ΑΔΙΑΝΟΗΤΟ;

31 Οκτωβρίου 09 Έχετε αναλογιστεί τις συνέπειες, αν έφτανε στο ΙΚΑ ή στην επιθεώρηση εργασίας, μια καταγγελία για «μαύρη εργασία» στην επιχείρησή σας; Ότι για παράδειγμα, απασχολείτε σε καίριες θέσεις προσωπικό που είναι ανασφάλιστο, αμείβεται με το ήμισυ του βασικού μισθού και δεν έχει εργασιακά δικαιώματα. Τι θα συνέβαινε σε μια τέτοια περίπτωση; Πρώτον, θα ερχόταν το ΙΚΑ , θα σας μήνυε, θα επέβαλε ένα βαρύτατο πρόστιμο και, θα σας υποχρέωνε να καταβάλετε αναδρομικά όλες τις ασφαλιστικές εισφορές μέχρι το τελευταίο ευρώ! Δεύτερον, θα έπρεπε να απολογηθείτε ενώπιον των ποινικών δικαστηρίων, όπου πιθανότατα θα καταδικαζόσασταν, για το αδίκημα της μη καταβολής δεδουλευμένων, αφού ο νόμος απαγορεύει αμοιβές κατώτερες από την ΕΣΣΕ και για το αδίκημα της εισφοροδιαφυγής. Τρίτον, πάλι ενώπιον της δικαιοσύνης, θα έπρεπε να γίνει ο υπολογισμός των χρημάτων που πρέπει να καταβάλετε ως αποζημίωση στο προσωπικό σας, αφού ουσιαστικά τους «κλέβατε» κάθε μήνα. Όλα αυτά θα συνέβαιναν, αν ήσασταν ε...

24 Οκτωβρίου 09 Στην πολιτική τα προσωπικά δεν έχουν ιδιαίτερη σημασία. Αν είσαι καλός ή κακός άνθρωπος, αν αγαπάς τη γυναίκα σου ή όχι, αν είσαι χαμογελαστός ή μουτρωμένος δεν ενδιαφέρει κανέναν. Στην πολιτική όλα κρίνονται εκ του αποτελέσματος. Έχεις έργο, επιτυχίες, αποτελεσματικότητα; Αν ναι, είσαι καλός και χρήσιμος, ακόμη και αν είσαι «παλιοχαρακτήρας». Αυτή είναι η πολιτική! Ωστόσο, πάντα θα υπάρχουν προσωπικά χαρακτηριστικά, που θα επηρεάζουν το αποτέλεσμα. Για παράδειγμα σε προσωπικό επίπεδο, είναι πολλά αυτά που μπορεί να καταλογίσει κανείς στον Κώστα Καραμανλή. Το γεγονός πως κατά κοινή ομολογία, δεν επέδειξε εργατικότητα ανάλογη με αυτή που απαιτούσε η θέση του. Ή ότι ήταν ιδιαίτερα «δυσκίνητος». Ότι δηλαδή δύσκολα, από χαρακτήρα, έπαιρνε αποφάσεις και πρωτοβουλίες σε κρίσιμα ζητήματα, με συνέπεια τα προβλήματα να γιγαντώνονται και να υπάρχει η αίσθηση της ακινησίας. Ή το γεγονός, ότι εμπιστεύτηκε σε θέσεις κλειδιά λάθος ανθρώπους. Στελέχη με τα οποία τον συνέδεε φιλία χρόν...

