ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ: ΟΤΑΝ ΤΟ ΖΗΤΟΥΜΕΝΟ ΕΙΝΑΙ Η ΠΟΙΟΤΗΤΑ

24 Ιουλίου 10

Είναι αλήθεια πως και φέτος υπάρχει μείωση στον τουρισμό μας. Το γεγονός της συνεχιζόμενης πτώσης του τουρισμού μας, ασφαλώς και προσφέρεται για χρήσιμα συμπεράσματα. Δείτε το παράδειγμα ενός γνωστού τουριστικού προορισμού, στο βόρειο Ιόνιο.

Τα δύο χωριά απέχουν μεταξύ τους λιγότερα από τρια χιλιόμετρα. Το ένα, το μεγαλύτερο, αποτελεί τον πόλο της περιοχής. Φιλοξενεί ασυνήθιστα πολλά εστιατόρια, που προσφέρουν τα πάντα στους πάντες! Από παραδοσιακό φαγητό, μέχρι κινεζική και μεξικάνικη κουζίνα. Οι φωνές των άγγλων ντιτζέι, τα καραόκε και οι μουσικές από τα αμέτρητα μπαρ, μπλέκονται μεταξύ τους σε μια χαώδη φασαρία. Και βέβαια παντού tourist shops με κάθε λογής μαιμούδες και φτινιάρικες απομιμήσεις ρούχων και αξεσουάρ.

Παρωχημένα προϊόντα, που ο χρόνος έχει προσπεράσει προ πολλού. Και ανάμεσα σε όλα αυτά τα δωμάτια και τα ξενοδοχεία που φιλοξενούν τους επισκέπτες του χωριού, που όμως δυστυχώς κάθε χρόνο λιγοστεύουν. Αποτέλεσμα πολλά δωμάτια να είναι άδεια, τα ξενοδοχεία να έχουν πρόβλημα επιβίωσης και τα μαγαζιά να φθήνουν. Φέτος για πρώτη φορά, πολλά δεν άνοιξαν καν.

Το παραδίπλα χωριό, ήταν και παραμένει ένα ήσυχο ψαροχώρι. Με έξη- επτά εστιατόρια, που σερβίρουν αποκλειστικά τοπική κουζίνα είναι μεσημέρι βράδυ γεμάτα κόσμο. Το ίδιο και τα μπαράκια, που προσφέρονται να πιεις ήσυχα το ποτό σου. Στα δυό τρία καταστήματα που υπάρχουν τέλος, μπορείς να βρεις τοπικά προϊόντα. Όλα καλαίσθητα, καλοφτιαγμένα, πεντακάθαρα, με έντονο παντού το τοπικό χρώμα και την αρχιτεκτονική. Το σημαντικότερο είναι πως ο κόσμος που επισκέπτεται το χωριό, ανήκει σε υψηλή οικονομική τάξη.

Στη δεύτερη περίπτωση οι τουρίστες δεν είναι πελάτες ξενοδοχείων ή rooms to let. Διαμένουν συνήθως για μια εβδομάδα, στις πολλές εκατοντάδες βίλλες που υπάρχουν διάσπαρτες στην ευρύτερη περιοχή. Εξαιρετικά καταλύματα που έχουν φτιαχτεί τα τελευταία χρόνια και ανήκουν στους ντόπιους που εκμεταλλεύτηκαν με τον τρόπο αυτό την πατρώα γη, αλλά και σε αλλοδαπούς που λάτρεψαν την περιοχή.

Εννοείται πως μια σειρά από επαγγελματικοί κλάδοι ανθούν και μάλιστα 12 μήνες το χρόνο. Όλα τα επαγγέλματα της οικοδομής, συντηρητές πισίνας, κηπουροί, συνεργεία καθαρισμού, ελαιοχρωματιστές, ηλεκτρολόγοι, εξοπλισμοί σπιτιών κλπ. Δεν υπάρχει κανείς που έχει όρεξη για δουλειά, χωρίς καλό μεροκάματο. Το σημαντικότερο είναι πως κάθε χρονιά είναι καλύτερη απο την προηγούμενη. Όσοι χαμηλού εισοδήματος τουρίστες χάνονται από την πρώτη περίπτωση, τόσοι και άλλοι τόσοι υψηλού εισοδήματος προστίθενται στην δεύτερη!

Ίσως από μόνο του το παράδειγμα είναι διδακτικό. Δίνει όμως και τη διάσταση του προβλήματος. Τα rooms to let και τα caraoke bars υπάρχουν σήμερα φθηνότερα και ενδεχομένως καλύτερα αλλού. Το ζητούμενο για τον τουρισμό μας είναι η πλέον η ποιότητα και μόνον η ποιότητα. Και ασφαλώς η ολοκληρωτική αλλαγή πλεύσης. Και εκεί πρέπει να επενδύσουμε.

