ΠΩΣ ΤΑ ΝΕΑ ΜΕΤΡΑ, ΘΑ ΦΕΡΟΥΝ ΝΕΑ ΜΕΤΡΑ!

12 Φεβρουαρίου 2012
Μακάρι τα επώδυνα μέτρα να τελείωναν εδώ. Μακάρι όσα μας υποδείχθηκαν (και όχι συμφωνήθηκαν εννοείται), να ήταν αυτά και τέλος. Κάπου εδώ να τελείωναν οι υποχρεώσεις μας, προκειμένου οι δανειστές μας να συνεχίσουν να μας δανείζουν, για να τους επιστρέφουμε τα δανεικά!Να μας πληρώνουν, για να τους πληρώνουμε! 

Μάλιστα για να διασφαλίσουν πως θα γίνει ακριβώς έτσι και δεν θα λοξοδρομήσει ούτε ένα ευρώ, για να καλύψει εσωτερικές ανάγκες της χώρας μας, σκέφτονται τη δημιουργία ειδικού ταμείου, όπου θα δεσμεύονται τα χρήματα της βοήθειας.

Μην ξεχνάτε πως από φέτος, η εκτέλεση του κρατικού προϋπολογισμού, γίνεται χωρίς δανεικά. Οι ανάγκες λειτουργίας του κράτους θα καλύπτονται αποκλειστικά από τα έσοδα που θα προκύπτουν. Μισθοί, συντάξεις, νοσοκομεία, σχολεία, πανεπιστήμια, συγκοινωνίες, στρατός, δημόσια τάξη, ασφαλιστικά ταμεία, πρόνοια κλπ θα πρέπει να εξυπηρετούνται από τα χρήματα που θα μπαίνουν στα δημόσια ταμεία και μόνο. Τι σημαίνει αυτό; Αν έχει χρήματα το κράτος, πληρώνει κανονικά. Αν όχι, δεν πληρώνει ή πληρώνει λιγότερα.

Χρειάζονται περίπου πενήντα εννέα δισ. ευρώ, πέντε δισ. περισσότερα από πέρυσι, για να βγει φέτος η χρονιά. Μάλιστα πρέπει να υπάρξει στο τέλος του χρόνου και ένα μικρό περίσσευμα, γύρω στα 2,5 δισ. ως πρωτογενές πλεόνασμα, όπως έχουμε δεσμευτεί στην τρόικα. Με το καλημέρα όμως, φάνηκε πως τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Ήδη τον Ιανουάριο, παρότι ήταν σε εξέλιξη η είσπραξη διαφόρων χαρατσιών και των τελών κυκλοφορίας, τα έσοδα του προϋπολογισμού όχι μόνο δεν αυξήθηκαν, αλλά μειώθηκαν κατά ένα δισ. ευρώ.

Αντί για αύξηση 8,9%, παρουσίασαν μείωση κατά 7%! Ειδικά στον ΦΠΑ, που αποτυπώνει και την εικόνα της αγοράς, υπήρξε καθίζηση εσόδων κατά 18,7%. Οι εκτιμήσεις είναι δυσοίωνες καθώς ακριβώς λόγω των απαιτήσεων του νέου μνημονίου, (αλλά και των κάθε λογής παράλογων φόρων που ήδη πληρώνουμε) θα έχουμε περαιτέρω περιορισμό της κατανάλωσης, ανατροφοδότηση της ύφεσης και ως εκ τούτου μείωση των εσόδων.

Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε δύο τινά. Σε νέα μέτρα είτε με απαίτηση της τρόικας, προκειμένου να καλυφθούν οι αποκλίσεις από τους στόχους του μνημονίου, είτε ακόμη χειρότερα με δική μας πρωτοβουλία, προκειμένου να αποφευχθεί εσωτερική στάση πληρωμών. Όσο πιθανό είναι το πρώτο, τόσο και άλλο τόσο πιθανό μοιάζει το δεύτερο. Ο μεγάλος φόβος είναι το ενδεχόμενο να περιέλθει το δημόσιο σε ταμειακό αδιέξοδο και να αδυνατεί να καλύψει τις στοιχειώδεις ανάγκες και υποχρεώσεις του.

