Οι ιερές αγελάδες της χώρας, στοιχίζουν πανάκριβα!‏

3 Μαρτίου 11

Ποιός συνεχίζει εν μέσω της πρωτοφανούς κρίσης να σκορπάει αφειδώς χρήματα, δίχως να δίνει λογαριασμό; Ποιος μπορεί να δαπανά δύο και τρεις φορές περισσότερα απ’ όσα εισπράττει, τη στιγμή που χρωστά ήδη πολλές δεκάδες εκατομμύρια; Μα φυσικά τα κόμματα! Οι ιερές αγελάδες της χώρας, που έχουν επιβάλει τους δικούς τους όρους και κανόνες. Που ζουν στον δικό τους κόσμο, στη δική τους πραγματικότητα, που ουδεμία σχέση έχει με τα συμβαίνοντα στη χώρα μας.

Εκτός αν θεωρεί κανείς λογικό, ΠΑΣΟΚ και ΝΔ να χρωστούν στις τράπεζες γύρω 250 εκατομμύρια ευρώ! Μόνο πέρυσι, στην δυσκολότερη οικονομική συγκυρία για τη χώρα, αύξαναν τα χρέη τους κατά εξήντα επτά εκατομμύρια ευρώ! Παρότι δεν υπάρχουν πόροι για να λειτουργήσει το κράτος, παρότι γίνονται δραματικές περικοπές επί δικαίων και αδίκων, τα κόμματα είναι οι μοναδικοί οργανισμοί που συνεχίσουν να ξοδεύουν αλόγιστα κρατικό χρήμα. Το μεν ΠΑΣΟΚ δαπάνησε το 2010 εξήντα πέντε εκατομμύρια, όταν τα έσοδα του ήταν είκοσι δύο, η δε ΝΔ σαράντα, όταν τα έσοδά της ήταν κάτι λιγότερα από τα μισά!

Η κοινή λογική λέει όμως πως όταν χρωστάς τόσα πολλά, δεν προσπαθείς να περιορίσεις τις ζημιές και δαπανάς δυο και τρεις φορές περισσότερα απ’ όσα εισπράττεις, δεν θα βρεθεί κανείς να σε δανείσει. Λάθος! Ω του θαύματος, οι τράπεζες που πλέον δίνουν τα δάνεια με το σταγονόμετρο, έχοντας κλείσει τις στρόφιγγες των χορηγήσεων ακόμη και σε υγιείς επιχειρήσεις, δεν είχαν κανένα πρόβλημα να δώσουν πέρυσι σαράντα εκατομμύρια στο ΠΑΣΟΚ και είκοσι στη ΝΔ!

Το ακόμη χειρότερο όμως είναι άλλο. Προκειμένου τα δύο κόμματα να εξασφαλίσουν τον τραπεζικό δανεισμό, έχουν υποθηκεύσει μέχρι το 2017 (στις τράπεζες) την κρατική επιχορήγηση που λαμβάνουν! Πρακτικά αυτό σημαίνει πως έχουν δεσμεύσει την απρόσκοπτη και παχυλή χρηματοδότηση τους από το κράτος! Τα πάντα μπορεί να περιοριστούν , όχι όμως η επιχορήγηση στα κόμματα! Αν θεωρείτε εκβιασμό αυτή η λογική, σίγουρα δεν έχετε άδικο.

Τώρα, πως γνωρίζουν στο ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ ότι θα υπάρχουν μέχρι το 2017 και μάλιστα με εκλογικά ποσοστά τόσο υψηλά, ώστε να τους εξασφαλίζουν αντίστοιχη χρηματοδότηση είναι άλλο θέμα, για το οποίο κανείς δεν είναι σε θέση να απαντήσει.

Αναλογίες αντίστοιχες των κομμάτων θα βρείτε μόνο στα οικονομικά των ΠΑΕ. Εκεί υπάρχει αντίστοιχη αδιαφάνεια, απουσία ελέγχων, αυθαιρεσία και κυρίως η άνεση να χρωστάς όσα θέλεις, χωρίς κανείς να σε υποχρεώνει να πληρώνεις. Μόνο στο ελληνικό δημόσιο, οι ΠΑΕ χρωστούν 220 εκατομμύρια και περίπου 310 είναι συνολικά οι ζημιές από τη λειτουργία τους.

