ΤΟΝ ΑΦΗΣΑΝ ΝΑ ΦΥΓΕΙ ή ΑΠΛΩΣ ΟΛΙΓΩΡΗΣΑΝ;

5 Ιουνίου

Τι από τα δύο συνέβη με τον Χ. Καραβέλα; Αν πάντως έπρεπε να διαλέξω ανάμεσα στα δύο, θα προτιμούσα χίλιες φορές το πρώτο.

Ψάχνονται όλοι να βρουν, γιατί ένα κατεπείγον και άκρως απόρρητο σήμα του Έλληνα πρέσβη στο Μοντεβιδέο, χρειάστηκε τρία ολόκληρα 24ωρα, προκειμένου να κάνει μια διαδρομή λίγων δεκάδων μέτρων εντός του Υπουργείου Εξωτερικών. Από την Κρυπτογραφική Υπηρεσία, μέχρι το γραφείο της Υπουργού!

Ψάχνουν επίσης να βρουν, γιατί από τη στιγμή που πήγε στην Υπουργό Εξωτερικών, χρειάστηκε άλλες 26 ώρες και 30 λεπτά για να φτάσει στο γραφείο του Υπουργού Δικαιοσύνης και, επί πλέον 28 ώρες, προκειμένου το απόγευμα της επομένης, να διαταχθεί από τις δικαστικές αρχές η απαγόρευση εξόδου από την χώρα του Χρήστου Καραβέλα!

Με άλλα λόγια χρειάστηκαν ακριβώς πέντε ημέρες, μετά το κατεπείγον σήμα για τις ύποπτες και περίεργες κινήσεις ενός εκ των βασικών κατηγορουμένων για τα μαύρα ταμεία της Ζίμενς, για να απαγορευτεί η έξοδος του από την χώρα. Από το μεσημέρι του Σαββάτου 23 Μαΐου, που έφτασε το σήμα στο ΥΠΕΞ, μέχρι το απόγευμα της Πέμπτης 28 Μαΐου, που τελικώς εξεδόθη το «απαγορευτικό εξόδου» από τη χώρα.

Εννοείται πως ο Χρήστος Καραβέλας, από το ανταποκριθεί στην πρόσκληση του ειδικού ανακριτή, προτίμησε να ακολουθήσει το παράδειγμα του Μιχάλη Χριστοφοράκου! Να πάρει τη βαλίτσα του και να εγκαταλείψει ανενόχλητος τη χώρα, εκμεταλλευόμενος την απίστευτη ολιγωρία των Ελληνικών αρχών.

Το ερώτημα είναι, γιατί συνέβη αυτό που συνέβη; Τι έφταιξε και «απέδρασε» με τόση ευκολία ο Χρήστος Καραβέλας; Ένα πρόσωπο κλειδί, στο σκάνδαλο Ζίμενς; Και μάλιστα όταν έχει προηγηθεί λίγα 24ωρα πριν, ακριβώς το ίδιο από τον Μιχάλη Χριστοφοράκο; Ήταν άραγε ένα κλασσικό «ατύχημα»; Επρόκειτο για συνήθη ολιγωρία της κρατικής μηχανής; Ήταν ένα κλασσικό παράδειγμα δυσλειτουργίας, γραφειοκρατίας και επίδειξης δημοσιοϋπαλληλικής νοοτροπίας;

Αυτή είναι η μία πιθανή εκδοχή. Κάποιοι δημόσιοι υπάλληλοι να μην έκαναν σωστά τη δουλειά τους, αξιολογώντας λάθος τα δεδομένα, λειτουργώντας με τους συνήθεις ρυθμούς των δημοσίων υπηρεσιών.

Η δεύτερη εκδοχή είναι να επρόκειτο για σκοπούμενη ενέργεια. Να συνέβησαν όσα συνέβησαν, ώστε να δοθεί ο απαιτούμενος χρόνος στον κατηγορούμενο να «εξαφανιστεί». Να μας απαλλάξει από την ενοχλητική παρουσία του.