Και αυτό λόγω της διαφαινόμενης υστέρησης των εσόδων και της αδυναμίας εξωτερικού δανεισμού. Μέχρι πέρυσι είτε με τις αλλεπάλληλες εκδόσεις έντοκων γραμματίων, είτε με την βοήθεια της τρόικας, έβρισκε τον τρόπο να πληρώνει τουλάχιστον μισθούς και συντάξεις. Έστω εις βάρος της χρηματοδότησης των υπολοίπων δομών και λειτουργιών του κράτους και αυξάνοντας υπέρμετρα τις ληξιπρόθεσμες οφειλές του.

Σήμερα περισσότερο από ποτέ απαιτείται ψυχραιμία, καθώς η χρονιά που διανύουμε μπορεί να κρύβει ακόμη πιο δυσάρεστες εκπλήξεις.Η απόγνωση από τα νέα σκληρά μέτρα είναι πρωτοφανής. Όπως και η οργή από το θέατρο των πολιτικών αρχηγών, με την υποτιθέμενη διαβούλευση με την τρόικα! Η κοινωνία μοιάζει πλέον με ένα ελατήριο που τεντώνεται πέρα από τα όρια του. Κάποια στιγμή είναι μοιραίο ή να σπάσει, ή η συσσωρευμένη ένταση να εκτονωθεί βίαια! Και στην μία και στην άλλη περίπτωση τα αποτελέσματα θα είναι καταστροφικά. Δυστυχώς κανείς δεν είναι σε θέση να προτείνει ρεαλιστική λύση, ώστε να μην συμβεί είτε το ένα, είτε το άλλο! Δημοσιεύτηκε στην Ισοτιμία

ΑΝΤΙΟ ΕΥΡΩΠΗ! ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΑΤΕ ΒΑΛΚΑΝΙΑ;

Κυριακή 5 Φεβρουαρίου 2012

Το μεγάλο αναπάντητο ερώτημα, είναι προς τα που βαδίζει η χώρα; Και αυτό δεν αφορά αποκλειστικά τις οικονομικές εξελίξεις και τις προοπτικές που διαγράφονται. Αν δηλαδη θα χρεοκοπήσουμε ή όχι και αν θα παραμείνουμε στην Ευρώπη ή θα επιστρέψουμε στα Βαλκάνια. Αφορά και τις εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις, καθώς ως γνωστόν το πολιτικό σύστημα έχει ήδη χρεοκοπήσει!

Σε ότι έχει να κάνει με το πρώτο ερώτημα, η απάντηση παρότι δυσάρεστη, μοιάζει ευκολότερη. Φαίνεται ολτι ωριμάζει η άποψη πως αν δεν συμβεί κάτι εντυπωσιακό και απρόβλεπτο, η χώρα δεν θα μπορέσει να αποφύγει την χρεοκοπία. Άλλωστε είναι γνωστό πως εδώ και καιρό κυβερνήσεις, τράπεζες και επιχειρηματίες, προετοιμάζονται για το λεγόμενο “plan B”, την αποχώρηση της Ελλάδας από το Ευρώ.

