ΚΑΙ ΟΜΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΚΑΛΟ ΣΤΗ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΥ ΦΕΥΓΕΙ!

30 Δεκεμβρίου 11

Ακριβώς στο κλείσιμο του χρόνου, είναι η καλύτερη στιγμή για έναν μίνι απολογισμό. Συνήθως αυτού του είδους οι προσεγγήσεις στοχεύουν να δημιουργήσουν ένα ισοζύγιο. Να συνοψίσουν τα θετικά και τα αρνητικά και στο τέλος να καταλήξουν αν ήταν μια καλή η κακή χρονιά. Η απογοήτευση στην περίπτωσή μας, είναι πρωτοφανής. Τι καλό μπορεί να είχε η χρονιά που φεύγει;

Στο 2010 υπήρχε έστω μια ελάχιστη ελπίδα, πως απο του χρόνου κάτι καλύτερο μπορούμε να ελπίζουμε. Επέτρεπε σε κάποιους, στους ελάχιστους που ακόμη εμπιστεύονταν τις κυβερνητικές υποσχέσεις και τις επίσημες δηλώσεις, να προσδοκούν καλύτερες μέρες. Φρούδες ελπίδες θα πείτε. Σύμφωνοι, αλλά κάποιοι (κόντρα στη λογική) ήταν αισιόδοξοι. Το 2011 και αυτοί οι λίγοι, πείστηκαν πως ο εχθρός του κακού, είναι το χειρότερο!

Το 2011 ήταν η χρονιά της απογοήτευσης, της απελπισίας, της αβεβαιότητας, του φόβου και της ανασφάλειας. Κάθε μια λέξη αποτυπώνει μια πτυχή της πραγματικότητας που βίωσαν και βιώνουν οι πολίτες. Ποτέ άλλοτε τόσες αρνητικές και επώδυνες έννοιες δεν συνυπήρξαν η μία δίπλα στην άλλη. Είναι η πρώτη φορά που δεν υπάρχει τίποτε για να αθροιστεί στο θετικό ισοζύγιο.

Το 2011 συνειδητοποιήσαμε όλοι, ακόμη και αυτοί που έπασχαν από κομματική τύφλωση, πως η χώρα είναι γυμνή. Όλοι αυτοί που άσκησαν εξουσία, αυτοί που μας οδήγησαν εδώ, είναι αθέλητα, είτε ακόμη χειρότερα ηθελημένα, ανεπαρκεις, ανίκανοι και επικίνδυνοι.

Το 2011 εξέπνευσε η ελπίδα πως αυτοί που οδήγησαν τη χώρα εδώ, αυτοί που καταλήστευσαν τα δημόσια ταμεία και πρωταγωνίστησαν στα μεγάλα σκάνδαλα, θα απολογούνταν επιτέλους ενώπιον της δικαιοσύνης. Επιβεβαιώθηκε πως οι έννοιες ατιμωρισία, ανομία και διαφθορά είναι παγιωμένες και πως τα εξωφρενικά προνόμια που έχουν εξασφαλίσει για τους εαυτούς τους, δεν θα τα αποποιηθούν έστω και αν τους αποδοκιμάζει ολόκληρη η κοινωνία.

Το 2011 το χάσμα μεταξύ της κοινωνίας και της πολιτικής μεγάλωσε και πλέον είναι αγεφύρωτο. Συμβαίνει συχνά οι πολίτες να μην είναι ικανοποιημένοι απο τα κόμματα. Αυτή τη φορά όμως δεν είναι πρόκειται για δυσαρέσκεια, αλλά για απόρριψη! Κόμματα εξουσίας απαξιωμένα και κόμματα διαμαρτυρίας που αδυνατούν να εισπράξουν την διαμαρτυρία.

Το 2011 είδαμε πως ακόμη και πάνω από το πτώμα της χώρας μπορούν να παίζονται επικίνδυνα πολιτικά παιγνίδια. Όσα ζήσαμε με την θλιβερή διαδικασία της ψήφου εμπιστοσύνης, την παρωδία με όσους παρέλασαν ως υποψήφιοι πρωθυπουργοί και τον σχηματισμό της κυβέρνησης συνεργασίας, αποκάλυψαν την γύμνια, την ανευθυνότητα και τον κυνισμό όσων υπόσχονται να μας σώσουν.

Ίσως τελικά να προέκυψε κάτι θετικό στη χρονιά που φεύγει. Φαίνεται πως η κοινωνία συνειδητοποίησε πως το πολιτικό σύστημα χρεοκόπησε και πως η πατρίδα δεν μπορεί πλέον να ελπίζει σε τίποτα, από όλους αυτούς που είναι στο προσκήνιο. Ας είναι αυτό η ευκαιρία να έλθουν επιτέλους νέα πρόσωπα και καινούργιοι πολιτικοί σχηματισμοί στο προσκήνιο!
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Ισοτιμία