Στο δίλημμα, τι είναι προτιμότερο να έχει συμβεί, επιλέγω το δεύτερο! Να τον άφησαν σκοπίμως να φύγει, προκειμένου να μην καταθέσει όσα γνωρίζει!
Το προτιμώ, από την πιθανότητα το κράτος, για μια ακόμη φορά να αποδεικνύεται παντελώς ανίκανο να προστατεύσει το δημόσιο συμφέρον! Η πρώτη εκδοχή προκαλεί αγανάκτηση, η δεύτερη ανασφάλεια!

Προσωπικά επιλέγω να νιώθω ασφαλής, ακόμη και αν αγανακτώ. Φοβάμαι όμως πως ατυχώς, έχει συμβεί το πρώτο!

ΟΤΑΝ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΚΑΤΑΠΑΤΟΥΝ ΝΟΜΟΥΣ ΚΑΙ ΛΟΓΙΚΗ!

28 Μαίου
Η διαπίστωση προκαλεί θλίψη, οργή και απογοήτευση. Διαβάστε πώς τα κόμματα, περιφρονούν προκλητικά τη νομιμότητα και την κοινή λογική.

Νοιώθεις περικυκλωμένος από παντού. Στο σπίτι, με τα κακής αισθητικής διαφημιστικά σποτ των κομμάτων. Εκτός σπιτιού από τις χιλιάδες υπαίθριες διαφημιστικές πινακίδες, που έχουν κατακλύσει, με συνθήματα όλων των κομμάτων, κάθε ελεύθερο σημείο της επικράτειας.
Ο χορός της κατασπατάλησης εκατομμυρίων ευρώ, εν μέσω κρίσης είναι προφανής και αποτελεί μια πρώτη, δυσάρεστη διαπίστωση. Η δεύτερη έχει να κάνει με τη νομιμότητα. Πόσο νόμιμες είναι όλες αυτές οι υπαίθριες διαφημίσεις, που πληρώνονται από την τσέπη των ελλήνων φορολογουμένων.
Γιατί αν πιστέψουμε όσα ακούστηκαν λίγες εβδομάδες πριν στη βουλή, από υπουργούς και βουλευτές, αύριο το πρωί πρέπει να επέμβει ο Εισαγγελέας.


Μελετάω επί ώρες τα πρακτικά από τις πρόσφατες συνεδριάσεις της βουλής, με θέμα τα τροχαία δυστυχήματα. Με επιθετικό λόγο, οι βουλευτές όλων των κομμάτων, μιλούν για όργιο παρανομίας, αυθαιρεσία, καταπάτηση των νόμων, ανθρώπινες ζωές που χάνονται άδικα από τις υπαίθριες διαφημιστικές πινακίδες.

«Βασιζόμενοι στη βουλευτική ασυλία, να κάνουμε καταγγελίες και μηνύσεις εναντίον των διαφημιστικών εταιριών, που τις τοποθετούν» προτείνει η Φωτεινή Πιπιλή της ΝΔ. «Να πάμε τώρα εμείς οι βουλευτές να κατεβάσουμε συμβολικά μια πινακίδα και να κάνει δηλώσεις ο πρόεδρος της βουλής» λέει ο Τηλέμαχος Χυτήρης του ΠΑΣΟΚ.

«Έχω ζήσει τραγωδίες ανθρώπων που έχασαν δικούς τους ανθρώπους εξ’ αιτίας των διαφημιστικών πινακίδων. Η ζωή είναι ανεκτίμητη. Να ξηλωθούν άμεσα» ζητεί ο Λεωνίδας Γρηγοράκος του ΠΑΣΟΚ. «Να στείλουμε επιστολή στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου να αναλάβει άμεσα πρωτοβουλίες για να ξηλωθούν. Είναι 6000 παράνομες πινακίδες και δεν ιδρώνει κανενός το αυτί» συμπληρώνει ο Ιωάννης Κοσμίδης της ΝΔ. «Η 909/2007 απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας απαγορεύει ρητά κάθε μορφής διαφημιστική πινακίδα. Άρα πρέπει να αποκαθηλωθούν άμεσα» αποφαίνεται ο Υφυπουργός ΠΕΧΩΔΕ Θεμιστοκλής Ξανθόπουλος. «Πρέπει σύμφωνα με τον νόμο να κατεδαφίζονται άμεσα οι πινακίδες» συμφωνεί και ο Μιχάλης Μπεκίρης Υφυπουργός Μεταφορών. «Να σταματήσει αυτό το αίσχος» φωνάζει η Νατάσα Ράγιου της ΝΔ. «Επιτέλους ας γίνει κάτι. Οι πινακίδες σκοτώνουν παιδιά» ωρύεται ο Χάρης Τσιόκας του ΠΑΣΟΚ. «Είναι τεράστιο θέμα. Δεν μπορεί να κλείνουμε τα μάτια» λέει η Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου επίσης του ΠΑΣΟΚ. «Αραγεδών οι πινακίδες εξ’ αιτίας των δυστυχημάτων που προκαλούν. Υπεύθυνοι και οι οργανισμοί που διαφημίζονται σε αυτές» είναι η άποψη του πρώην προέδρου της Βουλής Απόστολου Κακλαμάνη.


