ΑΔΙΑΝΟΗΤΟ;

21 Δεκεμβρίου 2012 Αυτό το κράτος έχει τη μοναδική ικανότητα να βασανίζει τους πολίτες του. Πως αλλιώς να εξηγήσει κανείς την οδύσσεια των ανθρώπων, που θέλησαν να πουλήσουν ένα κληρονομικό διαμέρισμα, 50 τ. μ. Η πρώτη κατραπακιά τους ήλθε όταν ο μηχανικός που το έλεγξε, διαπίστωσε πως τα δύο μικρά μπαλκονάκια των 80 εκατοστών στον ακάλυπτο, είχαν ενωθεί (πριν από 40 χρόνια). Ήταν ο πρώτος Γολγοθάς που έπρεπε να ανεβούν, καθώς σύμφωνα με τη συμβολαιογράφο (που επικαλέστηκε τον νομο), το τετραγωνικό μέτρο του αέρα που κατέλαβε το μπαλκόνι, ανήκει σε όλους τους ιδιοκτήτες της πολυκατοικίας, είναι δηλαδή κοινόχρηστο. Ως εκ τούτου, πρέπει να γίνει τροποποίηση της σύστασης των κοινόχρηστων χώρων της πολυκατοικίας. Που σημαίνει πως αρκούσε ένας να διαφωνήσει, ή να συμφωνήσει, αλλά να ζητήσει αναθεώρηση στα κοινόχρηστα των προηγούμενων 40 χρόνων, για να μην γίνει η πώληση! Τόσο απλά.. Η δεύτερη κατραπακιά ήλθε, όταν μπήκαν στη διαδικασία της φορολογικής και ασφαλιστικής ενημερότητας....

20 Δεκεμβρίου 2012 Το ότι έχουμε έχουμε μια απέχθεια στις μεταρρυθμίσεις και σε ότι μας ξεβολεύει, είναι γνωστό. Όπως επίσης και το ότι ζούμε στο βασίλειο του λαϊκισμού και της υπερβολής. Η επικείμενη επαναφορά της βάσης του 10, για την εισαγωγή των υποψηφίων στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, είναι ένα ακόμη πεδίο αντιπαράθεσης. Η υπόθεση επανήλθε στο προσκήνιο, μετά το σχετικό αίτημα προς τον υπουργό Παιδείας, των προέδρων διαφόρων ΤΕΙ της χώρας. Όπως είπαν,η άμεση επαναφορά της βάσης του 10 θα λύσει πολλά προβλήματα. Το γεγονός πως υπάρχουν εισακτέοι σε Πανεπιστημιακές σχολές και σε σχολές των ΤΕΙ, με βαθμό 4 και 5, σημαίνει υποβάθμιση των σπουδών, καθώς, όπως είναι φυσικό, είναι αδύνατον να παρακολουθήσουν την εκπαιδευτική διαδικασία. Για όσους δεν θυμούνται, η υπόθεση αυτή “πηγαίνει και έρχεται” κάθε τρεις και λίγο. Για την ιστορία, η βάση του 10 επανακαθιερώθηκε (αφού πρώτα χάλασε ο κόσμος) το 2006 από την Μαριέτα Γιαννάκου και καταργήθηκε, τέσσερα χρόνια αργότερα, από την Άννα...

18 Δεκεμβρίου 2012 Η πιο κρίσιμη φάση σε μια διαστημική αποστολή, είναι η στιγμή της επανεισόδου του διαστημοπλοίου στη γήινη ατμόσφαιρα. Οι συνθήκες που επικρατούν σε αυτή τη φάση είναι τρομακτικές, λόγω της τριβής του σκάφους στην ατμόσφαιρα και των θερμοκρασιών που αναπτύσσονται! Μάλιστα στιγμιαία, σε αυτή τη διαδικασία, χάνεται η επικοινωνία με το κέντρο ελέγχου και περιμένουν όλοι με αγωνία τη στιγμή που θα αποκατασταθεί η επαφή. Οι Σοβιετικοί παλαιότερα και οι Αμερικανοί σχετικά πρόσφατα, ακριβώς σε αυτή τη φάση έχασαν διαστημόπλοια και είχαν ανθρώπινες απώλειες, παρότι νωρίτερα όλα είχαν πάει καλά στο διάστημα, οι εργασίες είχαν ολοκληρωθεί με επιτυχία και ήταν όλοι ευτυχείς και ικανοποιημένοι, πριν ξεκινήσει το ταξίδι της επιστροφής στην γη. Είναι μεταφορικά, ακριβώς η ίδια ακριβώς φάση, στην οποία ετοιμάζεται να εισέλθει η χώρα και μαζί της η κυβέρνηση. Είναι η στιγμή που θα κριθούν όλα, καθώς κυβέρνηση και κοινωνία θα βρεθούν απέναντι σε ακραίες καταστάσεις. Είναι η ώρ...

13 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2012 Το ερώτημα, με αφορμή το δάκρυ του Κύπριου Προέδρου Δημήτρη Χριστόφια, είναι αν τελικά και οι άνδρες κλαίνε. Η απάντηση είναι δεδομένη. Ναι, κλαίνε! Οι ηγέτες όμως κλαίνε; Και πάλι η απάντηση είναι περίπου αυτονόητη. Ασφαλώς και κλαίνε, όπως  όλος ο υπόλοιπος κόσμος! Οπότε το σωστό ερώτημα πρέπει να είναι, αν οι ηγέτες επιτρέπεται να κλαίνε δημόσια. Εδώ η απάντηση είναι πάλι δεδομένη. Όχι οι ηγέτες δεν κλαίνε δημόσια. Και ένας λόγος είναι γιατί με το κλάμα τους, παρασύρουν στο προσωπικό τους πένθος, στη δική τους θλίψη, έναν ολόκληρο λαό! Αν, άνθρωποι είναι, νιώσουν αβάσταχτη θλίψη και συγκίνηση, μπορούν να ξεσπάσουν στα κλάματα, να πλαντάξουν, πίσω από την κλειστή πόρτα. Και αφού βγάλουν τα απωθημένα τους, μετά να ανεβούν στο βήμα και να μιλήσουν ψύχραιμα και με επιχειρήματα, όπως άλλωστε ταιριάζει σε έναν ηγέτη, που διαφεντεύει τις τύχες ενός λαού. Τα συναισθήματα και μάλιστα στην ακραία μορφή τους, δεν έχουν θέση στη δημόσια εικόνα ενός ανδρός, αν...