17 Οκτωβρίου 09 Είναι εντυπωσιακή η ορμή, με την οποία η νέα κυβέρνηση ξεκίνησε τη θητεία της. Ο πρωθυπουργός είχε προετοιμάσει πολύ προσεκτικά τα πρώτα της βήματα. Στόχος πρώτος είναι η αποκατάσταση της αξιοπιστίας της πολιτικής. Ο Γιώργος Παπανδρέου φάνηκε να γνωρίζει καλά πως ακόμη και αν ο λαός τον επιδοκίμασε με την ισχυρή αυτοδυναμία που του έδωσε, παραμένει δύσπιστος, επιφυλακτικός και καχύποπτος. Αυτός είναι και ο λόγος που το μπαράζ των θεσμικών πρωτοβουλιών με το καλημέρα, αιφνιδίασε ευχάριστα τους πολίτες. Από την εξαγγελία του νέου εκλογικού νόμου, μέχρι την αναβάθμιση του κοινοβουλίου, από τη θέσπιση κανόνων διαφάνειας, μέχρι την επιβολή της αξιοκρατίας. Δεν ξέρω πόσο χρόνια πρέπει να γυρίσει κανείς πίσω, για να βρει αποδοχή (και υποδοχή), αντίστοιχη με αυτή που η κοινή γνώμη επιφύλαξε στον Γιώργο Παπανδρέου. Είναι εντυπωσιακό για παράδειγμα, πως σχεδόν 8 στους 10 πολίτες είδαν με θετικό μάτι τη σύνθεση της νέας κυβέρνησης. Η αλήθεια είναι πως η κακή εικόνα, η ακινησία ...

Ίσως εδώ που φτάσαμε, να είναι επιτακτικότερη η ανάγκη να αλλάξουν οι πολίτες άποψή για την πολιτική και τη Δημοκρατία μας, παρά να ανακάμψει η οικονομία! 10 Οκτωβρίου 09 Η στήλη έχει επιμείνει πολλές φορές, πως πλέον δεν αρκεί η εναλλαγή στην εξουσία για να βγούμε από το θλιβερό μας τέλμα. Η λύση δεν είναι να φύγει μια κακή και κουρασμένη κυβέρνηση, για να έλθει μια άλλη ξεκούραστη και ορεξάτη. Αν και ο κ. Παπανδρέου επιχειρήσει να διαχειριστεί την εξουσία με τον τρόπο που το έκαναν όλες οι κυβερνήσεις, από την μεταπολίτευση μέχρι σήμερα, ακόμη και αν έχει τις καλύτερες προθέσεις, θα αποτύχει. Και αν αποτύχει θα είναι αυτός που θα κλείσει πίσω του την πόρτα με πάταγο! Ο τελευταίος ενός κύκλου της πολιτικής ζωής, νικημένος από την ανυποληψία και τη φαυλότητα. Αντίθετα αν τα καταφέρει, θα έχει πεδίο δόξας λαμπρό! Θα είναι ο πρώτος πολιτικός που το όνομά του θα ταυτιστεί με μια καινούργια εποχή, που θα βάλει σε νέα τροχιά τη χώρα. Γράφαμε, πως εκεί που φτάσαμε δε...

Μπορεί να λείπουν χρήματα για τις συντάξεις, όχι όμως για τις ανάγκες των κομμάτων! Μια ακόμη σπάταλη προεκλογική περίοδος, ευτυχώς τελείωσε. 3 Οκτωβρίου 09 Αν υπάρχει ένας χαρακτηρισμός που ταιριάζει σε αυτές τις εκλογές, είναι η υποτονικότητα. Ήταν προφανές πως ο κόσμος αυτή τη φορά, δεν είχε όρεξη για πανηγύρια. Και αυτό παρά τη φιλότιμη (και πανάκριβη) προσπάθεια των κομμάτων να κινητοποιήσουν το ένστικτο του ψηφοφόρου- οπαδού. Αλήθεια τι άλλο εξυπηρετεί η γραφική και ξεπερασμένη συνήθεια των κομμάτων, να περιφέρουν τον αρχηγό ως Μεσσία από χωρίου εις χωρίον; Και αυτός να επαναλαμβάνει με στόμφο τις ίδιες κοινοτοπίες, τα ίδια ρητορικά σχήματα και κυρίως τις ίδιες κολακείες προς τους συγκεντρωμένους (μεταφερόμενους) οπαδούς; Ίσως να μην είναι ευρύτερα γνωστό, αλλά κάθε μια από τις πολλές δεκάδες συγκεντρώσεις, στοιχίζει δεκάδες χιλιάδες ευρώ! Κυρίως λόγω της ενοικίασης πανάκριβων μονάδων εξωτερικών μεταδόσεων και πυλώνων φωτισμού, προκειμένου να προβάλουν στην τηλεόραση ένα τρίλεπτ...