Είναι χαρακτηριστικό πως την επαύριο του φόρουμ του Νταβός, υπήρχαν πολλά δημοσιεύματα στον ξενο τύπο συμφωνα με τα οποια οι συμμετέχοντεσ άλλα έλεγαν για το “Ελληνικό ζήτημα" ενώπιον του τηλεοπτικού φακού και άλλα στις κατ' ιδίαν συζητήσεις. Όπως έγραψε η έγκυρη Handelsblatt, ενώ δημοσίως οι πολιτικοί εμφανίζονταν αισιόδοξοι πως η χώρα μας θα καταφέρει να παραμείνει στο Ευρώ, στις κατ' ιδίαν συζητήσεις, δεν υπήρχε ίχνος αισιοδοξίας πως μπορεί η Ελλάδα να τα καταφέρει. Εκτιμούσαν πως ακόμη και μετά το κούρεμα του χρέους, η χώρα μας έχει λίγες πιθανότητες να μην χρεοκοπήσει και να παραμείνει στην ευρωζώνη.

Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα το γεγονός πως διανύουμε την πέμπτη συνεχή χρονιά ύφεσης, με το έλλειμμα στο εμπορικό ισοζύγιο να συνεχίζει να αυξάνεται κάθε μέρα κατά 75 εκατομμύρια ευρώ, την αδυναμία οικοδόμησης ανταγωνιστικών δομών στην οικονομία και προώθησης των αναγκαίων μεταρρυθμίσεων, οδηγούμαστε εκ των πραγμάτων εκτός ευρωζώνης! Τι σημαίνουν όλα αυτά; Πως τα περιθώρια στενεύουν δραματικά και πως η χώρα, αν θέλει να συνεχίσει να είναι ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος, οφείλει να ξεπεράσει τον εαυτό της. Να κάνει την υπέρβαση.

Οποιαδήποτε άλλη επιλογή με συμβατικά χαρακτηριστικά, εκεί που οδηγήθηκαν τα πράγματα, είναι καταδικαστική και μας οδηγεί δεκαετίες πίσω! Το ερώτημα είναι, τι πιθανότητες έχει ένα ανίκανο και διαβρωμένο πολιτικό σύστημα, να ξεπεράσει τον εαυτό του; Με απαξιωμένα πρόσωπα και με κόμματα ανύπαρκτα, που έχουν χρεοκοπήσει πολιτικά και οικονομικά; Το υπάρχον πολιτικό προσωπικό, με τις σημερινές δομές και τα χαρακτηριστικά, δεν μπορεί να δώσει τη λύση. Γιατί αφ' ενός είναι αυτό που οδήγησε εδώ τα πράγματα και αφ' ετέρου απέτυχε να βρει λύσεις δύο χρόνια τώρα.

Το να ελπίζει κανείς πως η ΝΔ με τις τεράστιες εσωτερικές αντιφάσεις ή το σπαρασσόμενο ΠΑΣΟΚ θα λύσουν το πρόβλημα, είναι απλώς ανοησία! Είναι προφανές πως η χώρα έχει ανάγκη μιας μεγάλης αλλαγής, που θα της ξαναδώσει προοπτική και θα εμπνεύσει την κοινωνία. Που θα φέρει στο προσκήνιο καινούργια πρόσωπα και νέους πολιτικούς σχηματισμούς. Ανθρώπους που θα προτάξουν το συμφέρον της χώρας και θα κάνουν κυρίαρχη τη λογική και το αυτονόητο και όχι τις προσωπικές τους φιλοδοξίες! Το δυσάρεστο είναι πως τίποτα απ' όλα αυτά, δεν είναι ορατό στον ορίζοντα! Δεν υπάρχει κανένα σημάδι, πως κάτι μπορεί να αλλάξει πριν να είναι αργά!

Και όσο αυτό αργεί να συμβεί, τόσο θα υπάρχει χώρος για κάθε λογής λαϊκιστές προφήτες, να διαλαλούν και κυρίως να πωλουν την πραμάτεια τους! Οι Κροατικές εφημερίδες με τον τίτλο “Goodbye Balkans” ανήγγειλαν στις 23 Ιανουαρίου το ταξίδι της χώρας τους από τα Βαλκάνια προς την Ευρώπη. Ο φόβος να καλύψουμε το κενό που άφησαν πίσω τους και να πούμε “Welcome Balkans” είναι υπαρκτός και δεν πρόκειται για απλή εικασία.
Δημοσιεύτηκε στην Ισοτιμία

Δεν λύνεις το πρόβλημα αν δεν εξαλείψεις τις αιτίες!