11 Δεκεμβρίου 2012 Ο πρωταγωνιστής της ιστορίας μας, ζει για πολλά χρόνια σε μια Δυτικοευρωπαϊκή πρωτεύουσα. Θεωρούσε πάντα μεγάλη τύχη το γεγονός, πως η χώρα που τον φιλοξενεί, του παρέχει εξαιρετικές υπηρεσίες υγείας. Οποτεδήποτε χρειάστηκε κάποιος από την οικογένειά του να νοσηλευτεί σε (δημόσιο) νοσοκομείο, πάντα η φροντίδα ήταν στο υψηλότερο επίπεδο. Οι ιστορίες που άκουγε από την Ελλάδα της κρίσης, τον τρόμαζαν! Ο απόηχος που έφτανε από την πατρίδα, του προκαλούσε λύπηση και οίκτο για τους συμπατριώτες του. Είχε σχηματίσει στο μυαλό, την εικόνα μιας ρημαγμένης χώρας, στην οποία τα δημόσια αγαθά, όπως η περίθαλψη, ήταν τριτοκοσμικού επιπέδου και οι λειτουργοί της υγείας διεφθαρμένοι. Η τύχη, ή πιο σωστά η ατυχία, το έφερε τις ημέρες που βρίσκονταν στην Αθήνα, την περασμένη εβδομάδα, να ασθενήσει σοβαρά η μητέρα του. Ήταν τόσο επείγουσα η κατάσταση, ώστε ήταν αδύνατο να κάνει αυτό που οι κοντινοί συγγενείς τον προέτρεψαν, να την μεταφέρει σε ιδιωτικό νοσοκομείο. Χωρίς να έ...

6 Δεκεμβρίου 2012 Ένα μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα προσαρμογής, αντίστοιχο με αυτό που μας επέβαλε η τρόικα, χάνεται κάθε χρόνο στην Ελλάδα, εξ’ αιτίας της γραφειοκρατίας. Για την ακρίβεια δεκατέσσερα δισεκατομμύρια ευρώ, είναι το ετήσιο οικονομικό βάρος που επωμίζονται οι πολίτες στη χώρα μας, λόγω της διαφθοράς, της κακοδιοίκησης και της γραφειοκρατίας, στη Δημόσια Διοίκηση. Πρόκειται για ένα ακόμη αρνητικό ρεκόρ, καθώς το ποσό αυτό αντιστοιχεί με το 6.8% του ΑΕΠ, ποσοστό σχεδόν διπλάσιο του μέσου όρου των χωρών της Ε. Ε. που είναι 3,5%! Μάλιστα, όπως κατέδειξαν σχετικές έρευνες, οι επιχειρήσεις στην Ελλάδα υποχρεώνονται να δαπανούν ετησίως δύο δισ. ευρώ, προκειμένου να ξεπεράσουν τα εμπόδια που προκύπτουν από τη γραφειοκρατία. Μια από τις σημαντικότερες αιτίες που τρέφει το τέρας της Δημόσιας Διοίκησης, σύμφωνα με τους ειδικούς, είναι η πολυνομία, που στις περισσότερες περιπτώσεις δημιουργεί πολυδαίδαλες διαδρομές και ανοιγοκλείνει παραθυράκια. Από το 1975 μέχρι σήμερα, σύμφωνα με...

4 Δεκεμβρίου 2012 Αν και αμφίβολης αποτελεσματικότητας, η πρωτοβουλία Βενιζέλου να επιχειρήσει να αναδείξει ως “αντισυνταγματικό κόμμα” τη Χρυσή Αυγή, έχει τα καλά της. Ανοίγει το δημόσιο διάλογο για το πρωτόγνωρο φαινόμενο, χωρίς όμως να έχει πρακτική αξία, αφού το Σύνταγμά δεν προβλέπει την αποβολή κόμματος από το κοινοβούλιο.  Είναι δικαιολογημένη η ανησυχία του πολιτικού κόσμου, από την αυξανόμενη απήχηση της Χρυσής Αυγής, αλλά και από τα εντεινόμενα κρούσματα αυθαιρεσίας, βίας και περιφρόνησης του πολιτεύματος. Αν όμως ειλικρινά ο κύριος Βενιζέλος θέλει να απομονώσει τη Χρυσή Αυγή και όχι απλώς να κάνει ντόρο για να καλύψει τη γύμνια και την εν εξελίξει αποσύνθεση του κόμματός του, οφείλει να ξεκινήσει από τις αιτίες που τη γιγάντωσαν.  Αυτό που δεν θέλουν ή δεν μπορούν να αντιληφθούν οι περισσότεροι, είναι πως οι πολίτες που ψήφισαν και εμφανίζονται να υποστηρίζουν τη Χρυσή Αυγή, δεν είναι κατ’ ανάγκη φασίστες, νεοναζιστές και εχθροί του πολιτεύματος. Είναι πολίτ...