Μετά απ΄ όλα αυτά, το συναίσθημα δεν είναι ξεκάθαρο. Είναι θλίψη, είναι οργή, είναι απογοήτευση, είναι όλα μαζί... Είναι δυστυχώς η πραγματικότητα. Η προκλητική ασέβεια απέναντι στον πολίτη, η περιφρόνηση της νομιμότητας, η αντίληψη πως τα κόμματα είναι υπεράνω όλων. Ακόμη και υπεράνω της κοινής λογικής

Αναξιοκρατία παντού!

26 Μαίου

Τι φταίει για το χάλι μας; Γιατί όλα πάνε από το κακό στο χειρότερο; Τρεις διαφορετικές απόψεις, από ξεχωριστή οπτική γωνιά η κάθε μια, συμφωνούν πως το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η αναξιοκρατία!

Άραγε γιατί φτάσαμε ως χώρα, εδώ που φτάσαμε; Ποιες είναι οι αιτίες αυτής της πρωτοφανούς παρακμής; Τι είναι αυτό που δεν επιτρέπει να κινηθούν τα πράγματα προς τα εμπρός; Ποιος ευθύνεται για την πρωτοφανή ανυποληψία της κάθε λογής εξουσίας, της κάθε λογής ηγεσίας; Γιατί βουλιάζουμε κάθε μέρα όλο και πιο βαθιά στο βούρκο; Για ποιο λόγο ζέχνει η χώρα όλη από την οσμή των σκανδάλων;

Η άποψη που διατύπωσε με γενναιότητα και ειλικρίνεια ο πρώην πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωστής Στεφανόπουλος(1), που γνωρίζει τα πράγματα καλύτερα έχει ξεχωριστό ενδιαφέρον. Μίλησε για την έλλειψη ηθικών αρχών, την απουσία εντιμότητας, αξιοπρέπειας, συνείδησης καθήκοντος και ευθύνης. «Αυτά δεν υπάρχουν πια στον τόπο μας» είπε επί λέξη.

Ο κ. Στεφανόπουλος είπε κάτι ακόμη. Χαρακτήρισε τον κομματισμό και την αναξιοκρατία, ως την αιτία γέννησης των αλλεπάλληλων σκανδάλων. «Ο κομματισμός συνεπάγεται την επιλογή προσώπων μη κατάλληλων για τις θέσεις για τις οποίες προορίζονται...» ενώ «...η αναξιοκρατική επιλογή έχει ως αποτέλεσμα οι άνθρωποι αυτοί να μην έχουν ηθικές αξίες και να καταλήγουν στα σκάνδαλα και στη διαφθορά».
Τόσο απλά, τόσο ξεκάθαρα. Ποιος μπορεί να διαφωνήσει, ποιος μπορεί να αρθρώσει πειστικό αντίλογο;

Την ίδια ώρα, ένας από τους Έλληνες επιστήμονες που διαπρέπουν στο εξωτερικό, ο Σταμάτης Κριμιζής, επικεφαλής διαστημικών προγραμμάτων της ΝΑΣΑ, το είπε λίγο διαφορετικά (2): «Σήμερα στην Ελλάδα υπάρχει επιδημία αναξιοκρατίας. Βρίσκεις άτομα σε θέσεις κλειδιά, που δεν έχουν ούτε την ικανότητα, ούτε το ελατήριο για να ενεργήσουν για το καλό της χώρας».