28 Ιανουαρίου 2012

Χρειάστηκε να περάσει σχεδόν ένας χρόνος για να δοθούν στη δημοσιότητα τα ονόματα των μεγαλοφειλετών του δημοσίου! Έπρεπε να ασκηθεί πίεση από την τρόικα, να μεσολαβήσουν φήμες, διαρροές, ακόμη και καταγγελίες από “ανασχηματισμένους” υπουργούς, για να πληροφορηθεί η κοινή γνώμη πως υπάρχουν μερικές χιλιάδες συμπολίτες μας, που χρωστούν στο δημόσιο μερικά δισεκατομμύρια ευρώ!

Οφειλές που προφανώς δεν προέκυψαν μέσα σε ένα βράδυ, αλλά αθροίστηκαν στο πέρασμα των χρόνων με την ανοχή ή ακόμη και την συνενοχή του κράτους. Κάτι που έπρεπε να είχε γίνει για παραδειγματισμό (και για την ικανοποίηση του περί κοινού δικαίου αισθήματος) από την πρώτη στιγμή της εκδήλωσης της κρίσης και της επιβολής σκληρών μέτρων στην κοινωνία, χρειάστηκε να περάσει από σαράντα κύματα για να υλοποιηθεί.

Όσο καλόπιστος και να είναι κανείς, δικαιούται να υποθέσει πως μπορεί και να μαγειρεύτηκε η λίστα. Ακόμη και αν η πρόθεση του υπουργείου ήταν κάποιοι οφειλές να ζητήσουν διακανονισμό προκειμένου να αποφύγουν τη διαπόμπευση, το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε ήταν υπερβολικά μεγάλο! Δεν συνέβη το ίδιο για τα δημοσιονομικά μέτρα που πήρε στο μεταξύ η κυβέρνηση. Όλα τα εξοντωτικά νομοσχέδια που βύθισαν στην ανέχεια την κοινωνία, αποφασίστηκαν και ψηφίστηκαν καθ' υπόδειξη της τρόικας, χωρίς διαπραγμάτευση και χωρίς χρονοτριβή, τα περισσότερα μέσα σε μια νύχτα.

Η κυβέρνηση ενώ δεν δίστασε λεπτό να επιβάλει αντιλαϊκά μέτρα αμφίβολης αποτελεσματικότητας, ήταν προκλητικά προβληματισμένη για το αν πρέπει να δοθεί ή όχι η λίστα των φοροφυγάδων στη δημοσιότητα. Η αντίληψη της κοινωνίας διαφέρει εν τέλει από την αντίληψη που έχουν για τα πράγματα οι πολιτικοί, οι οποίοι τίποτα δεν διδάχθηκαν όπως αποδεικνύεται από τη κρίση. Ευεπίφοροι στο να πάρουν μέτρα, φειδωλοί όταν πρέπει να κάνουν την ελάχιστη υπέρβαση.

Ακόμη ψάχνουν τρόπους για την πάταξη της φοροδιαφυγής, όπως ακριβώς συμβαίνει επί τριάντα συνεχή χρόνια. Δύο ολόκληρα χρόνια είναι υπό συζήτηση το νέο φορολογικό νομοσχέδιο, που υποτίθεται θα λύσει τα προβλήματα και θα απλοποιήσει τις διαδικασίες. Και όμως αν είχαν γίνει έστω κάποια βήματα στο θέμα αυτό, τα μέτρα που θα απαιτούνταν για τη νέα δανειακή σύμβαση θα ήταν απείρως ηπιότερα από αυτά που θα κληθεί να αποφασίσει τις επόμενες ημέρες η βουλή.

