ΑΔΙΑΝΟΗΤΟ;

25 Ιουνίου 11 Ποτέ άλλοτε στη σύγχρονη ιστορία της, η Ελλάδα δεν ήταν καθημερινά πρωτοσέλιδο στον παγκόσμιο Τύπο, έντυπο και ηλεκτρονικό. Ολόκληρος ο πλανήτης παρακολουθεί καρέ- καρέ τις αγωνιώδεις προσπάθειες να διασωθεί η χώρα από την κατάρρευση. Ο λόγος είναι προφανής. Μια ελληνική χρεοκοπία, είναι σε θέση να προκαλέσει πρωτοφανές ντόμινο και να συμπαρασύρει μαζί της στην άβυσσο και άλλα κράτη, με ανεξέλεγκτες συνέπειες στην παγκόσμια οικονομία! Η αλήθεια είναι πως τα περισσότερα δημοσιεύματα είναι απαισιόδοξα για την εξέλιξη του προβλήματος, καθώς είτε θεωρούν αδύνατη τη λύση της εξίσωσης του ελληνικού χρέους, είτε προεξοφλούν την αδυναμία του πολιτικού της προσωπικού να διαχειριστεί αποτελεσματικά τη κρίση. Ούτως ή άλλως τα δείγματα γραφής της κυβέρνησης έως τώρα, είναι από αρνητικά έως απογοητευτικά. Κάποιοι, όμως, όπως για παράδειγμα το BBC, πάνε ένα βήμα παρακάτω θεωρώντας πως και η ελληνική κοινωνία ίσως να μην θέλει τη διάσωση της χώρας. «… Χωρίς νέα μέτρα λιτότητας με ...

25 Ιουνίου 11 Τα στοιχεία της εκτέλεσης του τρέχοντος προϋπολογισμού είναι απογοητευτικά. Για μια ακόμη χρονιά, σύμφωνα με τις ενδείξεις του 5μηνου, δεν θα καταστεί δυνατό να προσεγγίσουμε τους στόχους, καθώς το έλλειμμα συνεχίζει να αυξάνει έχοντας ήδη φτάσει στον 5ο μήνα του χρόνου, τα 10,26 δισ. Αντί προβλεπόμενης μείωσης του κατά 3,9%, για την ώρα έχουμε αύξηση κατά 12,7%! Όπως συμβαίνει σχεδόν πάντα στην εκτέλεση του προϋπολογισμού, ακόμη και τώρα σε τόσο ιδιαίτερες και πιεστικές συνθήκες, συνεχίζει να υπάρχει σημαντική αύξηση στις δαπάνες και αντιστοίχως μεγάλη υστέρηση στα έσοδα. Η λεγόμενη μαύρη τρύπα, η απόκλιση από τον στόχο, πριν καν φτάσουμε στο μέσον της χρονιάς, είναι ήδη 3,6 δισ. ευρώ! Θα μπορούσε να υποθέσει κανείς πως μετά τις διαπιστώσεις και τις αδυναμίες που έχουν εντοπισθεί, θα υπάρξουν οι σχετικές διορθώσεις ώστε το τέλος του χρόνου το αποτέλεσμα να είναι το καλύτερο δυνατό. Άλλωστε στο τιμόνι της οικονομίας υπάρχει ένας καινούργιος δυναμικός και ορεξάτος υπ...

18 Ιουνίου 11 Μέχρι σήμερα υπάρχει ένα ρεαλιστικό αντεπιχείρημα, εναντίον όσων ζητούν να γίνει επιτέλους κάτι, που θα αλλάξει την πορεία της χώρας. Σε όσους διαπιστώνουν πως η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ απλώς πήρε το πηδάλιο από τη ΝΔ, για να συνεχίσει πάνω κάτω στην ίδια ρότα. Σε όσους βλέπουν στα πρόσωπα των Παπανδρέου και Σαμαρά, τη συνέχεια ενός φαύλου και χρεοκοπημένου πολιτικού συστήματος. Σε όσους διαπιστώνουν τις ίδιες ανεπάρκειες και ίδια ελαττώματα με όλες τις προηγούμενες κυβερνήσεις που οδήγησαν εδώ τη χώρα. Σε όσους διαπιστώνουν, πως είμαστε ολοένα και πιο κοντά στο γκρεμό. Και όλοι αυτοί δεν είναι απλώς πολλοί, είναι η πλειοψηφία, σύμφωνα με τα ευρήματα πολλών δημοσκοπήσεων τους τελευταίους μήνες. Μεταξύ τους σίγουρα και πολλοί απ’ όσους συνωστίζονται καθημερινά έξω από τη βουλή. Το αντεπιχείρημα είναι πως καλώς ή κακώς, αυτές είναι οι δύο μοναδικές προτάσεις εξουσίας που υπάρχουν σήμερα στο τραπέζι. Ή ο Παπανδρέου, ή ο Σαμαράς! Ή το ΠΑΣΟΚ του μνημονίου Νο2, ή η ΝΔ του...