Στη χώρα μας η παρανομία γίνεται θεσμός!

17 Ιουλίου 10

Άραγε οι δομές και οι μηχανισμοί ελέγχου του κράτους μας, προορίζονται για να διαφυλάσσουν την νομιμότητα ή για να διασφαλίζουν την παρανομία; Και εάν η σωστή απάντηση είναι το πρώτο, γιατί συμβαίνει τόσο συχνά το δεύτερο;

Πάρτε για παράδειγμα την αποκάλυψη του τελευταίου σκανδάλου διασπάθισης δημόσιου χρήματος, που εμπλέκεται (και πάλι) η Siemens. Όπως προκύπτει από το πόρισμα των Επιθεωρητών Δημόσιας Υγείας, από το 2002 έως και το 2009 τουλάχιστον σε 164 περιπτώσεις, υπογράφηκαν συμβάσεις αγοράς πανάκριβου ιατρικου εξοπλισμού (αξονικοί και μαγνητικοί τομογράφοι, τρίπλεξ κλπ) με μοναδικό μειοδότη τη συγκεκριμένη εταιρία.

Το πλέον σκανδαλώδες όμως ήταν, πως το κόστος συντήρησης και τα απαιτούμενα ανταλλακτικά για την λειτουργία των μηχανημάτων, εκτοξεύονταν ανεξέλεγκτα καθώς δεν υπήρχαν δεσμευτικοί όροι και προσυμφωνημένες τιμές. Έτσι έφτανε να πληρώνει το δημόσιο (εμείς όλοι δηλαδή) πχ για την ετήσια αντικατάσταση λυχνιών του αξονικού τομογράφου στο Θριάσιο νοσοκομείο, πεντακόσιες δώδεκα χιλιάδες ευρώ την τελευταία πενταετία! Αντίστοιχα παραδείγματα, υπάρχουν δυστυχώς για πολλά νοσοκομεία της χώρας, σύμφωνα με το συγκεκριμένο πόρισμα.

Οπότε δεν είναι λογικό να αναρωτιέται κανείς, πως είναι δυνατόν να συμβαίνει μια τόσο καραμπινάτη παρανομία, για τόσα πολλά χρόνια, σε τόσα πολλά νοσοκομεία και να μην παίρνει κανείς χαμπάρι; Ποιός υπέγραφε, ποιός έλεγχε, ποιός πιστοποιούσε, ποιός επανέλεγχε; Πως διασφαλιζόταν η νομιμότητα και τα συμφέροντα του δημοσίου; Με ποιό μηχανισμό, ποιές δομές; Τι έκαναν οι διοικήσεις των νοσοκομείων, το αρμόδιο υπουργείο, οι ελεγκτικοί μηχανισμοί;

Πιθανότατα αν δεν είχε προκύψει το σκάνδαλο Siemens στην Γερμανία, αν δεν είχαν γίνει οι αποκαλύψεις για το ελληνικό σκέλος του, αν δεν είχαν εμπλακεί πολιτικά πρόσωπα, να μην είχε να μην είχε ανοίξει μύτη και η ιστορία να συνεχιζόταν απρόσκοπτα. Η αλήθεια είναι πως η λειτουργία της εξεταστικής επιτροπής της βουλής για τη Siemens, βοήθησε να βγουν στην επιφάνεια παράλληλες υποθέσεις- σκάνδαλα, που δεν θα τα μαθαίναμε πιθανότατα ποτέ.

Με αφοπλιστική ειλικρίνεια ο γενικός επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης Λέανδρος Ρακιντζή- ένας έντιμος και άοκνος λειτουργός- επισημαίνει πως όντως υπάρχει πρόβλημα. Μιλάει για έλλειψη κατάλληλων μηχανισμών ελέγχου, για αδιαφάνεια, για βραδύτητα στην απονομή της δικαιοσύνης που οδηγεί στην ατιμωρησία μέσω της παραγραφής των αδικημάτων, αλλά και για διακριτική μεταχείρηση των επωνύμων. Κάνει λόγο ακόμη και για την «νόμιμη διαφθορά», καθώς όπως λέει «υπάρχουν κανόνες που θεσπίστηκαν ad hoc, για να επιτρέψουν ή να καλύψουν διεφθαρμένη συμπεριφορά»!