Το ίδιο ισχύει και για τα υπόλοιπα καρκινώματα στο σώμα της χώρας, όπως είναι η διαφθορά, η γραφειοκρατία, η ανομία, ο κομματισμός, η ατιμωρησία και πάνω απ' όλα η προχειρότητα και η αναλγησία των κυβερνώντων. Όταν τρέχεις πίσω από το πρόβλημα, μοιάζεις με τον σκύλο που κυνηγά την ουρά του. Αυτό ακριβώς κάνουμε από την ημέρα που υπογράψαμε το μνημόνιο, μέχρι σήμερα. Προσπαθούμε να το λύσουμε, χωρίς να επιχειρούμε να εξαλείψουμε τις αιτίες. Και δυστυχώς πάμε από το κακό στο χειρότερο!
Δημοσιεύτηκε στην Ισοτιμία

ΕΝΑΣ ΘΑΝΑΤΟΣ ΔΕΝ ΕΛΥΣΕ ΠΟΤΕ ΚΑΝΕΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑ!

21 Ιανουαρίου 2011

Για μια ακόμη φορά η χώρα επιχειρεί να διατηρηθεί στη ζωή, σε οριακές καταστάσεις. Με τη διαφορά πως τώρα πολλοί θεωρούν πως δεν θα τα καταφέρουμε και προεξοφλούν τη χρεοκοπία μας. Η αλήθεια είναι πως σε αντίθεση με άλλες οριακές καταστάσεις των τελευταίων μηνών, τώρα πρέπει να παρθούν οι αποφάσεις, να υπογραφούν οι συμφωνίες και να γίνει η εφαρμογή τους σε ασφυκτικά χρονικά περιθώρια.

 Μέχρι τις 19 Μαρτίου, μία ημέρα πριν ωριμάσει ένα ομόλογο ύψους 14,4 δισ, πρέπει η χώρα να ανταποκριθεί σε μια πολυσύνθετη διαδικασία, που ξεπερνά τις συνήθεις επιδόσεις και δυνατότητες του Ελληνικού κράτους. Αυτός άλλωστε είναι και ο λόγος που πολλοί θεωρούν δεδομένη τη χρεοκοπία. Πρόκειται για μια πρωτόγνωρη σε έκταση και κρισιμότητα αλληλουχία γεγονότων, στα οποία αρκεί μια μικρή αστοχία ή χρονοτριβή για να τιναχτούν όλα στον αέρα και η χώρα στις 20 Μαρτίου να χρεοκοπήσει, με άγνωστες συνέπειες.

 Ουσιαστικά πρέπει η χώρα να επιτύχει να συμφωνήσει ταυτόχρονα, σε δύο κορυφαίας σημασίας γεγονότα. Τη νέα δανειακή σύμβαση και το κούρεμα του χρέους. Και εδώ αρχίζει η παράδοξη και κρίσιμη αλληλουχία. Αφού συμφωνηθούν οι όροι του PSI, θα πρέπει να εκταμιευτούν προς τη χώρα μας από τα κράτη της ευρωζώνης 60 δισ. Ήτοι 30 δισ που θα δοθούν ως προκαταβολή στους ιδιώτες ομολογιούχους (αφορά το 15% της αξίας των κουρεμένων ομολόγων) και άλλα 30 δισ για την ανακεφαλαιοποίηση των Ελληνικών τραπεζών.

 Για να συμβούν όλα αυτά, θα πρέπει πριν να έχει συμφωνηθεί και να έχει επικυρωθεί απ' όλα τα εμπλεκόμενα μέρη, η νέα δανειακή σύμβαση της χώρας. Δηλαδή με απλά λόγια το PSI δεν μπορεί να προχωρήσει χωρίς να έχει εξασφαλισθεί η νέα δανειακή σύμβαση, αλλά και νέα δανειακή σύμβαση δεν μπορεί να συναφθεί, όπως ξεκαθάρισε η τρόικα, χωρίς πριν να έχει συμφωνηθεί με κάθε λεπτομέρεια το PSI! Το ένα είναι προϋπόθεση για το άλλο και τανάπαλιν!