13 Ιουνίου 2011 Ας ξεκινήσουμε να λύσουμε μια παρεξήγηση. Είναι το μνημόνιο το πρόβλημά της χώρας; Για πολύ κόσμο το μνημόνιο είναι μια κατάρα, που κάποια σκοτεινά κέντρα που στοχεύουν στον αφανισμό μας, εφηύραν για να πετύχουν το σκοπό τους. Σύμφωνα με άλλες απόψεις είναι μέρος ενός σχεδίου απαξίωσης της φυλής, με απώτερο στόχο την υποδούλωσή του έθνους. Ή ακόμη χειρότερα, ένα οργανωμένο σχέδιο καταλήστευσης του εθνικού πλούτου και ισοπέδωσης των λαϊκών διεκδικήσεων. Μας παραδόθηκε με βιβλικό τρόπο δε, όπως οι δέκα εντολές στον Μωυσή! Υπάρχει και ένα ενδεχόμενο όμως το πρόβλημα να μην είναι το μνημόνιο, αλλά ο εαυτός μας! Η ίδια η χώρα, οι δομές της και το πολιτικό της προσωπικό. Το μνημόνιο ίσως να είναι ακόμη και το άλλοθι για ότι γίνεται, αλλά και για ότι δεν γίνεται σήμερα. Κάτι σαν την κολυμπήθρα του Σιλωάμ. Ο εξαγνισμός και η απαλλαγή από τις αμαρτίες του παρελθόντος και του παρόντος! Δείτε για παράδειγμα, ότι κραυγαλέες ιστορίες κακοδιαχείρισης σε υπουργεία, οργανισμούς ...

11 Ιουνίου 2011 Αν κάτι χαρακτηρίζει την κυβέρνηση, (εκτός από την πανσπερμία απόψεων) είναι η απραξία και η αναβλητικότητα. Σε εξαιρετικά πιεστικές συνθήκες και ασφυκτικές προθεσμίες δίνει στον εαυτό την πολυτέλεια να συζητάει, να συζητάει, να συζητάει και τελικά να μην αποφασίζει. Και επειδή δεν αποφασίζει, κάποιοι άλλοι παίρνουν την πρωτοβουλία και αποφασίζουν για λογαριασμό της. Κάπως έτσι καταλήξαμε σήμερα στο μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα και στις απίστευτα πιεστικές προθεσμίες, που μοιάζουν αδύνατο να τηρηθούν χωρίς συνέπειες. Αν πάτε ακριβώς έναν χρόνο πίσω, θα βρείτε δημοσιευμένο στις εφημερίδες έναν μακρύ κατάλογο από επιχειρήσεις του Δημοσίου ( ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ, καζίνο, Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών, ΕΛΤΑ, ΤΡΑΙΝΟΣΕ, λιμάνια, Εγνατία οδός κλπ), για τις οποίες όπως έλεγαν τότε υψηλόβαθμα κυβερνητικά στελέχη, είχε δρομολογηθεί η προπαρασκευαστική διαδικασία, με τον διορισμό συμβούλων, ώστε το 2011 «να είμαστε έτοιμοι για κινήσεις». Τι έγινε από τότε; Τίποτα! Ή για την ακρίβεια μεσολάβη...

4 Ιουνίου 2011 Αν κάτι προκαλεί έκπληξη και απορία δεν είναι οι αντιδράσεις των «αγανακτισμένων» έξω από το κοινοβούλιο, αλλά η αδράνεια και η αδυναμία του πολιτικού κόσμου να αντιληφθεί το μέγεθος του προβλήματος και να διαχειριστεί την κατάσταση που απέχει ελάχιστα από το να γίνει έκρυθμη. Είναι φανερό πως αρκεί πλέον ένα τυχαίο ή ένα σκοπούμενο γεγονός, για να τεθεί εκτός ελέγχου! Το ρήγμα που έχει δημιουργηθεί μεταξύ μεγάλου τμήματος της κοινωνίας και της καθεστηκυίας πολιτικής τάξης, το έχουν αποτυπώσει κατ’ επανάληψη οι δημοσκοπήσεις. Σχεδόν ένας στους δύο πολίτες δηλώνει πως δεν εκφράζεται από το πολιτικό σύστημα και τα κόμματα, ενώ σχεδόν 8 στους 10 εμφανίζονται απογοητευμένοι από τα πεπραγμένα κυβέρνησης και αξιωματικής αντιπολίτευσης. Με τα δεδομένα αυτά, δεν πρέπει να προκαλεί έκπληξη ούτε ο όγκος των διαδηλωτών καθημερινά έξω από το κοινοβούλιο, ούτε η οξύτητα των συνθημάτων. Πίσω από τους ακραίους χαρακτηρισμούς για «κλέφτες», «προδότες», «λαμόγια» και οτιδήποτε άλλ...