Αλλά βλέπετε, ποιός τολμά να τα βάλει με τον Ολυμπιακό, το ΠΑΣΟΚ,τον Παναθηναϊκό, τη ΝΔ τον ΠΑΟΚ, ή την ΑΕΚ; Αν και υπάρχει μια διαφορά μεταξύ τους. Οι ομάδες, σε αντίθεση με τα κόμματα, συνεχίζουν να έχουν και πιστούς και πολλούς οπαδούς!

Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΟΥ ΧΑΟΥΣ ΣΤΗΝ Ε.Ε.

26 Φεβρουαρίου 11

Την ημέρα που πρωτολειτούργησε το μετρό της Αθήνας, χιλιάδες Αθηναίοι είχαν κατακλύσει ασφυκτικά τις αποβάθρες και τους συρμούς. Παρέες και οικογένειες μπαινόβγαιναν στα βαγόνια άλλοι από περιέργεια, άλλοι απλώς γιατί η Αθήνα αποκτούσε μετρό, όπως το Λονδίνο, το Παρίσι ή το Μόναχο! Κάτι αντίστοιχο είχε γίνει την πρώτη ημέρα που άνοιξε για τους επισκέπτες τις πόρτες του το Ελ. Βενιζέλος. Ένα τεράστιο λεφούσι ανθρώπων, που κανείς δεν είχε προβλέψει το μέγεθός του, χάζευε με δέος το καινούργιο απόκτημα της χώρας.

Στη Γερμανία αντίστοιχα λίγους μήνες πριν, με αφορμή τον νέο υπερσύχρονο σιδηροδρομικό σταθμό της Στουτγάρδης, έγιναν διαδηλώσεις με τη συμμετοχή δεκάδων χιλιάδων πολιτών και έπεσε άγριο ξύλο στις συγκρούσεις με την αστυνομία,! Αν και με οικονομία που ξεπερνά σε μέγεθος τις οικονομίες των περισσότερων ευρωπαϊκών κρατών, οι κάτοικοι της Βάδης Βυτεμβέργης αντέδρασαν έντονα στο κόστος κατασκευής (4,1 δισ. ευρώ) του νέου σταθμού, το οποίο θεώρησαν προκλητικό, σε εποχές λιτότητας.

Είναι δύο παραδείγματα που δείχνουν πόσο διαφορετικοί μπορεί να είναι δύο λαοί και πόσο δύσκολο είναι να μοιραστούν την ίδια οικονομική ομπρέλα. Στις 24 και 25 Μαρτίου, πραγματοποιείται η σύνοδος κορυφής της Ε.Ε. με θέμα την υιοθέτηση ενός Μονίμου Μηχανισμού Διάσωσης για τις χώρες που απειλούνται με χρεοκοπία όπως είναι η Ελλάδα και η Ιρλανδία. Ωστόσο την μεθεπομένη της συνόδου, στις 27 Μαρτίου, οι Γερμανοί έχουν εκλογές στο κρατίδιο της Βάδης Βυτεμβέργης, το προπύργιο των Χριστιανοδημοκρατών.

Το δυσάρεστο είναι πως ακριβώς λόγω του ντόρου με το κόστος του σιδηροδρομικού σταθμού της Στουτγάρδης ( για 1/3 των εκλογέων είναι ο λόγος που θα καθορίσει την ψήφο), η ήττα των Χριστιανοδημοκρατών, για πρώτη φορά από το 1952, είναι πολύ πιθανό ενδεχόμενο. Μάλιστα, σε αντίθεση με τη συντριβή που προηγήθηκε στο Αμβούργο, η ήττα στις εκλογές της Βάτης Βυτεμβέργης, θα έχει αρνητικές επιπτώσεις για την Μέρκελ σε ομοσπονδιακό επίπεδο.

