ΑΔΙΑΝΟΗΤΟ;

28 Μαίου Η διαπίστωση προκαλεί θλίψη, οργή και απογοήτευση. Διαβάστε πώς τα κόμματα, περιφρονούν προκλητικά τη νομιμότητα και την κοινή λογική. Νοιώθεις περικυκλωμένος από παντού. Στο σπίτι, με τα κακής αισθητικής διαφημιστικά σποτ των κομμάτων. Εκτός σπιτιού από τις χιλιάδες υπαίθριες διαφημιστικές πινακίδες, που έχουν κατακλύσει, με συνθήματα όλων των κομμάτων, κάθε ελεύθερο σημείο της επικράτειας. Ο χορός της κατασπατάλησης εκατομμυρίων ευρώ, εν μέσω κρίσης είναι προφανής και αποτελεί μια πρώτη, δυσάρεστη διαπίστωση. Η δεύτερη έχει να κάνει με τη νομιμότητα. Πόσο νόμιμες είναι όλες αυτές οι υπαίθριες διαφημίσεις, που πληρώνονται από την τσέπη των ελλήνων φορολογουμένων. Γιατί αν πιστέψουμε όσα ακούστηκαν λίγες εβδομάδες πριν στη βουλή, από υπουργούς και βουλευτές, αύριο το πρωί πρέπει να επέμβει ο Εισαγγελέας. Μελετάω επί ώρες τα πρακτικά από τις πρόσφατες συνεδριάσεις της βουλής, με θέμα τα τροχαία δυστυχήματα. Με επιθετικό λόγο, οι βουλευτές όλων των κομμάτων, μιλούν για...

26 Μαίου Τι φταίει για το χάλι μας; Γιατί όλα πάνε από το κακό στο χειρότερο; Τρεις διαφορετικές απόψεις, από ξεχωριστή οπτική γωνιά η κάθε μια, συμφωνούν πως το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η αναξιοκρατία ! Άραγε γιατί φτάσαμε ως χώρα, εδώ που φτάσαμε; Ποιες είναι οι αιτίες αυτής της πρωτοφανούς παρακμής; Τι είναι αυτό που δεν επιτρέπει να κινηθούν τα πράγματα προς τα εμπρός; Ποιος ευθύνεται για την πρωτοφανή ανυποληψία της κάθε λογής εξουσίας, της κάθε λογής ηγεσίας; Γιατί βουλιάζουμε κάθε μέρα όλο και πιο βαθιά στο βούρκο; Για ποιο λόγο ζέχνει η χώρα όλη από την οσμή των σκανδάλων; Η άποψη που διατύπωσε με γενναιότητα και ειλικρίνεια ο πρώην πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωστής Στεφανόπουλος(1), που γνωρίζει τα πράγματα καλύτερα έχει ξεχωριστό ενδιαφέρον. Μίλησε για την έλλειψη ηθικών αρχών, την απουσία εντιμότητας, αξιοπρέπειας, συνείδησης καθήκοντος και ευθύνης. «Αυτά δεν υπάρχουν πια στον τόπο μας» είπε επί λέξη. Ο κ. Στεφανόπουλος είπε κάτι ακόμη. Χαρακτήρισε τον κομματισμό και τη...

22 Μαίου 09 Επειδή ο κόσμος είναι μικρός, κάποιος μίλησε στους Άγγλους για το φιλότιμο. Μόνο έτσι εξηγούνται όσα συμβαίνουν στη Βρετανία. «Για πες μου σε παρακαλώ, ...υπάρχει στα Αγγλικά η λέξη φιλότιμο;» Κλασσικό κλισέ που χρησιμοποιείται συχνά- πυκνά από διάφορους «συνέλληνες», προκειμένου να αποδείξουν πως μόνο εμείς οι Έλληνες, γνωρίζουμε από φιλότιμο και κανείς άλλος στον κόσμο. Ως εκ τούτου, αφού οι ξένοι αγνοούν την ύπαρξη της λέξης, φυσικό είναι να αγνοούν και το νόημα της. Για την ιστορία, αν ανατρέξετε στο σχετικό λήμμα του λεξικού, θα διαπιστώσετε πως φιλότιμο είναι «η αυξημένη ευαισθησία κάποιου σε σχέση με την προσωπική τιμή, την αξιοπρέπειά του και γενικότερα με την εικόνα που σχηματίζουν οι άλλοι γι΄ αυτόν. Επίσης η προθυμία, η ευσυνειδησία, στην εκτέλεση του καθήκοντος, της εργασίας». Το ερώτημα είναι, αν όντως τα πράγματα είναι έτσι. Αν δηλαδή, έχοντας την πατέντα ως αποκλειστικοί χρήστες παγκοσμίως, διαθέτουμε όντως φιλότιμο. Για παράδειγμα συμβαίνουν τον τελευταίο κ...