Οδυνηρή διαπίστωση, που τον οδηγεί στο να συμβουλεύσει έναν προικισμένο νέο, με όνειρα, αλλά και έφεση στη μελέτη: «να φύγει από την Ελλάδα και να πάει στο εξωτερικό. Οι αξίες που κυριαρχούν στην Ελλάδα, δεν είναι αυτές που θα του επιτρέψουν να προοδεύσει», λέει με πόνο ψυχής ο διαπρεπής καθηγητής.

Μια ακόμη ενδιαφέρουσα άποψη επί του θέματος, εκφράστηκε από τον πρόεδρο του ΣΕΒ Δημήτρη Δασκαλόπουλο (3): «Σήμερα στην Ελλάδα, όσοι θέλουν και μπορούν (να πάνε μπροστά), βλέπουν τις προοπτικές τους να παραγράφονται», και ανέφερε ως αιτίες μεταξύ άλλων, την διεφθαρμένη δημόσια διοίκηση, την υποβαθμισμένη παιδεία και τις πελατειακές σχέσεις, που όπως είπε, έχουν διεισδύσει σε κάθε πτυχή της κοινωνίας.

Είναι τρεις διαφορετικές διατυπώσεις, που συνέπεσαν χρονικά! Τρεις αιχμηρές απόψεις, από διαφορετική οπτική γωνία η κάθε μια, αλλά που συμφωνούν με αυτά που ολοένα και περισσότεροι «κανονικοί άνθρωποι» πιστεύουν. Ότι η χειρότερη όψη της σημερινής πραγματικότητας, έχει στην ετικέτα της την "αναξιοκρατία". Είναι ο κοινός παρανομαστής τριών διαφορετικών προσεγγίσεων.

«Ουδείς προφήτης δεκτός εν τη πατρίδι αυτού» γράφει η Καινή Διαθήκη (κατά Λουκά Δ’). Δηλαδή, δύσκολα αναγνωρίζεται η αξία ενός ανθρώπου στον τόπο που γεννήθηκε και ζει. Αυτά δύο χιλιετίες πριν.

Σήμερα, αρκεί η ένταξη στον κομματικό στρατό, η προσήλωση στους στόχους του κόμματος και η τυφλή υποταγή στον αρχηγό, για να αναδειχθείς προφήτης στον τόπο σου....Με λιμουζίνα και οδηγό. Σε ΔΕΚΟ, στο Δ.Σ. κοινωφελούς οργανισμού, σε υψηλή θέση στον κρατικό μηχανισμό! Ένας προφήτης, μα τι προφήτης!

1. 11/5 ομιλία στην εκδήλωση business week 2009
2. 7/5 συνέντευξη στην Ελευθεροτυπία
3. 10/5 Γεν. Συνέλευση ΣΕΒ

Πως λέγεται στα αγγλικά το φιλότιμο;

22 Μαίου 09

Επειδή ο κόσμος είναι μικρός, κάποιος μίλησε στους Άγγλους για το φιλότιμο. Μόνο έτσι εξηγούνται όσα συμβαίνουν στη Βρετανία.

«Για πες μου σε παρακαλώ, ...υπάρχει στα Αγγλικά η λέξη φιλότιμο;» Κλασσικό κλισέ που χρησιμοποιείται συχνά- πυκνά από διάφορους «συνέλληνες», προκειμένου να αποδείξουν πως μόνο εμείς οι Έλληνες, γνωρίζουμε από φιλότιμο και κανείς άλλος στον κόσμο. Ως εκ τούτου, αφού οι ξένοι αγνοούν την ύπαρξη της λέξης, φυσικό είναι να αγνοούν και το νόημα της.

Για την ιστορία, αν ανατρέξετε στο σχετικό λήμμα του λεξικού, θα διαπιστώσετε πως φιλότιμο είναι «η αυξημένη ευαισθησία κάποιου σε σχέση με την προσωπική τιμή, την αξιοπρέπειά του και γενικότερα με την εικόνα που σχηματίζουν οι άλλοι γι΄ αυτόν. Επίσης η προθυμία, η ευσυνειδησία, στην εκτέλεση του καθήκοντος, της εργασίας».