Την ήττα στο Αμβούργο, οι Γερμανοί αναλυτές την αποδίδουν στην Ελλάδα. Η ίδια η Μέρκελ θεωρεί πως αιτία είναι η απροθυμία του εκλογικού σώματος να στηρίξει οποιαδήποτε βοήθεια προς τη χώρα μας. Ως εκ τούτου και δεδομένου ότι ακολουθούν εκλογές και στα υπόλοιπα έξη ομόσπονδα κρατίδια, είναι πλέον αμφίβολο αν η γερμανίδα καγκελάριος θα στηρίξει αποφασιστικά το ευρώ και τη διεύρυνση του ρόλου του Μηχανισμού Διάσωσης.

Στη θεωρία του χάους, υπάρχει το «φαινόμενο της πεταλούδας», ότι δηλαδή ασήμαντες αλλαγές, μπορεί να προκαλέσουν τεράστιες αποκλίσεις στην εξέλιξη των πραγμάτων. Μια πεταλούδα που χτυπάει τα φτερά της στην Κίνα, μπορεί για παράδειγμα να δημιουργήσει έναν τυφώνα στις ΗΠΑ. Εδώ στην Ε.Ε. λοιπόν, η πεταλούδα μπορεί να είναι και ένα τρένο στην αποβάθρα της Στουτγάρδης!

Υπουργοί που έκαναν το γύρο της γης και οι καχύποπτοι πολίτες!

23 Φεβρουαρίου 11

Πολλές φορές στους μικρούς αριθμούς κρύβονται οι μεγάλες αλήθειες. Πόσα καύσιμα, λέτε, απαιτούνται ετησίως για τις μετακινήσεις των υπουργών της κυβέρνησης και κάποιων ακόμη, ολιγάριθμων κρατικών αξιωματούχων; Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του υπουργείου Εσωτερικών, που δόθηκαν αυτές τις μέρες στη δημοσιότητα, για μεν το 2008 απαιτήθηκαν τετρακόσιες είκοσι χιλιάδες λίτρα, για δε το 2009 τριακόσιες ενενήντα χιλιάδες λίτρα! Άραγε, είναι πολλά ή λίγα; Είναι λογικοί αριθμοί ή παράλογοι;

Ας παίξουμε ένα παιγνίδι, χρησιμοποιώντας απλή αριθμητική, προκειμένου να διαπιστώσουμε την αλήθεια. Κατ’ αρχήν, με βάση τη μέση κατανάλωση ενός αυτοκινήτου μεγάλου κυβισμού όπως οι κρατικές λιμουζίνες (1600- 2000 κ.ε.), αντιστοιχούν χοντρικά 10 λίτρα καυσίμου, ανά 100 χιλιόμετρα. Από τους σχετικούς υπολογισμούς, προκύπτουν συνολικά για μεν το 2008, 4.200.000 διανυθέντα χιλιόμετρα, για δε το 2009, 3.900.000 χιλιόμετρα!

Αν τα χιλιόμετρα αυτά σας φαίνονται υπερβολικά πολλά, ασφαλώς και έχετε δίκιο. Δεδομένου ότι η περιφέρεια της γης είναι (μόλις) 40.000 χιλιόμετρα, οι υπουργικές λιμουζίνες έκαναν σε έναν χρόνο, εκατό φορές τον γύρο της γης! Ή αλλιώς, καθημερινά διένυαν περί τα 13.000 χιλιόμετρα, αν συνυπολογίσουμε λίγες μέρες διακοπές και μερικά Σαββατοκύριακα που οι υπουργοί ξεκουράζονταν! Δηλαδή αν η Ελλάδα ήταν λίγο μεγαλύτερη, ή αν δεν είχε μερικές εκατοντάδες νησιά, πόσες φορές άραγε θα έκαναν τον γύρο της γης;

Όμως το 2010, μετά την δραματική επιδείνωση των οικονομικών της χώρας και την επιτακτική ανάγκη εξορθολογισμού των δημόσιων οικονομικών, πόση εξοικονόμηση καυσίμων λέτε πως έγινε στη χρήση των υπουργικών αυτοκινήτων; Τα 390.000 λίτρα του 2009, το 2010 έγιναν μόλις 128.000! Ήτοι μείωση κατά 68%, ή αν προτιμάτε καθημερινά διανύονταν 8.800 λιγότερα χιλιόμετρα! Αντίστοιχα, μειωμένες ήταν και οι δαπάνες για ανταλλακτικά και επισκευές από τα 677.184 ευρώ το 2009 σε 173.600 ευρώ το 2010.