15 Μαίου 09 Ξάφνου μια φωνή, λέει επιτέλους φωναχτά αυτό που είναι στο μυαλό των περισσότερων. Ότι η κατάσταση δεν πάει άλλο! Το κλίμα στην πολιτική ζωή είναι πολύ κακό! Φωνές, νεύρα, αλληλοκατηγορίες, καχυποψία, αντιπαραθέσεις, τσακωμοί, λεονταρισμοί, ειρωνείες... Δεν υπάρχει πιο βαρετό τηλεοπτικό θέαμα, από την εικόνα των αντιπαρατιθέμενων πολιτικών, που μιλούν φωναχτά όλοι μαζί, ανταλλάσσουν κοινότοπα επιχειρήματα, κάνουν ανούσιες διατυπώσεις, θεοποιούν μέχρι παρεξηγήσεως τους αρχηγούς τους και κυρίως κάνουν το άσπρο, μαύρο! Φρίκη! Ατυχώς άπαντες, είμαστε θεατές μιας παράστασης που εξελίσσεται σε παρωδία. Η πραγματικότητα που διαμορφώνεται ημέρα με την ημέρα είναι ολοένα και πιο θλιβερή. Τα δημόσια οικονομικά βουλιάζουν, η δημόσια διοίκηση είναι ο ορισμός της διαφθοράς, η παιδεία βυθίζεται σε τέλμα, η υγεία αποσαθρώνεται... όλα πάνε από το κακό, στο χειρότερο! Και ξάφνου, μέσα σ’ αυτή τη νοσηρή πραγματικότητα μια φωνή, λέει επιτέλους τα πράγματα με το όνομά τους! Σαν να επιχειρεί...

9 Μαίου 09 Και όμως ακόμη και σήμερα, όπως ακριβώς συνέβαινε δεκαετίες πριν, έρχονται στιγμές που διαπιστώνεις το χάος που χωρίζει την σύγχρονη Ελλάδα, από άλλες ανεπτυγμένες χώρες. Κάποτε, τρεις- τέσσερις δεκαετίες πριν, οποίος επέστρεφε στην Ελλάδα από το εξωτερικό- κυρίως από τις χώρες της Δύσης- είχε να λέει για το πόσο διαφορετικά ήταν εκεί τα πράγματα. Πρώτα απ’ όλα ήταν ο πλούτος, οι υποδομές και η ανάπτυξη. Η αφθονία σε καταναλωτικά αγαθά! Μετά ήταν ο τρόπος που λειτουργούσε η δημόσια διοίκηση! Αξιόπιστη και σοβαρή, απέναντι σε όλους τους πολίτες, χωρίς διακρίσεις. Που ακόμη και για έναν μετανάστη που ξεκινούσε τη ζωή του το μηδέν, όλες οι διαδικασίες και οι συναλλαγές ήταν εύκολες. Χωρίς να απαιτούνται «γρηγορόσημα» και κάθε λογής λαδώματα. Ενθουσιώδεις εξιστορήσεις, που φάνταζαν τότε στα «άμαθα» αυτιά μας ως ιστορίες από άλλο πλανήτη. Άλλωστε, η μοναδική γέφυρα τότε με τον έξω κόσμο, ήταν για τους περισσότερους οι διηγήσεις των Ελλήνων μεταναστών, κάθε φορά πο...