Μετά από όλα αυτά, δεν μένει αμφιβολία. Η διαφθορά είναι ανεξέλεγκτη, γενικευμένη και παρούσα παντού. Δεν είναι άξια απορίας, ούτε η καταλήστευση του δημόσιου χρήματος, ούτε η χρεοκοπία της χώρας, αλλά συνάμα ούτε οι πολυτελείς μεζονέτες των βορείων προαστείων, ούτε οι αναρίθμητες καγιέν που κυκλοφορούν στους δρόμους.

Μια ρεαλιστική πρόταση για να σταματήσει η σκανδαλολογία!

10 Ιουλίου 10

Υπάρχει άραγε τρόπος να ξεμπλέξει αυτό το κουβάρι; Κάθε μέρα που περνάει ακούμε και μαθαίνουμε απίθανα πράγματα. Η διαπίστωση εκτός από δυσάρεστη, είναι και ανησυχητική, αν πιστέψουμε τις δημοσκοπήσεις και τα ιστορικά χαμηλά ποσοστά που συγκεντρώνουν αθροιστικά τα δύο μεγαλύτερα κόμματα, χωρίς όμως από την άλλη να κερδίζουν πόντους τα λεγόμενα μικρότερα.

Πλέον όποια πέτρα και αν σηκώσεις, σκάνδαλο θα βρεις! Είναι τόσα πολλά δε, ώστε να δημιουργούν συνθήκες ασφυξίας στην πολιτική ζωή. Είναι προφανές πως παράγουμε περισσότερα σκάνδαλα, απ’ όσα μπορούμε να καταναλώσουμε.

Και στο παρελθόν πάντως υπήρχαν περίοδοι που αποκαλύπτονταν κάθε τρεις και λίγο, σημεία και τέρατα. Και επί ΠΑΣΟΚ και επί ΝΔ. Άλλωστε πολλά από όσα μαθαίνουμε σήμερα, αφορούν το παρελθόν και μάλιστα σε βάθος χρόνου. Υπάρχει όμως μια διαφορά. Εκτός από την κούραση του κόσμου, την εξίσωση όλων προς τα κάτω (αυτό αποτυπώνουν οι δημοσκοπήσεις) είναι και η πραγματικότητα της κρίσης και όσων έχει επιφέρει στις ζωές μας. Υπάρχει διάχυτη απογοήτευση αλλά και οργή, από τα λάθη και τις παραλήψεις όλων αυτών, που οδήγησαν τα πράγματα εδώ που είναι σήμερα.

Όμως το ξέρουμε πλέον όλοι, ακόμη και ο τελευταίος πολίτης, πως το σύστημα ολόκληρο «ζέχνει». Είτε αφορά τα εκατομμύρια της Siemens, είτε την εκποίηση της δημόσιας περιουσίας, είτε τις προσλήψεις κομμωτών και μακιγιέρ για την επιμέτρηση της αγροτικής γης, η ουσία είναι μια: Ο πολιτικός κόσμος χάνει πλέον κάθε ψήγμα αξιοπιστίας! Τελεία και παύλα.

Οι εξεταστικές στη βουλή δεν ξεφεύγουν από την στενή κομματική λογική και δεν κάνουν άλλο από το να ανακυκλώνουν το πρόβλημα. Δείτε το πρώτο δείγμα με τα πορίσματα για το Βατοπέδι, για να καταλάβετε. Κάπου πρέπει να σταματήσει αυτή η ιστορία.
Η ιδέα είναι απλή. Ας πάρουν την πρωτοβουλία οι δύο προηγούμενοι πρωθυπουργοί. Και ο Σημίτης και ο Καραμανλής, χρεώνονται με μύρια όσα. Για ολιγωρίες, για παραλήψεις, για σωρεία σκανδάλων από ανθρώπους του στενού περίγυρού τους.

Είναι μια καλή ευκαιρία, να βγουν και να μιλήσουν ανοικτά. Για όσα τους καταμαρτυρούν, αλλά και για την παθογένεια του συστήματος. Γνωρίζουν το πρόβλημα καλύτερα από τον καθένα. Άλλωστε και οι δικές τους ευθύνες, είναι τεράστιες. Να πουν τα πράγματα με το όνομά τους!

Να ακουστεί χωρίς μισόλογα η αλήθεια. Να αποκαλύψουν πως δουλεύει το σύστημα, ποιοι κινούν τα νήματα, πως λειτουργεί η διαπλοκή. Και να προτείνουν λύσεις. Να φανούν χρήσιμοι στον τόπο, καθώς πλέον λογικά δεν πρέπει να έχουν λόγο να φοβούνται. Είναι οι μόνοι που μπορούν να το κάνουν. Και τον τόπο θα βοηθήσουν, αλλά και την υστεροφημία τους. Κυρίως όμως θα ακούσει ο Ελληνικός λαός την αλήθεια.