Είναι απορίας άξιο πώς προέκυψε η μείωση, καθώς οι υπουργοί ούτε λιγότεροι είναι, ούτε ασφαλώς χρησιμοποιούν για τις μετακινήσεις τους τα δικά τους Ι.Χ., καθώς ως γνωστόν δεν φημίζονται για το κουβαρνταλίκι τους. Πρόσφατα, διαβάσαμε περιπτώσεις που με υπουργικές αποφάσεις, εισέπρατταν ακόμη και τα πέντε ευρώ του καφέ στο αεροδρόμιο!

Ούτε, βέβαια, σταμάτησαν να μετακινούνται, αφού οι υποχρεώσεις και οι ανάγκες για μετακινήσεις λόγω της κατάστασης, είναι λογικά αυξημένες. Το ότι πλέον μετακινούνται με μικρότερου κυβισμού αυτοκίνητα, επίσης δεν είναι πειστική δικαιολογία, καθώς δεν μπορεί να προκύψει τόσο μεγάλη διαφορά στα καύσιμα, ακόμη και αν κυκλοφορούσαν με Smart.

Οπότε; Δύσκολη η απάντηση. Ο καθένας μπορεί να σκεφτεί τη δική του εκδοχή. Το μόνο σίγουρο είναι πως ζούμε σε ένα παράλογα σπάταλο κράτος, που αν μη τι άλλο σε υποχρεώνει να είσαι μονίμως καχύποπτος για όσα καθημερινά συμβαίνουν. Άλλωστε, είπαμε, στους μικρούς αριθμούς κρύβονται μεγάλες αλήθειες.
δημοσιεύτηκε στο www.aixmi.gr

ΦΩΝΗ ΛΑΟΥ, ΟΡΓΗ ΘΕΟΥ! (χωρίς το φόβο της πτώχευσης)

19 Φεβρουαρίου 11

Μάλλον με νοσταλγία αναπολούν στην κυβέρνηση τις δημοσκοπήσεις πέρυσι το Μάιο, λίγο μετά την αναγγελία των μέτρων του περίφημου μνημονίου. Τότε το 56% των πολιτών δήλωνε πως αποδεχόταν και πως θα στηρίξει τα μέτρα, όσο σκληρά και αν είναι, προκειμένου η χώρα να αποφύγει την χρεωκοπία (ΚΑΠΑ research, ALCO, Μάιος 2010). Επίσης το 76% συμφωνούσε πως πρέπει να περιοριστούν στο ελάχιστο οι απεργίες! Βέβαια το δίλημμα όπως τέθηκε τότε ήταν οριακό. Ή λιτότητα ή πτώχευση, ή περικοπές ή στάση πληρωμών. Με άλλα λόγια η επιλογή ήταν περίπου μονόδρομος, εμπρός στον κίνδυνο να καταρρεύσει το κράτος.

Ασφαλώς και η κοινωνία δεν έδινε με τη στάση της λευκή επιταγή στην κυβέρνηση. Απαιτούσε αφ’ ενός τα μέτρα να είναι κοινωνικά δίκαια και αφ’ ετέρου να τιμωρηθούν παραδειγματικά οι ένοχοι. Ζητούσε ακόμη να προστατευτούν οι ασθενέστερες κοινωνικές ομάδες και να προχωρήσουν μια σειρά από θεσμικές αλλαγές που θα καταργήσουν την ατιμωρησία των πολιτικών προσώπων, ειδικά όσων διασπάθισαν δημόσιο χρήμα.

