Λέγε, λέγε, στο τέλος κάτι θα μείνει!

Θα ήταν λάθος η είδηση να χαθεί μέσα στον πακτωλό της επικαιρότητας, καθώς αποδεικνύει πόσο ισοπεδωτική μπορεί να γίνει η πολιτική, παραχαράσσοντας την πραγματικότητα και προσπερνώντας τους ηθικούς κανόνες και την δεοντολογία.

Αφορά ένα θέμα που βρέθηκε στο επίκεντρο της επικαιρότητας και έγινε (μια ακόμη) αφορμή να οξυνθούν τα πνεύματα εντός και εκτός κοινοβουλίου. Στο οποίο θέμα επιχειρήθηκε η εμπλοκή ενός προσώπου υψηλού επιστημονικού και πολιτικού κύρους, οι δημόσιες παρεμβάσεις του οποίου πάντοτε έχουν ιδιαίτερη βαρύτητα. Πρόκειται για τον ομότιμο καθηγητή Συνταγματικού Δικαίου στη Νομική Σχολή του ΕΚΠΑ, τον κ. Νίκο  Αλιβιζάτο, το όνομα του οποίου ενεπλάκη στην συζήτηση για τον αποκλεισμό του κόμματος Κασιδιάρη από τις εκλογές.

Ουσιαστικά ο ΣΥΡΙΖΑ «δανείστηκε», αυθαίρετα όπως εκ των υστέρων αποδείχθηκε, το όνομα του κυρίου Αλιβιζάτου,

Ένα βήμα εμπρός και δύο βήματα πίσω

Αν οι προηγούμενες εκλογές είχαν διεξαχθεί με την απλή αναλογική και σήμερα είχαμε κυβέρνηση συνεργασίας, χθες στο κοινοβούλιο η τροπολογία για τον αποκλεισμό του «κόμματος Κασιδιάρη» δεν θα είχε περάσει. Δεν θα αρκούσαν οι ψήφοι της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, αφού τα δύο κόμματα με τα ποσοστά που είχαν συγκεντρώσει, 39,9% η ΝΔ και 8,1% το ΠΑΣΟΚ- ΚΙΝΑΛ θα είχαν συνολικά 144 ψήφους (120+24). Δεδομένης της άρνησης όλων των υπολοίπων κομμάτων να συναινέσουν, η τροπολογία θα είχε καταπέσει.

Κάποιος θα ισχυρισθεί πως αν αυτό συνέβαινε σε πραγματικές συνθήκες απλής αναλογικής, τα κόμματα θα διαβουλεύονταν με άλλη λογική. Θα ήταν περισσότερο συνεργάσιμα και θα μπορούσε να προκύψει συμφωνία. Εξαιρετικά αμφίβολο επιχείρημα, καθώς η πραγματικότητα έδειξε πως μια νομοτεχνική προσθήκη στη διατύπωση της τροπολογίας, που δεν μετέβαλε την ουσία της, εξελίχθηκε και ακόμη μια σε ακραία πολιτική αντιπαράθεση και σε ανταλλαγή επιχειρημάτων για το ποιο κόμμα είναι ο καλύτερος χορηγός του «κόμματος Κασιδιάρη».

Όταν η ηθική δεν συμβαδίζει με την πολιτική

Η ιστορία με το δυστύχημα των Τεμπών μας δίδαξε δυστυχώς πολλά. Μάθαμε με τραγικό τρόπο για πρόσωπα και πράγματα που δεν ξέραμε και κυρίως δεν φανταζόμασταν. Και αυτό κάνει την τραγωδία διπλά δραματική.

Το γεγονός πως αποδείχθηκε η γύμνια του κράτους σε βαθμό σοκαριστικό, αρκούσε από μόνο του για να προκαλέσει την οργισμένη αντίδραση όλων μας, ακόμη και αν δεν είχε συμβεί το πολύνεκρο δυστύχημα. 

Μια σειρά από αποκαλύψεις για το πρωτοφανές μπάχαλο που επικρατούσε στον ΟΣΕ, «από την κορυφή μέχρι τα νύχια», μας έκαναν να συνειδητοποιήσουμε πως όλα ήταν αφημένα στην τύχη τους. Τίποτε δεν λειτουργούσε σωστά, δεν υπήρχαν κανόνες, αλλά και να υπήρχαν κανείς δεν τους τηρούσε! Από τύχη το μοιραίο δεν είχε συμβεί νωρίτερα!

Οι εκλογές είναι στις 2 Ιουλίου

Το ποιοι θα εκλεγούν στην επόμενη βουλή θα καθοριστεί στην πρώτη Κυριακή της απλής αναλογικής, στις 21 Μαΐου. Όμως ποια θα είναι η επόμενη κυβέρνηση (ή συγκυβέρνηση) θα καθοριστεί την δεύτερη Κυριακή -που πρέπει να θεωρείται δεδομένη- της ενισχυμένης αναλογικής, στις 2 Ιουλίου.

Σε ότι αφορά τους υποψήφιους βουλευτές, τα κέρδη από τη μάχη του σταυρού στις 21 Μαΐου θα μεταφερθούν «αυτούσιοι» στις δεύτερες εκλογές, αφού στις 2 Ιουλίου θα ρίξουμε στην κάλπη ασταύρωτο το ψηφοδέλτιο του κόμματος που επιλέγουμε. Στην δεύτερη Κυριακή θα ισχύσει η λίστα με τη σειρά εκλογής των βουλευτών που θα ορίσουν τα κόμματα, στην οποία είθισται να ακολουθείται η σταυροδοσία της πρώτης Κυριακής.

Οι εκλογές με λίστα γίνονται όταν διεξάγονται εκλογές, σε διάστημα μικρότερο των 18 μηνών από τις προηγούμενες.

Το πρόβλημα δεν είναι ο Μιθριδάτης. Εμείς είμαστε!

Επειδή πολύς λόγος έγινε με την συμπερίληψη του Μιθριδάτη στα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ, αξίζει να αναλογιστούμε αν όντως ο συγκεκριμένος αποτελεί μια ξεχωριστή περίπτωση που προσβάλει τα πολιτικά μας ήθη και έρχεται σε αντίθεση με την πολιτική ορθότητα. Ή απλώς είναι μια κλασσική προσθήκη «κράχτη» από αυτές που χρησιμοποιούν ως δόλωμα τα κόμματα προκειμένου να αλιεύσουν ψηφοφόρους.

Αν υπάρχει κάπου λάθος σε αυτή την πρακτική, μην καταλογίσετε τις ευθύνες στα κόμματα. Τα κόμματα δεν ψηφίζουν, κάνουν τη δουλειά τους και προτείνουν υποψηφίους προσπαθώντας να ευθυγραμμιστούν με τις δικές μας προτιμήσεις, προκειμένου να αποκομίσουν κέρδη. Εμείς ψηφίζουμε και εμείς επιλέγουμε ποιες από τις προτάσεις των κομμάτων είναι του γούστου μας,

Εκλογές με απλή αναλογική. Χάσιμο χρόνου!

Απλή αναλογική λοιπόν στις 21 Μαΐου, την πρώτη Κυριακή των εκλογών. Όλα δείχνουν ότι κατά πάσα πιθανότητα θα πρόκειται για χάσιμο χρόνου καθώς δεν προκύπτει από πουθενά ότι η απλή αναλογική μπορεί να δώσει κυβέρνηση. Όχι κατ’ ανάγκη γιατί δεν θα βγαίνουν τα ποσοστά, αλλά γιατί κανείς, πέρα από τα λόγια, δεν φαίνεται να την έχει πάρει στα σοβαρά.