 Όμως για να υλοποιηθούν όλα τα προαναφερόμενα, πρέπει πριν να έχει εγκριθεί από το Ελληνικό Κοινοβούλιο, με την συναίνεση και των τριών κομμάτων που απαρτίζουν την κυβέρνηση, μια σειρά δύσκολων οικονομικών μέτρων και μεταρρυθμίσεων, που με τη μορφή τελεσίγραφου απαιτεί η τρόικα! Λεπτομέρεια... Μοιάζει οξύμωρο, αλλά για τους περισσότερους αναλυτές των διεθνών ΜΜΕ, είναι το πιο δύσκολο σημείο της διαδικασίας!

 Όλα αυτά θα δοκιμάσουν για μια ακόμη φορά τα όρια και τις αντοχές και του κράτους και της κοινωνίας. Κανένας δεν εγγυάται την θετική κατάληξη. Οι στιγμές που ζούμε είναι πρωτόγνωρες, καθώς ταξιδεύουμε σε αχαρτογράφητα νερά. Ζώντας από ορόσημο σε ορόσημο, έχει θολώσει η ελπίδα, το κουράγιο λιγοστεύει και οι αντοχές εξαντλούνται. Όμως όταν βρίσκεσαι μεταξύ ζωής και θανάτου, οφείλεις να προσπαθείς για τη ζωή. Ο θάνατος δεν έλυσε κανένα πρόβλημα. Παρόλα αυτά, τριγύρω μας υπάρχουν πολλοί προφήτες, που μας προτρέπουν να αυτοκτονήσουμε, επιλέγοντας τον θάνατο ως την καλύτερη λύση...

ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ!

14 Ιανουαρίου 2012

Πάντα υπήρχε η απορία που βρίσκουν τόσο άφθονο χρήμα τα κόμματα και οργανώνουν πανάκριβες φιέστες στους δύσκολους καιρούς που ζούμε. Το κόστος στις περιπτώσεις αυτές ανέρχεται σε δεκάδες ή και εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ για την ενοικίαση μεγάλων χώρων, την κατασκευή επιβλητικών σκηνικών, για προβολείς, ηχητικές εγκαταστάσεις, κάμερες κλπ.

Και αυτό αποκλειστικά για να εντυπωσιάσουν την κοινή γνώμη και να προσδώσουν μεγαλοπρέπεια στην εικόνα του αρχηγού(έτσι τουλάχιστον νομίζουν).  Παράδειγμα στην τελευταία Εθνική Συνδιάσκεψη του ΠΑΣΟΚ, στο κλειστό του Τάε Κβο Ντο, μόνο για τις ανάγκες μετακίνησης και διαμονής των αποδήμων, το κόμμα πλήρωσε για λογαριασμό των συντρόφων αεροπορικά εισιτήρια αλέ ρετούρ από χώρες του εξωτερικού, καθώς και δωμάτια σε πεντάστερα ξενοδοχεία της Αθήνας! Εκατοντάδες σύνεδροι ταξίδεψαν και διέμειναν δωρεάν με χρήματα των φορολογουμένων, μέσω της κρατικής επιδότησης. Αντίστοιχη απορία προκαλεί η μετακόμιση της ΝΔ σε πολυτελέστατα γραφεία, που για χρόνια ήταν ξενοίκιαστα! Προφανώς λόγω του κόστους ενοικίασης, που ήταν αποτρεπτικό για τους ιδιώτες. Όχι όμως για ένα πολιτικό κόμμα.