Από τότε πέρασαν δέκα μήνες, τα μέτρα έχουν πλήξει το σύνολο της κοινωνίας, περισσότερο απ’ όλους όμως τις ασθενέστερες τάξεις, ενώ κανείς από τους ενόχους δεν έχει τιμωρηθεί. Αντιθέτως είναι διάχυτη η εντύπωση για συγκάλυψη στα μεγάλα σκάνδαλα, όπως η Siemens και το Βατοπέδι.

Οι δημοσκοπήσεις πλέον είναι σε διαφορετική κατεύθυνση. Οι πολίτες σε συντριπτικά ποσοστά δηλώνουν οργή, απογοήτευση, απόγνωση, ανασφάλεια αλλά και αδικία. Η δυσαρέσκεια για τα κόμματα εξουσίας ξεπερνά το 80%, ενώ οι περισσότεροι πιστεύουν πως κουμάντο στη χώρα μας κάνει η τρόικα. Ένας στους δύο έχει γυρίσει την πλάτη στην πολιτική ενώ οκτώ στους δέκα δηλώνουν σε χειρότερη οικονομική κατάσταση και απαισιόδοξοι για το μέλλον.

Δέκα μήνες μετά τα δεδομένα έχουν αλλάξει για έναν ακόμη λόγο. Ο κίνδυνος χρεωκοπίας της χώρας θα εκλείψει οριστικά, καθώς στις 25 Μαρτίου, οι ευρωπαίοι ηγέτες θα συναποφασίσουν τη δημιουργία μηχανισμού διάσωσης για τις χώρες που αντιμετωπίζουν δημοσιονομικές δυσκολίες, όπως η Ελλάδα. Όχι χωρίς όρους όμως, καθώς ως γνωστόν κανείς δεν δίνει χρήματα χωρίς ανταλλάγματα. Το γερμανικής έμπνευσης σχέδιο θα φέρει νέα αυστηρότερα μέτρα δημοσιονομικής πειθαρχίας.

Ωστόσο είναι απορίας άξιο αν αυτή τη φορά η κοινωνία έχει τις αντοχές και τη διάθεση να δείξει την ίδια στωικότητα που επέδειξε μέχρι σήμερα. Αν μετά τις περικοπές στα εισοδήματα, την αύξηση των φόρων, τις αλλαγές στο συνταξιοδοτικό, τη διόγκωση της ανεργίας, αντέχει νέες θυσίες.

Καθώς όμως ο φόβος της χρεωκοπίας δείχνει να απομακρύνεται, η κοινωνία θα βρεθεί με νέους όρους απέναντι σε ένα κουρασμένο, στα όρια της νομιμοποίησης του, πολιτικό σύστημα εξουσίας. Το ένα και μοναδικό όπλο που έχει πλέον η κυβέρνηση στα χέρια της, είναι εκλογές. Οπότε η συνέχεια αναμένεται με ενδιαφέρον!

δημοσιεύτηκε στην εφημεριδα Ισοτιμία

ΤΟ ΔΩΡΕΑΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΟΙΧΙΖΕΙ ΠΟΛΥ ΑΚΡΙΒΑ!

12 Φεβρουαρίου 11

Η Υγεία και η Παιδεία είναι τα κοινωνικά αγαθά, που οφείλει ένα σύγχρονο κράτος να προσφέρει στους πολίτες του. Παραδόξως η χώρα μας θα μπορούσε να αποτελεί ένα ιδανικό παράδειγμα για τον υπόλοιπο κόσμο. Τόσο στην Υγεία όσο και στην Παιδεία, τα στοιχεία είναι εντυπωσιακά. Δαπανούμε το 10,4 % του ΑΕΠ για την Υγεία και το 6,2 % του ΑΕΠ για την Παιδεία.

Και τα δύο ποσοστά είναι πολύ πάνω από τον μέσο ευρωπαϊκό όρο και σε κάποιες περιπτώσεις ανταγωνιστικά με χώρες που προσφέρουν στους πολίτες τους κορυφαίες υπηρεσίες υγείας και εκπαίδευσης. Για την ακρίβεια δαπανούμε ετησίως γύρω στα 25 δισ. για την Υγεία και 15 δισ. για την Παιδεία.