Το ερώτημα είναι, αν όντως τα πράγματα είναι έτσι. Αν δηλαδή, έχοντας την πατέντα ως αποκλειστικοί χρήστες παγκοσμίως, διαθέτουμε όντως φιλότιμο. Για παράδειγμα συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό στην κεντρική πολιτική σκηνή το επιβεβαιώνουν; Τα αλλεπάλληλα σκάνδαλα και ο τρόπος που τα διαχειριστήκαμε, τα πρόσωπα που κατηγορήθηκαν και ο τρόπος που αντέδρασαν, πιστοποιούν την φιλοτιμία των Ελλήνων; Ή μήπως αποδεικνύουν το ακριβώς αντίθετο; Ότι δηλαδή δεν υπάρχει φιλότιμο!

Ας μην επιχειρήσουμε να απαντήσουμε, θεωρώντας πως πρόκειται για ψευτοδίλημμα, αφού και μόνο η καταγωγή μας, το DNA μας, αρκούν για να αποδείξουν την ύπαρξη του φιλότιμου. Άλλωστε το είπαμε, η λέξη φιλότιμο, δεν υπάρχει σε κανένα άλλο λεξικό του κόσμου.

Θα αναρωτηθείτε βεβαίως, πως ζουν χωρίς φιλότιμο στις άλλες χώρες της Ευρώπης; Χωρίς αυξημένη ευαισθησία, χωρίς προσωπική τιμή, χωρίς αξιοπρέπεια, χωρίς ευσυνειδησία στην εκτέλεση του καθήκοντος; Χωρίς όλες αυτές τις Ελληνικές αρετές;

Φαίνεται πως ο κόσμος είναι μικρός και το μυστικό διέρρευσε. Κάποιος μίλησε στους Άγγλους για και το Ελληνικό φιλότιμο. Μόνο έτσι εξηγούνται όσα συνέβησαν και συμβαίνουν στη Βρετανία. Για παράδειγμα ο υφυπουργός Δικαιοσύνης παραιτήθηκε γιατί εισέπραττε από τη βουλή επίδομα ενοικίου κατά τι μεγαλύτερο από αυτό που πραγματικά πλήρωνε!
Κάποιοι άλλοι κατηγορήθηκαν για δαπάνη 4,47 λιρών για σκυλοτροφή, ή για 115 λίρες συν ΦΠΑ για την αγορά λαμπτήρων! Υπήρχαν βέβαια και σοβαρότερες καταγγελίες για δαπάνες πολλών χιλιάδων, που σε κάποιες περιπτώσεις ήταν μεν νόμιμες, όχι όμως και ηθικές.

Αυτή η ιστορία εν τέλει, είχε ως κατάληξη την παραίτηση του προέδρου της Βουλής των Κοινοτήτων, που ναι μεν καμία ευθύνη δεν είχε, είχε όμως την ευθιξία, θεωρώντας πως έπρεπε να «απολογηθεί» με τον τρόπο αυτό, για την συμπεριφορά των Βρετανών βουλευτών!
Μετά από όλα αυτά, δεν μπορεί παρά να νιώθουμε υπερήφανοι, που το φιλότιμο είναι Ελληνική λέξη!

Κάποιος έπρεπε να πει τα πράγματα με το όνομά τους!

15 Μαίου 09

Ξάφνου μια φωνή, λέει επιτέλους φωναχτά αυτό που είναι στο μυαλό των περισσότερων. Ότι η κατάσταση δεν πάει άλλο!