Ωστόσο αυτό που προκαλεί αλγεινή εντύπωση, είναι πως την ώρα που οι Έλληνες βιώνουν τη χειρότερη κρίση, αντί να μειωθεί η κρατική επιδότηση των κομμάτων, αυξάνεται! Από τα 48,8 εκ. το 2010, το ποσό ανέβηκε πέρυσι στα 54 εκ. Έτσι γνωμοδότησε η διακομματική επιτροπή, στην οποία συμμετέχουν όλα τα κόμματα, έτσι έγινε. Για να γίνει αντιληπτό το μέγεθος της επιδότησης, τα κόμματα σήμερα εισπράττουν 10 ευρώ/ψήφο, όταν στη Γερμανία η αναλογία είναι 0,7 ευρώ/ψήφο! 

Αν το θέμα έκλεινε εκεί θα ήταν μικρό το κακό. Ως γνωστόν με εγγύηση τις μελλοντικές κρατικές επιδοτήσεις, τα κόμματα συνεχίζουν να δανείζονται από τις τράπεζες. Το παράδοξο είναι πώς οι τράπεζες, που με πρόσχημα την κρίση αρνούνται να δανείσουν υγιείς επιχειρήσεις, εξακολουθούν να χρηματοδοτούν υπερχρεωμένους οργανισμούς καθώς ΠΑΣΟΚ και ΝΔ χρωστούν συνολικά 245 εκ. ευρώ! Τώρα γιατί οι τράπεζες δίνουν δάνεια με αντίκρυσμα αέρα κοπανιστό, είναι ένα ερώτημα, αφού τίποτα δεν διασφαλίζει ούτε την συνέχεια των κομμάτων, ούτε τα εκλογικά ποσοστά που τους εξασφαλίζουν παχυλή χρηματοδότηση.

 Και όταν δεν επαρκούν οι διαφανείς πόροι για (τις αδιαφανείς) ανάγκες των κομμάτων, το κενό καλύπτουν οι χρηματοδότες! “Δεν παίρνεις λογαριασμό, δεν δίνεις λογαριασμό”, έλεγε το γνωστό σλόγκαν καρτοκινητής τηλεφωνίας. Αυτό κάνουν και τα κόμματα. Κανείς δεν γνωρίζει ποιοι τα χρηματοδοτούν, πόσα δίνουν και γιατί τα δίνουν. Τα οικονομικά των κομμάτων είναι από τις πιο σκοτεινές πτυχές του δημόσιου βίου, που κανείς δεν κατάφερε να φωτίσει.

 Οι καιροί όμως άλλαξαν. Όσο περιορίζεται η εκλογική επιρροή των κομμάτων και αδειάζει το κρατικός κορβανάς, τόσο οι πρόθυμοι χρηματοδότες λιγοστεύουν. Ίσως αυτό και να είναι η εξήγηση για τα οικονομικά αδιέξοδα των κομμάτων, από τη στιγμή που οι διαφανείς πόροι καταβάλλονται και μάλιστα αυξημένοι! Ο φόβος πλέον μετά απ' όλα αυτά, είναι μήπως μαζί με τα κόμματα, χρεοκοπήσει και η δημοκρατία μας!


Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Ισοτιμία

Ο ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΚΙΜ –ΓΙΟΝΓΚ- ΙΛ ΛΕΓΕΤΑΙ ΛΑΪ-ΚΙ-ΣΜΟΣ!

6 Ιανουαρίου 12
 Βλέποντας τις εικόνες από την Βόρεια Κορέα, τον δημόσιο θρήνο μετά την αναγγελία του θανάτου του Κιμ Γιονγκ Ιλ, δεν ήξερες αν πρέπει να κλάψεις ή να γελάσεις. Ο κλαυθμός και ο οδυρμός είχαν μια αδιανόητη υπερβολή. Η επόμενη βαθμίδα θρήνου, εάν π.χ. έχαναν ένα δικό τους άνθρωπο, λογικά θα ήταν ο αυτοχειριασμός. Βέβαια οι εικόνες μεταδόθηκαν σε ολόκληρο τον «έξω» κόσμο, από την κρατική τηλεόραση της Βόρεια Κορέας, που επέλεγε τι θα δείξει και τι όχι.