Όμως μην βιαστείτε να πανηγυρίσετε, γιατί αυτή είναι η μισή αλήθεια. Η άλλη μισή αλήθεια είναι πως τα ποσοστά αυτά είναι πλασματικά, γιατί εμπεριέχουν μια άλλη αρνητική όμως, Ελληνική πρωτιά. Οι ιδιωτικές δαπάνες για τα δύο αυτά σημαντικά κοινωνικά αγαθά είναι οι υψηλότερες στην Ευρώπη. Κάτι παραπάνω από το 50% των συνολικών δαπανών για την Υγεία και σχεδόν το 36% των συνολικών δαπανών της εκπαίδευσης, το πληρώνουμε απευθείας από την τσέπη μας.

Περίπου 13 δισ. είναι ετησίως οι ιδιωτικές δαπάνες για την Υγεία και 5,2 δισ. για την Εκπαίδευση, σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στοιχεία. Από μια απλή διαίρεση προκύπτει πως σε κάθε έναν κάτοικο αυτής της χώρας, αντιστοιχούν 1800 ευρώ ετησίως (χωρίς να υπολογίζουμε αυτά που πληρώνουμε μέσω της άμεσης και της έμμεσης φορολογίας)! Πολλαπλασιάστε επί τον αριθμό των μελών της οικογένειάς σας τώρα, για να δείτε πόσο δωρεάν είναι σήμερα η Υγεία και η Παιδεία στη χώρα μας.

Δεν υπάρχει αμφιβολία πως τα δημόσια και δωρεάν κοινωνικά αγαθά στην Ελλάδα, ούτε δωρεάν είναι, αλλά ούτε και αγαθά καθώς οι παρεχόμενες υπηρεσίες δεν αντιστοιχούν στα χρήματα που δαπανώνται! Είναι κοινό μυστικό πως σε πάρα πολλές περιπτώσεις αν δεν βάλεις το χέρι στην τσέπη, δεν κάνεις τη δουλειά σου.

Αυτή την πραγματικότητα υπερασπίζονται σήμερα ισχυρές συντεχνίες, όπως για παράδειγμα οι γιατροί του ΙΚΑ που αγωνίζονται όπως δημοσίως δηλώνουν «για να μην εμπορευματοποιηθεί η υγεία»! Παραβλέποντας (;) πως υπερασπίζονται με νύχια και με δόντια την πλέον εμπορευματοποιημένη, αναποτελεσματική αλλά και διεφθαρμένη, με βάση τα στοιχεία, δημόσια υγεία!

Ομοίως και με την δημόσια εκπαίδευση (έρχονται όπου να ’ναι οι κινητοποιήσεις), που πληρώνει αγόγγυστα σε ιδιαίτερα και φροντιστήρια από την τσέπη του ο Έλληνας πολίτης, με αμφίβολης ποιότητας αποτελέσματα, καθώς στους σχετικούς πίνακες αξιολόγησης η χώρα μας βρίσκεται στις τελευταίες θέσεις μεταξύ των χωρών του ΟΑΣΑ. Τελικά στην Ελλάδα το ΔΩΡΕΑΝ όχι μόνο δεν αξίζει, αλλά στοιχίζει και ακριβά!
δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Ισοτιμία

ΔΕ ΝΤΡΕΠΕΤΑΙ ΚΑΝΕΙΣ ΓΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΧΑΛΙ; ΑΞΙΟΙ!

9 Φεβρουαρίου 11

Είναι απολύτως λογικό να υπερασπίζεσαι το ψωμί σου. Να επιδιώκεις με νύχια και με δόντια, να κρατήσεις ό,τι έχεις κερδίσει τόσα χρόνια. Είναι όμως απαράδεκτο, απάνθρωπο και αντικοινωνικό να το κάνεις με τέτοιο σαδιστικό τρόπο. Ειδικά όταν το διακύβευμα είναι η υγεία.Οι ουρές των απελπισμένων γερόντων στα κατά τόπους ιατρεία του ΙΚΑ, η απόγνωση εμπρός στο αδιέξοδο και η αγωνία για την αναζήτηση λύσης προκαλούν λύπη και προσβάλουν τον πολιτισμό μας.