Το κλίμα στην πολιτική ζωή είναι πολύ κακό! Φωνές, νεύρα, αλληλοκατηγορίες, καχυποψία, αντιπαραθέσεις, τσακωμοί, λεονταρισμοί, ειρωνείες...
Δεν υπάρχει πιο βαρετό τηλεοπτικό θέαμα, από την εικόνα των αντιπαρατιθέμενων πολιτικών, που μιλούν φωναχτά όλοι μαζί, ανταλλάσσουν κοινότοπα επιχειρήματα, κάνουν ανούσιες διατυπώσεις, θεοποιούν μέχρι παρεξηγήσεως τους αρχηγούς τους και κυρίως κάνουν το άσπρο, μαύρο! Φρίκη!
Ατυχώς άπαντες, είμαστε θεατές μιας παράστασης που εξελίσσεται σε παρωδία. Η πραγματικότητα που διαμορφώνεται ημέρα με την ημέρα είναι ολοένα και πιο θλιβερή. Τα δημόσια οικονομικά βουλιάζουν, η δημόσια διοίκηση είναι ο ορισμός της διαφθοράς, η παιδεία βυθίζεται σε τέλμα, η υγεία αποσαθρώνεται... όλα πάνε από το κακό, στο χειρότερο!
Και ξάφνου, μέσα σ’ αυτή τη νοσηρή πραγματικότητα μια φωνή, λέει επιτέλους τα πράγματα με το όνομά τους! Σαν να επιχειρεί να μας ξυπνήσει από τον βαθύ μας λήθαργο, ο πρώην πρόεδρος της δημοκρατίας Κωστής Στεφανόπουλος, λέει φωναχτά αυτό που είναι στο μυαλό των περισσότερων. Ότι η κατάσταση δεν πάει άλλο και ότι η δημοκρατία μας νοσεί επικίνδυνα!
Όπως είπε σε ομιλία του ότι τα κόμματα «δεν σκέφτονται το καλό του τόπου, όσο το καλό του κόμματος...Ο κομματισμός συνεπάγεται αναξιοκρατική επιλογή προσώπων, που έχει ως αποτέλεσμα οι άνθρωποι αυτοί να μην έχουν ηθικές βάσεις και να καταλήγουν σε σκάνδαλα, σε διαφθορά, που είναι το βασικό μειονέκτημα του σημερινού μας πολιτικού βίου». Είπε ακόμη ο κύριος Στεφανόπουλος ότι «η σημερινή κρίση οφείλεται στην έλλειψη ηθικών αρχών... Η εργατικότητα, η εντιμότητα, η αξιοπρέπεια, ο σεβασμός στη γνώμη του άλλου, η συνείδηση καθήκοντος και ευθύνης δεν υπάρχουν πια στον τόπο μας» Επιτέλους! Σκληρές αλήθειες, που εκστομίζονται χωρίς ωραιοποιήσεις και χωρίς δεύτερες σκέψεις. Ποιος μπορεί άραγε να διαφωνήσει με τις απόψεις του πρώην προέδρου;
Το εύλογο ερώτημα είναι, και τι έγινε που τα είπε; Εμφανώς, τίποτε περισσότερο από το να προβληματίσει κάποιους ανυποψίαστους συμπολίτες μας! Από την άλλη όμως, στο μυαλό εκατοντάδων χιλιάδων πολιτών, που αγωνιούν, αναρωτιούνται, αμφισβητούν και διαβλέπουν τα αδιέξοδα που έρχονται, είναι μια επιβεβαίωση πως δεν είναι οι μόνοι που κάνουν τις αυτές δυσάρεστες διαπιστώσεις. Ότι το πολιτικό προσωπικό είναι ανεπαρκές, ότι η αναξιοκρατία έχει επικρατήσει παντού, ότι όλα υποτάσσονται στο κομματικό συμφέρον!
Υπάρχει όμως και κάτι ακόμη. Κάποιος έπρεπε να κάνει την αρχή, να τολμήσει πρώτος! Ίσως ο λόγος του κυρίου Στεφανόπουλου να αποτελέσει την αφορμή, για να ακουστούν και άλλες φωνές, από ανθρώπους που μέχρι σήμερα διστάζουν ή φοβούνται να πάνε «κόντρα στο ρεύμα».

Η ψωροκώσταινα του 60 ζει!

9 Μαίου 09

Και όμως ακόμη και σήμερα, όπως ακριβώς συνέβαινε δεκαετίες πριν, έρχονται στιγμές που διαπιστώνεις το χάος που χωρίζει την σύγχρονη Ελλάδα, από άλλες ανεπτυγμένες χώρες.