 Όπως και να έχει οι εικόνες σοκάρουν, καθώς δείχνουν τις συνέπειες της συστηματικής, επίμονης και πολύχρονης πλύσης εγκεφάλου. Αρκεί να αναλογιστεί κανείς πως λίγα χρόνια πριν, δεκάδες χιλιάδες Βορειοκορεάτες χάθηκαν από έναν τρομερό λιμό που σάρωσε τη χώρα, ενώ και σήμερα, στην πυρηνική εποχή της χώρας, οι περισσότεροι υποσιτίζονται και ζουν σε άθλιες συνθήκες! Ε, λοιπόν ο δικός τους θρήνος, είναι ο δικός μας λαϊκισμός!

Όπως οι Βορειοκορεάτες μέσα στην ανέχεια και τη δυστυχία τους, υποβλήθηκαν σε μια ανελέητη πλύση εγκεφάλου για τον εκλιπόντα, το σύστημα και τις αξίες του, άλλο τόσο και εμείς βομβαρδιζόμαστε καθημερινά από τον δικό μας Κιμ Γιονγκ Ιλ, τον τυφλό και παράλογο λαϊκισμό, που έχει διαποτίσει κάθε πτυχή του δημόσιου βίου. Είναι η μεγαλύτερη και πιο επικίνδυνη αρρώστια της χώρας, που πρωτοεμφανίστηκε στην αρχή της δεκαετίας του 80 και από τότε καθορίζει τις ζωές μας και υπαγορεύει τις επιλογές της των εκάστοτε κυβερνώντων.

Τις συνέπειες αυτές πληρώνουμε πανάκριβα σήμερα. Με θρησκεία τον λαϊκισμό κυβέρνησαν τα κόμματα, έτσι επιλέγαμε την ψήφο μας, έτσι διαλέγαμε τους εκπροσώπους μας στο κοινοβούλιο. Όπως ακριβώς οι Βορειοκορεάτες δεν μπορούσαν να διακρίνουν την ανέχεια στη ζωή τους, ούτε να θεωρήσουν παραλογισμό τον χαμό χιλιάδων συμπολιτών τους από την ασιτία, έτσι και εμείς αποθεώναμε και αναβαπτίζαμε, αυτούς που χαϊδεύοντας ευχάριστα τα αφτιά μας, μας βύθιζαν χρόνο με τον χρόνο στα τάρταρα και μας καθιστούσαν ουραγούς της Ευρώπης.

 Κάτω από τον θεατρινίστικο λαϊκισμό των πολιτικών της μεταπολίτευσης, που με αντάλλαγμα την ψήφο μας μοίραζαν σκανδαλωδώς παροχές, κάτω από τη λαϊκίστικη υστερία των ΜΜΕ (και των προφητών τους), χάθηκε η ευκαιρία η χώρα να κάνει όταν έπρεπε τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις, να προετοιμάσει το μέλλον της και να αποφύγει την χρεοκοπία.

 Ο λαϊκισμός, είναι σήμερα η αιτία που αδυνατούμε να συμφωνήσουμε σε αυτά που πρέπει να γίνουν. Είναι η αιτία που παράγει την αδυναμία μας να αντιληφθούμε την πραγματικότητα, ώστε να αποφύγουμε το μοιραίο. Είναι ο λόγος που κάνει τον Λ. Παπαδήμο να μοιάζει με περιττή πολυτέλεια. Είναι ο ίδιος λαϊκισμός που δεν παράγει ίχνος πόνου για τους ένα εκατ. ανέργους και το μισό εκατ. οικογένειες χωρίς εισόδημα, αλλά προκαλεί τρομακτικό σπαραγμό έστω και για μια απώλεια θέσης εργασίας από το δημόσιο.
Δημοσιεύτηκε στην Ισοτιμία