Ζούμε ακόμη, στην εποχή της μεταπολίτευσης!

3 Ιουλίου 10

Το γεγονός πως η πρωτοφανής κρίση που βιώνουμε στη χώρα μας, οφείλεται κατά κύριο λόγο σε πολιτικά αίτια και λιγότερο σε αμιγώς οικονομικά, έχει γραφεί και έχει αναλυθεί κατ’ επανάληψη. Η γενικευμένη διαφθορά, ο κομματισμός, το πολιτικό κόστος, ο ανορθολογισμός, η αναξιοκρατία και οι λοιπές ασθένειες και αμαρτίες του πολιτικού μας συστήματος, οδήγησαν τα πράγματα εδώ που είναι σήμερα.

Ατυχώς, η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι, έπεσε τη στιγμή που ο κόσμος όλος ζούσε στη σκιά μιας μεγάλης οικονομικής κρίσης. Και αυτό έκανε τα πράγματα να πάρουν την τροπή που πήραν, με τις ολέθριες συνέπειες στην οικονομία της χώρας.

Από το 1974 μέχρι σήμερα ως έθνος, συζητούμε τα ίδια πράγματα, προβληματιζόμαστε για τις ίδιες αδυναμίες, αναζητούμε λύσεις στα ίδια προβλήματα. Ζούμε τις συνέπειες μιας πολιτικής ζωής, όπου αυτόν τον τόπο τον κυβερνούσε πάντα ο λιγότερο κακός και όχι υποχρεωτικά ο καλύτερος! Συνήθως η ψήφος δεν ήταν θετική για τον νικητή, αλλά αρνητική για τον χαμένο.

Σε αυτό το κλίμα πορευόμαστε χρόνια τώρα, θεωρώντας κάθε φορά πως κάπου εδώ τελειώνει το παραμύθι. Ότι έφτασε το πλήρωμα του χρόνου για να κλείσει ο φαύλος κύκλος και να γυρίσουμε ως έθνος σελίδα. Πιστέψαμε πως επιτέλους αυτό θα συνέβαινε με την αποχώρηση από την πολιτική ζωή των δεινόσαυρων (Καραμανλής, Παπανδρέου, Μητσοτάκης). Το ίδιο πιστέψαμε αργότερα με την επικράτηση του Σημιτικού εκσυγχρονισμού, ομοίως λίγο μετά με την εμφάνιση στα πράγματα του «νέου και άφθαρτου» Καραμανλή.

Το αποτέλεσμα ήταν τζίφος, ξανά και ξανά. Σκάνδαλα, διαφθορά, κομματισμός, αναξιοκρατία... Τα πρόσωπα μπορεί να άλλαζαν, οι νοοτροπίες όχι.
Και φτάσαμε στο σήμερα, όπου δεν είναι απολύτως σαφές ποιος κάνει κουμάντο.

Δυστυχώς, έτσι όπως έχουν διαμορφωθεί τα πράγματα με την χρεοκοπία της χώρας, οι δυνατότητες άσκησης πολιτικής από την κυβέρνηση Παπανδρέου είναι ψαλιδισμένες και οι επιλογές της περιορισμένες. Αλλά ακόμη και έτσι, παρά τις καλές προθέσεις, οι αδυναμίες της είναι από εμφανείς, έως κραυγαλέες.

Το θέμα της αξιοπιστίας του πολιτικού προσωπικού της χώρας παραμένει ανοικτό και μάλιστα σε συνθήκες τόσο επώδυνες για την κοινωνία, που το κάνουν ακόμη σοβαρότερο. Το μαρτυρούν οι δημοσκοπήσεις, αλλά και η δυσφορία του κόσμου στις κατ’ ιδίαν συναντήσεις. Πλέον ολοένα και σπανιότερα συναντάς πολιτικούς (κυρίως από τα δύο μεγάλα κόμματα)σε εκδηλώσεις, που η συμμετοχή παλαιότερα ήταν αυτονόητη, όπως μεγάλες συγκεντρώσεις ή πολιτικές εκδηλώσεις.

Άρα; Άρα οι προσδοκίες που κατά καιρούς καλλιεργήθηκαν, για το τέλος της εποχής της μεταπολίτευσης και την αρχή μιας νέας, μπορούν να περιμένουν. Φαίνεται πως έχουμε δρόμο δύσβατο και μακρύ να βαδίσουμε πριν φτάσουμε στη νέα εποχή, που θα απαλλάξει τον τόπο από τις αμαρτίες του παρελθόντος.