Κάποτε, τρεις- τέσσερις δεκαετίες πριν, οποίος επέστρεφε στην Ελλάδα από το εξωτερικό- κυρίως από τις χώρες της Δύσης- είχε να λέει για το πόσο διαφορετικά ήταν εκεί τα πράγματα. Πρώτα απ’ όλα ήταν ο πλούτος, οι υποδομές και η ανάπτυξη. Η αφθονία σε καταναλωτικά αγαθά! Μετά ήταν ο τρόπος που λειτουργούσε η δημόσια διοίκηση! Αξιόπιστη και σοβαρή, απέναντι σε όλους τους πολίτες, χωρίς διακρίσεις. Που ακόμη και για έναν μετανάστη που ξεκινούσε τη ζωή του το μηδέν, όλες οι διαδικασίες και οι συναλλαγές ήταν εύκολες. Χωρίς να απαιτούνται «γρηγορόσημα» και κάθε λογής λαδώματα.
Ενθουσιώδεις εξιστορήσεις, που φάνταζαν τότε στα «άμαθα» αυτιά μας ως ιστορίες από άλλο πλανήτη. Άλλωστε, η μοναδική γέφυρα τότε με τον έξω κόσμο, ήταν για τους περισσότερους οι διηγήσεις των Ελλήνων μεταναστών, κάθε φορά που επισκέπτονταν την πατρίδα. Μπορεί σήμερα οι ιστορίες αυτές να φαντάζουν υπερβολικές, όμως εκείνη την μακρινή εποχή, απηχούσαν την πραγματικότητα.
Τα χρόνια πέρασαν και ευτυχώς η Ελλάδα είναι πλέον μια σύγχρονη και αξιόπιστη δημοκρατία, έχοντας ταυτίσει τα συμφέροντά της με μερικές από τις ισχυρότερες χώρες του πλανήτη. Είναι ισότιμο μέλος στην Ε.Ε., συμμετέχει στο σημαντικότερο παγκοσμίως οικονομικό λόμπι- την Ευρωζώνη και με βάση όλους τους δείκτες, συγκαταλέγεται μεταξύ των 20- 25 περισσότερο ανεπτυγμένων κρατών του κόσμου!
Και όμως ακόμη και σήμερα, όπως ακριβώς συνέβαινε δεκαετίες πριν, έρχονται στιγμές που διαπιστώνεις το χάος που χωρίζει την σύγχρονη Ελλάδα, από άλλες ανεπτυγμένες χώρες.
Σήμερα οι διαφορές μας μπορεί να μην είναι οικονομικές. Υπάρχουν όμως θέματα που δυστυχώς μας γυρίζουν πίσω, στις διαφορές της «ψωροκώσταινας» του 60 με τον υπόλοιπο κόσμο! Πως αλλιώς να σχολιάσει κανείς την πρόσφατη δήλωση του προέδρου της δημοκρατίας κατά τη επίσημη επίσκεψη του στην Φινλανδία;
«Η προτροπή μου, είπε ο κύριος Παπούλιας, είναι να ακολουθήσουμε τη συνταγή και το 'φάρμακο' της Φινλανδίας. Δηλαδή, διαφάνεια, έλεγχος και η πολιτική τάξη να είναι εξαιρετικά διαφανής.... Ο καθένας να απλώνει τα πόδια του, όσο το πάπλωμά του επιτρέπει.»
Δήλωση που κάνει αντιληπτή την εντύπωση που αποκόμισε ο πρώτος Έλληνας πολίτης, ώστε να κάνει την ασυνήθιστη αλλά ειλικρινή σύγκριση τη χώρα μας, με μια άλλη χώρα.
Όμως εντυπωσιακότερη ήταν η δήλωση της προέδρου της Φινλανδίας: «... το φάρμακο, που (σας) προτείνω, είναι η καλή διακυβέρνηση και η διαφάνεια σε τέτοιο βαθμό, που κανείς να μην μπορεί, ουσιαστικά να μην τολμάει, να κάνει κάτι που δεν είναι σωστό.» Αναλογιστείτε μόνο τι θα είχε συμβεί αν τη αυτή δήλωση - υπόδειξη- την είχε κάνει, κάποιος Αμερικανός πρόεδρος!