούνται και τα διάφορα κλισέ, όπως για παράδειγμα το «λεφτά υπάρχουν», που ναι μεν βοήθησε το ΠΑΣΟΚ να κερδίσει τις εκλογές, αλλά πλέον έχει στοιχειώσει σαν εφιάλτης στη ζωή μας. Ένα αντίστοιχο εφεύρημα, διαχρονικό μάλιστα, καθώς έχει χρησιμοποιηθεί κατ’ επανάληψη στο παρελθόν από το ΠΑΣΟΚ, είναι οι «έχοντες και κατέχοντες», που δεν πληρώνουν φόρους και που ζουν παρασιτικά εις βάρος της κοινωνίας.

Είναι αυτοί που ο ΣΥΡΙΖΑ, σύμφωνα με το προεκλογικό του πρόγραμμα, θα φορολογήσει βαρύτατα, ώστε να βελτιωθούν τα φορολογικά έσοδα και να ελαφρυνθούν τα φτωχότερα στρώματα. Το ακούει ο φορολογούμενος και λέει μπράβο, επιτέλους υπάρχει και κάποιος που σκέφτεται τον κοσμάκη! Ασφαλώς είναι πολλοί αυτοί που ζουν στη χώρα μας πλούσια, χωρίς να πληρώνουν τους αναλογούντες φόρους. Μόνο που οι περισσότεροι δεν έτσι όπως αφήνεται να εννοηθεί.

Για να γίνει αντιληπτό, αρκούν τα τελευταία φορολογικά στοιχεία, σύμφωνα με τα οποία ένα εκατομμύριο ελεύθεροι επαγγελματίες, πλήρωσαν μόλις το 4% του φόρου που καταβάλουν ετησίως τα φυσικά πρόσωπα. Οκτώ στους δέκα ελεύθερους επαγγελματίες, δήλωναν ποσά, κάτω από το αφορολόγητο όριο. Επίσης διακόσιες χιλιάδες μικρές επιχειρήσεις, το 99.3% των ελληνικών επιχειρήσεων, φορολογήθηκαν κατά μέσο όρο με μόλις πέντε χιλιάδες ευρώ! Όσο δηλαδή ένας μισθωτός των δύο χιλιάδων ευρώ!

Γίνεται αμέσως αντιληπτό πως η φοροδιαφυγή δεν είναι προνόμιο μόνο κάποιων σατανικών τύπων, που ζουν σε πολυτελείς βίλλες στα Βόρεια προάστια. Ασφαλώς υπάρχουν μερικές χιλιάδες που ανήκουν σε αυτή την κατηγορία, που είναι εύκολο μάλιστα να εντοπιστούν, καθώς ο πλούτος τους κραυγάζει. Υπάρχουν όμως και πολλές εκατοντάδες χιλιάδες, περισσότεροι από ένα εκατομμύριο, συμπατριώτες μας, που δεν πληρώνουν καθόλου φόρο.

Δεν συμμετέχουν στα χαράτσια τύπου κοινωνικής αλληλεγγύης, δεν πληρώνουν έκτακτες εισφορές, δεν λυγίζουν οικονομικά από τη φορολογία που έχει γονατίσει τους μισθωτούς και συνταξιούχους, καθώς και τις μεγάλες επιχειρήσεις! Κανείς δεν θα πει τίποτα για όλους αυτούς που κλέβουν φανερά, γιατί είναι πολλοί και ψηφίζουν! Γι αυτούς κανένας ΣΥΡΙΖΑ δεν θα πει κουβέντα. Θα μιλήσει για «έχοντες και κατέχοντες», θα ικανοποιήσει το ακροατήριο με τα φιλολαϊκά του αισθήματα και, μέχρι να τους βρει, θα συνεχίσουν τα πληρώνουν (και γι αυτούς) τα συνήθη υποζύγια.