"Κουράστηκα να ζητάω και να μάχομαι για το αδύνατο"

26 Ιουνίου 10

Τριάντα και πλέον χιλιάδες άνθρωποι, διάβασαν επί μήνες, κόπιασαν και μπήκαν σε έξοδα προκειμένου να διεκδικήσουν μια θέση στο υπουργείο οικονομικών.
Οι καλύτεροι απ' αυτούς, επτακόσια άτομα που είδαν τα ονόματά τους στις λίστες των επιτυχόντων, πέρασαν από ιατρικές εξετάσεις, κατέθεσαν τα δικαιολογητικά που τους ζητήθηκαν και περίμεναν από μέρα σε μέρα την ειδοποίηση, προκειμένου να αναλάβουν εργασία. Παραιτήθηκαν από τις δουλειές τους, μετακόμισαν στον τόπο της νέας δουλειάς και περίμεναν και περίμεναν και περίμεναν... Και δεν τους φώναξαν ποτέ! Κάποιες υποσχέσεις που πήραν από το Υπουργείο Εσωτερικών αποδείχθηκαν ψεύτικες...

Το κείμενο που ακολουθεί, είναι η επιστολή μιας κοπέλας από τους διοριστέους και απευθύνεται στην διευθύντρια του γραφείου του Υπουργού Εσωτερικών.

"Αξιότιμη κα Χατζή,
Το όνομά μου είναι Δ.Κ. και είμαι διοριστέα του γραπτού διαγωνισμού 1Γ/2008 του ΑΣΕΠ για 877 θέσεις του Υπουργείου Οικονομικών.

Θα ήθελα να σας ανακοινώσω ότι παραιτούμαι κάθε δικαιώματος μου για διορισμό, όπως αυτό συνταγματικά κατοχυρώθηκε με την ανακοίνωση του ονόματός μου στον πίνακα οριστικών αποτελεσμάτων του διαγωνισμού, καθώς έχω αμετάκλητα αποφασίσει να φύγω στο εξωτερικό.

Σας εμπιστεύομαι τη θέση που με τόσα χρόνια σπουδών, προσωπικών και οικογενειακών θυσιών και ατέλειωτου διαβάσματος κατέκτησα για την εξυπηρέτηση των κομματικών-πελατειακών αναγκών σας που αναπόφευκτα μετά τόσα χρόνια στην αντιπολίτευση έχετε.

Συγχωρήστε με γιατί σίγουρα μία θέση δεν επαρκεί για τις πολλές ανάγκες που ίσως έχετε, αλλά είναι η μόνη προσφορά που και εγώ από τη θέση μου μπορώ να κάνω για τη διάσωση της Οικονομίας και της Πατρίδας, όπως εσείς την αντιλαμβάνεστε. Μην απελπίζεστε γιατί μπορεί στην πορεία να με ακολουθήσουν σ' αυτή την ευγενική προσφορά και άλλοι συνάδελφοί μου.

Εγώ δυστυχώς δεν άντεξα το βάρος και την παράνοια της αδικίας και απόφασισα να προσφέρω την επιστημονική και προσωπική μου κατάρτιση κάπου όπου δεν θα τιμωρούμαι γιατί τόλμησα να συμμετέχω σε έναν αξιοκρατικό διαγωνισμό και τελικά να επιτύχω................................................."

Ίσως να θεωρήσετε την συγκεκριμένη επιστολή ακραία έως γραφική. Θα σας έλεγα όμως, ότι δεν απέχει πολύ από την ψυχολογική κατάσταση στην οποία έχουμε περιέλθει μετά και την τελευταία άρνηση του Υπουργού να εφαρμόσει, έστω, τον αντισυνταγματικό νόμο του παγώματος των προσλήψεων που όριζε την έναρξη της σταδιακής απορρόφησης των διοριστέων από 01/07.

Για αυτό το λόγο σας παρακαλώ να με συγχωρέσετε για την ενόχληση μου αυτή. Θα είναι η τελευταία, καθώς και εγώ προσωπικά, έχω κουραστεί να ζητάω και να μάχομαι για το αδύνατο: να προσφέρω στην Πατρίδα μου αυτό για το οποίο τόσα χρόνια μόχθησα αποκτώντας 2 πτυχία και 1 μεταπτυχιακό με όρεξη και ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο. Φαίνεται επένδυσα και εγώ και η οικογένειά μου σε λάθος δεδομένα και ελπίδες.

Συνεχίστε την έντιμη και καλή δουλειά σας. Ευχαριστώ για το χρόνο σας και σας παρακαλώ μην χρησιμοποιήσετε το όνομα μου ή τα δεδομένα της επικοινωνίας μου.
Με εκτίμηση,
Δ.Κ