Αν και συνηθισμένοι οι συνταξιούχοι του ΙΚΑ να διαβιούν σε ένα σχεδόν απάνθρωπο σύστημα, αυτή τη φορά ένιωσαν ασφυκτικά εγκλωβισμένοι και ολοκληρωτικά αδύναμοι.
Δεν ήταν το γεγονός πως θα περάσουν μέρες για το πολυπόθητο ραντεβού με τον γιατρό, δεν ήταν η συνήθης απαξιωτική και συχνά προσβλητική συμπεριφορά του, ούτε η πρόκληση να περάσουν το απόγευμα από το ιατρείο του, για να εξυπηρετηθούν καλύτερα έναντι μόλις 30 ευρώ!

Ήταν ένα τεράστιο τείχος που ορθώθηκε γύρω τους απειλητικό. Το απαραίτητο φάρμακο και η επείγουσα ιατρική γνωμάτευση που με περισσό κόπο και ανεξάντλητη υπομονή εξασφάλιζαν, τώρα δεν υπήρχε. Ανήμποροι, φοβισμένοι αλλά και οργισμένοι από την εγκατάλειψη, αναζητούσαν μέρες αβοήθητοι απεγνωσμένα μια λύση, για το αυτονόητο και το στοιχειώδες.

Χωρίς γιατρό, χωρίς φάρμακο, χωρίς χρήματα, χωρίς ελπίδα. Είναι η απόλυτη απανθρωπιά ενός συστήματος, που κατάφερνε να κερδοσκοπεί και να πλουτίζει με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, εκμεταλλευόμενο ακόμη και αυτούς τους αδύναμους ανθρώπους, με το πενιχρό εισόδημα.

Ασυγκίνητοι εμπρός στην ανθρώπινη ανημπόρια, γιατροί που ορκίστηκαν στον Ιπποκράτη έκαναν το πρωτοφανές. Απειλούσαν με πειθαρχικές ποινές συναδέλφους τους, ιδιώτες γιατρούς συμβεβλημένους με τον ΟΠΑΔ ή τον ΟΑΕΕ που θα προσέφεραν τις υπηρεσίες τους, χωρίς αμοιβή!Αν απαιτούσαν χρήματα από τους ασθενείς ασφαλισμένους του ΙΚΑ, κανένα πρόβλημα! Αυτό από μόνο του είναι αρκετό, για να γίνει αντιληπτό το μέγεθος της διάβρωσης…

Ζώντας καθημερινά στο περιβάλλον μιας κοινωνίας που η υπέρτατη αξία είναι το χρήμα, που το προσωπικό συμφέρον υπερισχύει οποιουδήποτε κοινωνικού αγαθού, που η ανθρώπινη απόγνωση δεν είναι αρκετή να νικήσει τον φιλοτομαρισμό, όλα μοιάζουν να είναι φυσιολογικά. Χθες οι φαρμακοποιοί, σήμερα οι γιατροί, αύριο κάποιοι άλλοι…

Με τον ίδιο τρόπο, την ίδια κοινωνική ευαισθησία, το ίδιο αίσθημα ευθύνης. Μην παραπλανάστε. Όλα όσα συμβαίνουν δεν είναι ύβρις για τον πολιτισμό μας, ούτε ασέβεια προς την τρίτη ηλικία. Αυτά τα λένε και τα γράφουν όσοι προσπαθούν να φιμώσουν τον δίκαιο αγώνα των γιατρών του ΙΚΑ, που με σθένος υπερασπίζονται τα λαϊκά συμφέροντα! Το αγαθό της Υγείας εκατομμυρίων πολιτών! Άξιοι…
δημοσιεύτηκε στο www.aixmi.gr